18/02/2018 Αρτεμίσιο Έρευνα-Ανακάλυψη

Την συγκεκριμένη Κυριακή, αποφασίσαμε να αφιερώσουμε πάλι στο Αρτεμίσιο, τελειώνοντας την έρευνα στο σπήλαιο που βρήκαμε σπασμένα πήλινα αγγεία και στη συνέχεια να ερευνήσουμε νέα σημεία για τα οποία είχαμε πληροφορίες. Στην δράση μας αυτή που οργανώσαμε με τον Τάκη Καπλαντζή, μας συντρόφεψαν η Ξένια Γεωργοπούλου και η Βασιλική .
Το πρωί που φτάσαμε, είδαμε το βουνό πάνω από τη Νεστάνη χιονισμένο, αλλά ευτυχώς, αν και κρύα, ήταν μια ηλιόλουστη μέρα. Σύντομα φτάσαμε και μπήκαμε στο σπήλαιο που θέλαμε να σιγουρευτούμε ότι το έχουμε ερευνήσει καλά για ενδεχόμενη συνέχεια, το ψάξαμε, βρήκαμε κι άλλα σπασμένα πήλινα σκεύη, τα φωτογραφήσαμε και αποχωρήσαμε. Ανηφορίζοντας συναντήσαμε τον βοσκό που μας βοηθάει στις έρευνές μας και προσφέρθηκε να μας οδηγήσει σε ένα ακόμη, αρκετά ψηλότερα.
Ανεβήκαμε μέχρι τα 1000μ. όπου άρχιζε το χιόνι να στολίζει τις πλαγιές και σταματήσαμε σε ένα διάσελο στα 1300μ. περίπου. Από εκεί περπατήσαμε λίγο μέχρι που αντικρύσαμε το σημείο που ζητούσαμε.
Επρόκειτο για μια μικρή τρύπα σε μια από τις πολλές κορυφές της περιοχής, που αναγκαστήκαμε να σκάψουμε και να παραμερίσουμε πέτρες και χώματα για να περάσουμε. Μέσα σε μισή ώρα φτιάξαμε ένα άνοιγμα αρκετό για να περάσει η Ξένια και μετά από λίγο μας ειδοποίησε ότι συνέχεια δεν βρήκε, αλλά υπήρχε διάκοσμος με ενδιαφέρον.
Κατεβήκαμε τα 5-6 μέτρα λασποκατηφόρας ένας-ένας και αντικρύσαμε μία χαμηλοτάβανη αίθουσα 8Χ4 περίπου με όμορφα μοτίβα και στολίδια. Αφήνω τις φωτογραφίες να πουν τα υπόλοιπα.
Άγγελος Βλαχόπουλος

2/2/18 Σπήλαιο Μαγεμένος Βυθός στο Θέατρο Βράχων του Βύρωνα

Με συνοπτικές διαδικασίες, δηλαδή ένα τηλεφώνημα με τα επιγραμματικά «πάμε το μεσημέρι, μπορείς; Ναι φύγαμε!» βρεθήκαμε στο σπίτι μου με τον Μίλτο Χασιαλή και φτάσαμε σε ελάχιστο χρόνο στα σπίτια πάνω από το σπήλαιο, αρματώσαμε και κατεβήκαμε την ορθοπλαγιά στα μισά της οποίας βρίσκεται η είσοδός του.
Τα σκουπίδια, δυστυχώς, είναι η πρώτη κακή εντύπωση που αποκομίζει ο επισκέπτης, αλλά με λίγο υπομονή και συνεχίζοντας προς τα κάτω αποζημιώνεται από την ποικιλία του διακόσμου. Υπάρχει ένα 6άμετρο κατέβασμα που βάλαμε σχοινί, αλλά με λίγο προσοχή θα μπορούσε να κατεβεί κανείς και χωρίς αυτό. Η τελική αίθουσα έχει πολλούς σταλακτίτες σπασμένους που σχηματίζουν σωρούς στο δάπεδο, αλλά παραμένουν πολλά σπηλαιοθέματα απείραχτα και όμορφα. Πήραμε φωτογραφίες και μέσα σε δύο και κάτι ώρες ήμασταν πίσω στο σημείο που συναντηθήκαμε, γεμάτοι από τις απρόσμενες εικόνες που αντικρύσαμε, τόσο κοντά στο σπίτι μας που εγώ προσωπικά πρώτη φορά επισκέφθηκα.
Άγγελος Βλαχόπουλος

