17/9/17 Προπόνηση αρματώματος στη Συκιά

Πήγαμε με τον Τάκη Καπλαντζή και τον Χρήστο Κιοσέογλου. Ήταν μια ευκαιρία να περάσουμε το πρωινό της Κυριακής με λίγη δράση και προπόνηση. Στήσαμε δύο σύνθετες διαδρομές που άλλαξαν μεταξύ τους τα παιδιά στο δεύτερο γύρο.

11η Βαλκανική Συνάντηση Σπηλαιολογίας 28/8/17 έως 3/9/17

Για μας η συνάντηση άρχισε μερικές μέρες πρίν, στις 25/8/17, για να προλάβουμε να είμαστε έτοιμοι για τους επισκέπτες μας και τελείωσε την Κυριακή 3/9/17, με πολύ καλές εντυπώσεις από τους φίλους μας της Χερσονήσου του Αίμου, όπως είναι το αρχικό και αυθεντικό όνομα αυτής της πανάρχαιας περιοχής.
Είχαμε ιδιαίτερες συνομιλίες με συναδέλφους από την Τουρκία, τη Βουλγαρία κλπ μόνο και μόνο για να μας πούν τα καλά τους λόγια για τη φιλική ατμόσφαιρα τα φροντισμένα αρματώματα, και τη προθυμία μας, όχι μόνο για μας, αλλά και για όλους τους Έλληνες συναδέλφους διοργανωτές.
Ήρθαν σπηλαιολόγοι κι από άλλα μέρη, εκτός Βαλκανίων, όπως Γερμανία, Λίβανο και άλλα που δεν συγκράτησα για να αναφέρω.
Ο Σύλλογός μας αρμάτωσε και υποστήριξε τα σπήλαια, Σκορπιών, Αλικούσι και Τρύπα του Τούρκου, στα οποία τα μέλη μας που ήταν παρόντα βοήθησαν με τον τρόπο που μπορούσαν ο καθένας-καθεμία: Ο Τάκης Καπλαντζής, ο Γεράσιμος Κρεμμύδας, ο Απόλλωνας Θρασυβουλίδης, ο Γιώργος Εξηνταβελώνης η Ρούλα Λιανού, η Χαρά Παναγιωτοπούλου κι εγώ. Κοντά μας ήταν κι η φίλη του συλλόγου, μέλος του ΣΠΕΛΕΟ, Ξένια Γεωργοπούλου, βοηθώντας κι αυτή με την εμπειρία της την ομάδα μας. Ο Τάκης κι ο Γεράσιμος μετέφεραν σε πάνω από 25 σάκους, τα υλικά της Σπηλαιοδιάσωσης στον χώρο της Συνάντησης.
Εκτός από τις συνοδείες των ομάδων, επισκεφθήκαμε με την ευκαιρία που μας δόθηκε σπήλαια που δεν είχαμε πάει, όπως το υπόγειο ποτάμι Μάνα Πούληθρα, Καταβόθρα Δέρσιου, Καταβόθρα Πελετών, συμπληρώνοντας έτσι την σπηλαιολογική μας εικόνα πέριξ του Λεωνιδίου. Οι Απόλλωνας, Γεράσιμος και Τάκης κατέβηκαν στο κάθετο 300άρι Βάραθρο Πρόπαντες, προσθέτοντας εμπειρία στην σπηλαιολογική τους δράση.
Βοηθήσαμε σε έναν μικροτραυματισμό σε μονοπάτι, σπεύσαμε να επιθεωρήσουμε τις ενεργές καταβόθρες όταν ξέσπασε μια καλοκαιρινή μπόρα, και γενικά η στάση των μελών μας ήταν άψογη και φιλότιμη.
Με τη βοήθεια του Γεράσιμου, του Τάκη της Ξένιας και της Χαράς, φτιάξαμε παρουσίαση για να δείξουμε την δράση μας στο Σπ. της Οίτης Αγιο Πνεύμα.
Με μια περηφάνια που πιστεύω ότι αξίζει στο σύλλογό μας, κλείνω το κείμενο με τις ανάλογες φωτογραφίες

