Category Archives: Uncategorized

Εξερευνήσεις στη Νεστάνη 31/3/18 & 1/4/18

Τέσσερα νέα σπήλαια εντοπίσαμε και εξερευνήσαμε αυτό το Σαββατοκύριακο συνεχίζοντας τη δράση μας στην περιοχή. Το Σάββατο με τη βοήθεια του φίλου μας Βασίλη, βοσκού της περιοχής, εντοπίσαμε τα τρία και χωρίζοντας σε δύο ομάδες τα κατεβήκαμε σε όλα χρησιμοποιώντας μόνο βραχοδεσίματα.
Το πρώτο ήταν ένα 8μετρο κάθετο σωληνωτό που δυστυχώς είχε δεχθεί πολλά σκουπίδια.
Το δεύτερο είχε περίπου 35 μέτρα βάθος καταλήγοντας σε μεγάλη αίθουσα με κάποιο διάκοσμο.
Το τρίτο είχε στην αρχή 8 μέτρα κάθετο τοίχωμα και μετά απότομα επικλινή πρανή που κατέληγαν σε δύο αίθουσες δεξιά κι αριστερά με άλλα 8 περίπου μέτρα βάθος. Είχε λίγο λευκό και ξηρό διάκοσμο και ελάχιστη σταγονορροή.
Ένα τέταρτο που ψάξαμε για αρκετή ώρα, δεν μπορέσαμε να το εντοπίσουμε παρ’ όλο που αφιερώσαμε αρκετό κόπο και χρόνο ερευνώντας την περιοχή που μας υπέδειξαν. Έτσι μένει για μια επόμενη εξόρμηση.
Την Κυριακή ξεκινήσαμε, πάλι μαζί με τον Βασίλη, για να εντοπίσουμε ένα ακόμη σπήλαιο που χρειαζόταν τουλάχιστον μιάμιση ώρα περπάτημα. Όταν φτάσαμε στο σημείο, χρειαστήκαμε αρκετή ώρα για να το εντοπίσαμε κι αυτό επειδή την είσοδό του είχαν καλύψει οι βοσκοί της περιοχής για να μην πέσουν μέσα τα ζώα τους. Κατεβαίνοντας κάθετα 15 περίπου μέτρα, καταλήξαμε σε ένα σχετικά μικρό και χωρίς διάκοσμο θάλαμο που ευτυχώς έκρυβε μια έκπληξη. Περνώντας με πολλή προσοχή λόγω σταλακτιτών από ένα στενό περασματάκι, αντικρύσαμε επί τέλους μια πολύ όμορφη αίθουσα 4Χ5 περίπου με κοράλλια σχεδόν παντού, κολώνες, κουρτίνες και όλα τα σχετικά. Ήταν μια πολύ καλή ανταμοιβή για το μακρύ περπάτημα που είχαμε κάνει και το άλλο τόσο που μας περίμενε για την επιστροφή. Φεύγοντας καλύψαμε πάλι την είσοδο με πλάκες, αφήνοντας όμως κάποια κενά ώστε να μπορέσει να αποκτήσει κατοίκους το σπήλαιο. Ελπίζουμε να γίνει αντιληπτό και μην το καταχώσουν πάλι ερμητικά όπως το βρήκαμε. Και πάλι δεν χρειαστήκαμε παρά βραχοδεσίματα για τις δεσιές.
Ήμασταν οι: Τάκης Καπλαντζής, Γιώργος Εξηνταβελώνης, Αλέξανδρος Πουλάκης, Χαρά Παναγιωτοπούλου, Ξένια Γεωργοπούλου, Η Βασιλική, κι ο Άγγελος Βλαχόπουλος.