1/2/2018 Έρευνα στο Αρτεμίσιο

Την Πέμπτη 1/2/2018 πήγαμε με τον Τάκη Καπλαντζή να συναντήσουμε τον ξάδερφό του τον Κώστα, για μια ακόμη ερευνητική εξόρμηση στην περιοχή του Αρτεμισίου.
Για αρχή μας πήγε σε μια μικρή τρύπα στο χώμα σε μια πλαγιά, που κανείς μας δεν υποψιαζόταν τι θα μπορούσε να κρύβει. Χρησιμοποιώντας φυσικές δεσιές κατεβήκαμε 10-12 μέτρα και αντικρύσαμε διάκοσμο πλούσιο και ποικίλο, πράγμα που σπάνια συναντά κανείς σε τόση πυκνότητα. Βγάλαμε τις ζώνες με τα υλικά μας και κινηθήκαμε με πολλή προσοχή, πρώτα στην αίθουσα που κατεβήκαμε και ύστερα, μέσα από ένα στενό πέρασμα σε μία ακόμη κι αυτή καταστόλιστη. Μια τρίτη, ακόμη μικρότερη, δεν την επισκεφθήκαμε παρά μόνο την επιθεωρήσαμε από ένα μικρό άνοιγμα. Δεν συνέχιζε, γιατί διαπιστώσαμε με τη βοήθεια του φακού, ότι έκανε μια στροφή όλο δεξιά και κατέληγε στην πρώτη αίθουσα. Έτσι την αφήσαμε στην αιώνια αταραξία της, γιατί κάθε απόπειρα να μπούμε θα είχε πολύ άσχημες επιπτώσεις στον διάκοσμό της.
Αποχωρήσαμε γεμάτοι από τις εικόνες που αποτυπώσαμε όσο καλύτερα μπορέσαμε με την φωτογραφική μηχανή, για να εντοπίσουμε άλλα δύο σπήλαια που είχαμε στόχο. Προχωρούσαμε είτε με το αυτοκίνητο, είτε με τα πόδια και συχνά πυκνά μιλούσαμε με τον Κώστα για οδηγίες. Τα εντοπίσαμε και τα δύο, πήραμε τα στίγματά τους και τώρα θα πρέπει να ξαναπάμε για να τα κατέβουμε και να τα χαρτογραφήσουμε με την υπόλοιπη ομάδα.

13/1/2018 Γ/Σ του Συλλόγου, Απονομές Βεβαιώσεων, κοπή της Πίτας της χρονιάς

Στιγμιότυπα από την Γενική μας Συνέλευση, τις απονομές Βεβαιώσεων των τριών Σεμιναρίων της προηγούμενης χρονιάς και την κοπή της Πίτας μας. Συγγενείς και φίλοι του συλλόγου μας τίμησαν με την παρουσία τους. Ας είναι και η φετινή μια καλή χρονιά με πολλή δράση, δημιουργικότητα και καλές ανθρώπινες σχέσεις.

17/12/2017 Έρευνα για Σπήλαια στο Αρτεμίσιο

Πέντε νέα σημεία προσθέσαμε στο πεδίο που ερευνήσαμε, με τη βοήθεια ντόπιων. Ο κος Πέτρος και ο εικονιζόμενος στην ομαδική φωτογραφία, Βασίλης, μας βοήθησαν να τα εντοπίσουμε. Τα ευρήματά μας ήταν μία βραχοσκεπή, ένα-δυο πολύ μικρά, αλλά τελικά βρήκαμε μία διάκλαση με αρκετά μεγάλο μήκος και βάθος περίπου 20 μέτρα. Η ομάδα μας: Τάκης Καπλαντζής, Γεράσιμος Κρεμμύδας, Χαρά Παναγιωτοπούλου, Γιώργος Οικονομίδης και Άγγελος Βλαχόπουλος.

