Category Archives: Ορυχεία

Η σημερινή ημέρα μας βρήκε στην Κερατέα, σε ένα από τα ομορφότερα και εντυπωσιακότερα μεταλλεία της περιοχής!

20/12/15 Ορυχεία Λαυρίου

Λίγο πρίν φτάσουμε στο Λαύριο και πρίν μπούμε στην ευθεία που στο τέλος της αριστερά βρίσκεται το θέατρο του Θωρικού, υπάρχουν διάφοροι λόφοι που βρίσκονται δεξιά από την Αθηνών-Λαυρίου.
Όπως και σχεδόν όλη η περιοχή και αυτοί είναι γεμάτοι στόμια στοών ορυχείων διαφόρων περιόδων.
Σε μιά απ’ αυτές τις εισόδους μπήκαμε με τον Ηλία Σιατούνη και οδηγό τον Μανώλη Μοσχολιδάκη για να συνεχίσουμε την έρευνά του, από ένα σημείο και μετά, σε ένα από τα πολλά ορυχεία της περιοχής, που εκείνος είχε ξαναπάει ανιχνεύοντας και είχε αφήσει σημεία για έρευνα που ήθελαν αρμάτωμα.
Η πορεία μας έφερε σε μιά μεγάλη αίθουσα με ένα δαίδαλο στοών σε πολλά επίπεδα, που στο χαμηλότερο σημείο της υπήρχε πηγάδι με μιά παλιά μεταλλική σκάλα στη μία πλευρά. Εκεί αρματώσαμε για σιγουριά και κατεβήκαμε στο επίπεδο της εισόδου του πηγαδιού. Ή κατάβαση ήταν περίπου είκοσι μέτρα. Ερευνήσαμε την δυνατότητα να το κατεβούμε, αλλά ο Μανώλης κοιτώντας τα ξύλινα στηρίγματα και τον πάτο, θυμήθηκε ότι σε προηγούμενη επίσκεψή του μπαίνοντας από άλλη χαμηλότερη υψομετρικά είσοδο, είχε περάσει κάτω από αυτό το πηγάδι περπατώντας σε μία στοά. Έτσι εγκαταλείψαμε το εγχείρημα και αρχίσαμε να εξερευνούμε τον περίγυρο.
Σε ένα σημείο μιας στοάς έτρεχε λίγο νερό που είχε σχηματίσει λιμνούλα και σχηματισμούς γκούρ, σε άλλο υπήρχε νερό παλιότερα αφήνοντας τα λευκά ίχνη του σε σχήμα καταρράκτη. Βρήκαμε μισοθαμένες ράγιες, ένα απομεινάρι από βαγονέτο, περιπλανηθήκαμε στο δίκτυο των στοών και βρήκαμε 2-3 εισόδους ακόμη, αφήνοντας μερικές εκκρεμότητες για κάποια άλλη μέρα.
Άγγελος Βλαχόπουλος

Στα έγκατα των ορυχείων του Λαυρίου

Με την καθοδήγηση του Μανώλη Μοσχολιδάκη, την Κυριακή 4/1/15, κάναμε την πρώτη εξόρμηση του Συλλόγου για το 2015 στις γαλαρίες του Λαυρίου. Μπήκαμε από την είσοδο  «Πηγάδι του Βορρά» στο δυστυχώς καμένο πευκοδάσος της περιοχής Βίλια και κατεβήκαμε τουλάχιστον τέσσερα επίπεδα κάτω τριγυρίζοντας στις δαιδαλώδεις στοές.

Τα εγκαταλειμμένα μηχανήματα που σκουριάζουν άχρηστα πια, κάνουν τη φαντασία να τρέχει σε εικόνες του ορυχείου γεμάτες κόσμο που να κάνει διάφορες δουλειές τριγύρω. Από το φόρτωμα των βαγονέτων από τις γλίστρες με τα διαφράγματα, τις αναθυμιάσεις από τις πετρελαιομηχανές, τα αναβατόρια του κεντρικού φρεατίου να ανεβοκατεβαίνουν, τα αεροτρύπανα να φτιάχνουν τις υποδοχές για τα φουρνέλα, μέχρι το ξήλωμα των υλικών που άξιζε να ανασυρθούν για να γίνει η αποχώρηση του προσωπικού και η τελική εγκατάλειψη του υπόγειου συστήματος στην μοίρα που του επιφυλάσσει ο χρόνος.

Τόπους-τόπους έχει ήδη αρχίσει το βουνό να επουλώνει τις πληγές του. Τα ξύλα έχουν ξεραθεί και σε πολλά σημεία έχουν ραγίσει και άλλα έχουν σπάσει από την πίεση των τοιχωμάτων. Τα σίδερα, έχουν έντονη σκουριά και σαπίζουν στη θέση που τοποθετήθηκαν πριν πολλά χρόνια. Τα τοιχώματα έχουν κι αυτά αρχίσει να υποχωρούν και σε ελάχιστο χρόνο για τα γεωλογικά μεγέθη, τα ανθρώπινα ίχνη θα χαθούν αφήνοντας κάποιους ελάχιστους περιορισμένους θύλακες αέρα.

Εκτός του Μανώλη ήμασταν οι, Παναγιώτης Γεωργίου, Δημήτρης Καλογερόπουλος, Γεράσιμος Κρεμμύδας, Βάσια Μαλιτσιόβα κι ο γράφων Άγγελος Βλαχόπουλος.

Καλή Χρονιά και καλή αρχή σε όλους.

This slideshow requires JavaScript.