12/8/2017 Φαράγγι Σεργούλας

Η μέρα ήταν ηλιόλουστη, κλασσική Αυγουστιάτικη και η παρέα μας μαζεύτηκε από Αθήνα ο Νιόνιος Δρίλλιας με τη Νιόνια Μαλεφάκη, πέρασαν από το Λουτράκι να φύγουμε μαζί και συναντηθήκαμε στο Ρίο με τον Γιώργο Εξηνταβελώνη και την Ειρήνη Πυρομάλλη που ήρθαν από Καλαμάτα.
Φτάνοντας βρήκαμε το νερό του φαραγγιού αρκετό και ίσως και παραπάνω από αρκετό υπολογίζοντας την εποχή. Φορέσαμε τις στολές μας στη συμβολή των δύο ρευμάτων που τροφοδοτούν την κοίτη και ξεκινήσαμε τις καταβάσεις. Αυτή τη φορά δεν διαπιστώσαμε κάποια ιδιαίτερη μεταβολή στο πεδίο και το πρανές που 3-4 χρόνια πριν είχε κατολισθήσει και παρασύρει έναν τεράστιο πλάτανο, ήταν όπως το θυμόμασταν.
Εκτός από μερικά λασκαρισμένα παξιμάδια, δεν χρειάστηκε κάποια σοβαρή επέμβαση για την κατάβασή μας. Το μικρό πανταβρέχει όμως όλως παραδόξως, είχε το λιγότερο νερό που είχαμε δεί ποτέ. Στο τελευταίο άλμα συναντήσαμε και μία μικρή παρέα νέων που είχαν ανέβει το περπατητό κομμάτι και απολάμβαναν το τοπίο.
Άγγελος Βλαχόπουλος

Χαιρετισμός στον Άρη Μουζακίτη

Κάποιοι είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε, κάποιοι είχαμε την ευκαιρία να του δείξουμε πώς να κάνει τα πρώτα του σπηλαιολογικά βήματα, κάποιοι είχαμε το προνόμιο να βρεθούμε μαζί του σε δύσκολες διαβάσεις, κάποιοι να μοιραστούμε την όρεξή του να συνεχίσουμε το κοπιαστικό πέρασμα από τα άδυτα του σπηλαίου Άγιο Πνεύμα στην Οίτη που τόσο αγαπήσαμε και αγάπησε. Ιδρώσαμε, λασπωθήκαμε, αγωνιστήκαμε παρέα, μόνο και μόνο για να δούμε τι μας κρύβουν τα απάτητα περάσματα, να ανακαλύψουμε τα μυστικά του βουνού που χρόνια μοχθούμε να αποκαλύψουμε. Άκουγε για το πώς φτάσαμε μέχρι εδώ, πώς καταφέραμε και περάσαμε από ’κει, πώς αισθανόμασταν όταν μπαίναμε σε καινούρια αίθουσα, και ήθελε κι αυτός να μοιραστεί μαζί μας τη χαρά της ανακάλυψης, να μπει κι αυτός μαζί μας κάπου που για πρώτη φορά θα έμπαινε άνθρωπος, να είναι μέλος αυτής της ομάδας.
Θα εξερευνήσουμε και το τελευταίο αυτό λαγούμι που προσπάθησε να περάσει στην τελευταία του αποστολή που ήταν μαζί μας εκεί, και θα το πούμε «Πέρασμα του Άρη», θα αφήσουμε και κάτι για να τον θυμούνται όσοι τον γνώρισαν και να τον μνημονεύουν για το κουράγιο και το χαμόγελό του.
Τον ζήσαμε λίγο, τον θέλαμε για πάντα, για να παίρνουμε απ’ τη ζωντάνια του, από την όρεξή του να μάθει, από το ενδιαφέρον του να εκπαιδευτεί στη Σπηλαιοδιάσωση για να μπορεί να βοηθήσει αν κινδυνέψει κάποιος συνάδελφός μας.
Έφυγε προσπαθώντας να κάνει το καλύτερο που μπορούσε, να μην καεί περισσότερο το δάσος, να υπηρετήσει με φιλότιμο το καθήκον του.
Το ταξίδι του θα είναι ελαφρύ σαν ελαφρύ αεράκι, όσο ανάλαφρη κι ευχάριστη ήταν κι η παρουσία του στη συντροφιά μας.
Καλό σου ταξίδι, Άρη.