2/12/17 Έρευνα πεδίου στο Αρτεμίσιο

Το Σάββατο το πρωί φύγαμε με τον Τάκη Καπλαντζή για το βουνό Αρτεμίσιο, πράγμα που από καιρό συζητούσαμε να κάνουμε. Η καταγωγή του από το Άργος του είχε φέρει μέσω των συγγενών του κάποιες πληροφορίες για σπήλαια και ένα φαράγγι στην περιοχή και έτσι αποφασίσαμε ότι αξίζει να κάνουμε μια έρευνα στο πεδίο.
Περνώντας την πόλη του Άργους, δεν παραλείψαμε μία επίσκεψη στην Πυραμίδα και συνεχίσαμε αναζητώντας τα στοιχεία που είχαμε, ξεκινώντας από το φαράγγι που διαπιστώσαμε ότι δεν έχει τεχνικές καταβάσεις. Κρατάμε μια επιφύλαξη μήπως δεν πήγαμε στο σωστό σημείο, αλλά χωρίς να χάσουμε χρόνο συνεχίσαμε με την έρευνα για σπήλαια. Σταθήκαμε τυχεροί, γιατί στην περιπλάνησή μας πετύχαμε έναν βοσκό της περιοχής, τον Κώστα, που μας βοήθησε να πάμε στα σημάδια μας, αλλά το κορυφαίο ήταν ότι βγήκαν συγγενείς με τον Τάκη!
Βρήκαμε το βάραθρο που ψάχναμε, αλλά βρήκαμε επίσης και βιομηχανικά βύσματα τοποθετημένα, οπότε πήραμε το στίγμα και φύγαμε. Συνεχίσαμε τις έρευνες περπατώντας, ψάχνοντας και αργά το απόγευμα, μετά από το ανάλογο τσιμπούσι, επιστρέψαμε έχοντας πληροφορίες και επαφές για επόμενες εξορμήσεις.
Άγγελος Βλαχόπουλος

18/11/17 Βάραθρο Πύργου Μεγάλο

Με τη φιλοδοξία να τελειώσουμε τη χαρτογράφηση του σπηλαίου, ιδίως τις νέες αίθουσες, ξεκινήσαμε οι, Τάκης Καπλαντζής, Θανάσης Μπακογιάννης, Χαρά Παναγιωτοπούλου, Ρούλα Λιανού και Άγγελος Βλαχόπουλος, το βροχερό πρωινό του Σαββάτου.
Σταμάτησε να βρέχει κάποια στιγμή, πολύ πρίν φτάσουμε στην είσοδο του σπηλαίου επάνω, αλλά ετοιμαστήκαμε ψυχολογικά αλλά και με υλικά, ώστε όταν θα βγαίναμε, να έχουμε μέρος σκεπασμένο για να αλλάξουμε.
Παλέψαμε με τα ηλεκτρονικά συστήματα καταγραφής, αλλά κάτι δεν πήγαινε καλά με τις πάμπολες μετρήσεις που χρειάζονται για τα καλιμπραρίσματα. Τελικά τα εγκαταλείψαμε, αποφασίζοντας να κατέβουμε και να δουν και όσοι από την συντροφιά δεν το είχαν κάνει, το σπήλαιο στην νέα του διαδρομή.
Περάσαμε την τραβέρσα που έχουμε στήσει στα 75μ., μπήκαμε στα καινούρια μέρη, ανεβήκαμε το στενό χαράκι με το μόνιμο σχοινί, περάσαμε στα λασπωμένα και καταλήξαμε στο τέρμα της κατάβασης που κάποια στιγμή θα βγάλουμε και το βάθος της αποτυπώνοντάς το στις μετρήσεις μας.
Στην επιφάνεια επιστρέψαμε γύρω στις 08:00’ το βράδυ, διαπιστώνοντας ότι είχε μεν βρέξει αρκετά, αλλά είχε σταματήσει, αφήνοντάς μας να ντυθούμε με την ησυχία μας.

Βάραθρο Πύργου Μεγάλο 11/11/17

Το Σάββατο αρματώσαμε το σπήλαιο στο οποίο έχουμε βρεί καινούριες αίθουσες και κάναμε χαρτογράφηση της κύριας όδευσης μέχρι τα 90μ περίπου. Μένει το υπόλοιπο κομμάτι για να το τελειώσουμε.
Η ομάδα: Γεράσιμος Κρεμμύδας, Αλέξανδρος Πουλάκης, Χαρά Παναγιωτοπούλου, Άγγελος Βλαχόπουλος.

4 & 5/11/2017 Έρευνα για σπήλαια στην Οίτη

Η ομάδα μας: Κώστας Στασινός, Ξένια Γεωργοπούλου, Άγγελος Βλαχόπουλος.
Αφιερώσαμε το Σαββατοκύριακο για έρευνα στο αγαπημένο μας βουνό, ακολουθώντας κάποιες πληροφορίες του Κώστα για την ύπαρξη σπηλαίων που παρουσίαζαν ενδιαφέρον.
Εξερευνήσαμε τρία σπήλαια, ένα στην ευρύτερη περιοχή πάνω από το χωριό Μεξιάτες και δύο στην αρχή του Φαραγγιού Ροδοκάλλος.
Το Σάββατο συναντήσαμε τον βοσκό που ήξερε το πρώτο από αυτά και ξεκινήσαμε μια πορεία σε δασωμένο πεδίο. Στην αρχή υπήρχε ένα μονοπάτι, αλλά σύντομα φύγαμε από αυτό περνώντας από χαμηλή βλάστηση και σημεία που μόνο άγρια ζώα χρησιμοποιούσαν. Τα ίχνη από σκαψίματα αγριογούρουνων ήταν φανερά σε πολλά σημεία. Περίπου μια ώρα αργότερα φτάσαμε στην είσοδο του σπηλαίου που είχε κι αυτό τα σημάδια τους. Ήταν ένα πολύ καλό καταφύγιο-κρυψώνα, αλλά όχι το πολύ μεγάλο και δαιδαλώδες που έλεγαν οι περιγραφές. Υπήρχαν τρείς αίθουσες με 20-25μ. μεγαλύτερο μήκος που εξερευνήσαμε μέχρι το τέλος και αποχωρήσαμε χωρίς να έχουμε αφήσει ερωτηματικά.
Επιστρέψαμε ανηφορίζοντας προς το μέρος που αφήσαμε τα αυτοκίνητα και φύγαμε για την περιοχή του φαραγγιού Ροδοκάλλος, όπου και κατασκηνώσαμε εκεί που ξεκινάμε την κατάβαση, πάνω από τα 900μέτρα υψόμετρο ανάμεσα στα έλατα. Από παλιά στις φαραγγίστικες εξορμήσεις μας, βλέπαμε κάποια σπήλαια στις ορθοπλαγιές της αριστερής πλευράς και με την προτροπή του Κώστα αποφασίσαμε να τις ερευνήσουμε.
Ξημέρωσε μια όμορφη μέρα και το δάσος είχε τα έντονα εκείνα φθινοπωρινά χρώματα που λες και κρύβονται όλο το καλοκαίρι για να φανερωθούν σε όλη τους την ποικιλία όταν πέσουν οι πρώτες βροχές. Κατεβήκαμε στο ποτάμι και ανεβήκαμε στην απέναντι όχθη όπου και εντοπίσαμε ένα και στη συνέχεια και δεύτερο σπήλαιο. Και τα δύο περιγράφονται σαν βαθιές βραχοσκεπές με το πολύ 10-15 μέτρα βάθος, πολύ καλά και στεγνά καταφύγια με ολοφάνερη χρήση για στάνες, εγκαταλειμμένα όμως χρόνια πριν.

21/10/2017 Προπόνηση στο Χάος Λαυρίου

Με τον Τάκη Καπλαντζή και την Χαρά Παναγιωτοπούλου περάσαμε αυτή την καλοκαιριάτικη μέρα του Φθινοπώρου, ανεβοκατεβαίνοντας μερικές φορές το γνωστό βάραθρο.