15-1-2017 Εκλογές και η κοπή της Πίτας του Συλλόγου

Την Κυριακή 15 Ιανουαρίου κάναμε την Γενική Συνέλευση του Συλλόγου, Εκλογές για την ανάδειξη νέου Δ/Σ και στη συνέχεια την κοπή της πίτας μας.
Νέοι συνάδελφοι και φίλοι ανέλαβαν θέσεις στη διοίκηση και με χαρά περιμένουμε τις ιδέες και την ενέργεια που θα προσφέρουν στο Σύλλογο.
Μετά τις Εκλογές, άρχισαν να έρχονται κι άλλα μέλη του Συλλόγου για την κοπή της πίτας μας, φέρνοντας ο καθένας κι από κάτι, μεζεδάκια, ποτά και ότι άλλο ήθελε, που συμπλήρωσε τις προμήθειες που είχαμε προβλέψει για τη συγκέντρωση. Γνωστοί και φίλοι κατέφτασαν κι αυτοί μεγαλώνοντας την συντροφιά, κόψαμε την πίτα μας και περάσαμε μιά όμορφη βραδιά. Την πίτα ανέλαβε να κόψει ο νύν Αντιπρόεδρος Γιώργος Δήσιος, τη απουσία του νέου προέδρου μας Παναγιώτη Γεωργίου.
Το 2017 να είναι για όλους μια δημιουργική και ευοίωνη χρονια!

7/1/2017 Μιά εξόρμηση στα χιόνια του Αυλώνα

Το Σ/Κ 7 και 8 Ιανουαρίου, για εισαγωγική εξόρμηση για τη χρονιά που μπήκε επιθετικά με τα κρύα της, το πιο ταιριαστό να κάνουμε θεωρήσαμε ότι ήταν ένα καλό περπάτημα στο κατάλευκο τοπίο της Βόρειας Αττικής.
Το πρωί του Σαββάτου πήγαμε με το αυτοκίνητο στο χωριό Αυλώνας με τον Στέλιο και τη Νίκη, φίλους από τον ΣΠΕΛΕΟ, όπου συναντήσαμε την Κατερίνα, μέλος του ίδιου συλλόγου και άλλους τρείς συνοδοιπόρους και ξεκινήσαμε για τα κοντινά βουνά. Περπατήσαμε αρκετές ώρες φτάνοντας πάλι στο χωριό όταν είχε πια σκοτεινιάσει για τα καλά.

Στις φλέβες του γίγαντα που λέγεται Μααράς

Το Σάββατο 17 Δεκεμβρίου συμμετείχαμε σε αποστολή στο σπήλαιο Πηγών Αγγίτη (ή αλλιώς Μααρά) ύστερα από πρόσκληση που λάβαμε από τον Χρήστο Πέννο και τους φίλους από τον σύλλογο Πρωτέα. Είναι δύσκολο κανείς να περιγράψει τα συναισθήματα δέους και θαυμασμού που νοιώθει καθώς κινείται μέσα στις φλέβες αυτού του γίγαντα.

Continue reading

17-12-2016 Βάραθρο Πύργου Μεγάλο

Το πρωινό του Σαββάτου μας υποδέχτηκε με αρκετή ηλιοφάνεια, στο δρόμο για το Πύργου Μεγάλο Βάραθρο, αλλά όταν ανεβήκαμε στο βουνό το θερμόμετρο του αυτοκινήτου έγραψε 0° εξωτερική θερμοκρασία. Μιά ελαφριά πάχνη κάλυπτε όσα φυτά είχαν κάποια υγρασία και όσα σημεία στο δρόμο κρατούσαν νερό, τώρα πιά είχαν μια λευκή κρούστα.
Μέχρι να ετοιμάσουμε τα υλικά τα χέρια μας είχαν παγώσει και με πολλή χαρά μπήκαμε στην πρώτη κατάβαση, που είχε μεγάλη διαφορά θερμοκρασίας. Οργανωθήκαμε εκεί στα ζεστά, έξι μέτρα κάτω από την επιφάνεια, μοιράσαμε τα υλικά και αρχίσαμε τις καταβάσεις με στόχο να φτάσουμε μέχρι το πατάρι στα -75μ.
Ήταν μια εξόρμηση γνωριμίας για τους δύο νέους μας συναδέλφους Ρούλα Λιανού και Σωτήρη Κωνσταντινίδη και προσθήκης εμπειρίας για τους παλιότερους Τάκη Καπλαντζή, Διονύση Δρίλλια και του γράφοντα Άγγελου Βλαχόπουλου.
Είχαμε μιά καλή ταχύτητα και γοργά χωρίς βιασύνες φτάσαμε στο μεγάλο πατάρι, όπου ξεκινάει η 12μετρη τραβέρσα που έχουμε εγκαταστήσει και οδηγεί στις νέες διαδρομές που για χρόνια κρατούσαν τα μυστικά τους κρυμμένα, μέχρι που η περιέργεια μας ώθησε να βάλουμε την κούραση κάτω από το ερέθισμα της εξερεύνησης.
Με λύπη είδα τα δύο ανοξείδωτα βύσματα που έχω βάλει για το ξεκίνημα είτε της τραβέρσας, είτε για τη συνέχιση πρός τα κάτω της κλασικής διαδρομής, να μην έχουν τα παξιμάδια τους. Δεν μπορώ να καταλάβω με τι νοοτροπία συνάδελφοι παίρνουν τα παξιμάδια από τις αγκυρώσεις. Ίσως να είναι άπειροι νέοι συνάδελφοι που πράττουν όπως στην «οικοδομή» και κανείς δεν τους είπε το σωστό.
Εδώ να επισημάνω ότι δεν πρέπει να βάζουμε παξιμάδια άλλου κράμματος από αυτό του βύσματος γιατί κι αυτό οδηγεί σε οξείδωση κι ας είναι και τα δύο ανοξείδωτα υλικά. Γι’ αυτό αφήνουμε τις ασφάλειες όπως τις βρίσκουμε.
Μιλήσαμε για το τι πρέπει να κάνουμε για να γίνει η παρουσίαση της εξερεύνησής μας, τους έκανα περιγραφή της νέας διαδρομής και ξεκινήσαμε για την άνοδο.
Βγήκαμε στο φυσικό φώς νωρίς το απόγευμα, η θερμοκρασία παρέμενε σταθερά στους 0°, με προοπτική για -4°-5° υποθέτω μετά το ηλιοβασίλεμα, καταλήγοντας σε ταβερνάκι για ανανέωση των δυνάμεων (έτσι το λέμε μεταξύ μας!). Μιλήσαμε για τις εμπειρίες που ακοκομίσαμε από την εξόρμηση και έτσι τέλειωσε μιά ακόμη όμορφη μέρα δράσης, που ίσως να είναι και η τελευταία της χρονιάς.

Η σημερινή ημέρα μας βρήκε στην Κερατέα, σε ένα από τα ομορφότερα και εντυπωσιακότερα μεταλλεία της περιοχής!