10/3/18 Βάραθρο Θρακιά Πανείου

Κατά τις δέκα το πρωί του Σαββάτου, μιας ηλιόλουστης ανοιξιάτικης μέρας, σταματήσαμε στο χώρο κοντά στις κεραίες που βρίσκονται πάνω από το σπήλαιο και σύντομα οργανωθήκαμε για την κατάβαση.
Κατεβήκαμε την απότομη κατηφοριά με τα καμένα, που ευτυχώς έχουν παλιώσει και δεν μαυρίζουν πιά τα ρούχα όπως πριν μερικά χρόνια. Η χαμηλή νέα βλάστηση προσφέρει την ελπιδοφόρα εικόνα της αναγέννησης μετά την καταστροφή.
Στρίβοντας δεξιά σε μία συστάδα βράχων κοντά στο σπήλαιο, ένα ζευγάρι νυχτοπούλια σηκώθηκε τρομαγμένο από τον ερχομό μας. Ήταν αρκετά μεγάλα πουλιά και κάθε φορά που τα βλέπω τόσο κοντά στην Αθήνα χαίρομαι πολύ που επιβιώνουν και έχουμε τη δυνατότητα να τα θαυμάσουμε, πράγμα που παλιότερα ήταν πολύ πιο σπάνιο. Όταν αργότερα κατεβήκαμε κάτω-κάτω, βρήκαμε στο δάπεδο του σπηλαίου και έναν τρίτο σύντροφό τους σε μέτρια αποσύνθεση, δυστυχώς.
Ερευνώντας γύρω-γύρω βρήκαμε ένα λαγούμι στο οποίο είχε γίνει απόπειρα διάνοιξης από κάποια σπηλαιολογική ομάδα, πράγμα που θα έχουμε στα υπ’ όψη για μελλοντικές αποστολές.
Το σπήλαιο δεν έχει διάκοσμο με ιδιαίτερο ενδιαφέρον κι έτσι βγάλαμε μερικές φωτογραφίες και πολύ σύντομα ξεκινήσαμε να ανεβαίνουμε. Αργά το μεσημέρι μας βρήκε σε ένα ωραίο ταβερνάκι με νοστιμιές, μια καλή και πρέπουσα κατάληξη κάθε καλής εξόρμησης.
Ήμασταν οι, Απόλλων Θρασυβουλίδης, Μαριάννα Τάσση, Βαγγέλης Μαρκόπουλος και Άγγελος Βλαχόπουλος.

24 & 25/2/2018 Σπήλαιο Αμώμων Πεντέλη με μαθητές του 2ου Πειραματικού Γυμνασίου Αθηνών

Από τα τέλη του 2017 δεχθήκαμε ένα μήνυμα στο Info του Συλλόγου από έναν εκπαιδευτικό που φιλοδοξία του είναι να έχουν τα παιδιά ευκαιρίες να ξεφύγουν από τα στατικά μέσα διασκέδασης, συνήθως ηλεκτρονικά, και να τα βγάλει από το περιβάλλον της πόλης. Μετά από προτάσεις και συζητήσεις με τον Καθηγητή Φυσικής Αγωγής Αλέξανδρο Λαζαρίδη, καταλήξαμε στα πλαίσια Μαθήματος της Φυσικής Αγωγής και Προγράμματος Αγωγής Υγείας, να οργανώσουμε για τους μαθητές του 2ου Πειραματικού Γυμνασίου Αθηνών, που διδάσκει, δράση γνωριμίας με τη Σπηλαιολογία, την Κατάβαση με Σπηλαιολογικό Καταβατήρα και την Ανάβαση με φρένα στο σχοινί.
Τα πρώτα 24 παιδιά έφτασαν στον χώρο του Σπηλαίου το πρωινό του Σαββάτου 24/2/18 και παρ’ όλη την κακοκαιρία ήλθαν με ενθουσιασμό και εκτέλεσαν τις τεχνικές με προθυμία και όρεξη για περιπέτεια. Λόγω των προγνώσεων που έδιναν βροχές και καταιγίδες στήσαμε τα σχοινιά μέσα στη σπηλιά, παρ’ όλο που τελικά έβρεχε μόνο το πρωί-πρωί και μετά επικρατούσε μια αρκετά καλή, απλώς συννεφιασμένη μέρα.
Κανένα παιδί δεν απείχε από τις δράσεις, αντίθετα αρκετά από αυτά μας ζήτησαν να τις επαναλάβουν . Ιδιαίτερη εντύπωση μας έκανε ότι κανένα από τα παιδιά δεν φοβήθηκε, μπήκαν όλα στο στενό κομμάτι του λαγουμιού με το πηγάδι και με την επίβλεψή μας έκαναν όλη τη διαδρομή μέχρι τη λιμνούλα.
Τα υπόλοιπα 29 ήρθαν την Κυριακή 25/2/18 κι όπως ήμουνα κρεμασμένος από το κάθετο τοίχωμα για να φτιάξω τις αγκυρώσεις, ο χώρος της αψίδας του σπηλαίου από κάτω μου γέμισε χρώματα, φωνούλες και γελάκια.
Όπως και την προηγούμενη μέρα, το μέλος μας Αλεξάνδρα Μαρή, Αρχαιολόγος ΥΠΠΟΑ, τα ξεναγούσε στο χώρο δίνοντάς τους ιστορικά στοιχεία και πληροφορίες και αμέσως μετά αποχώρησε.
Όταν τελείωσαν πέρασαν κι αυτά από τίς ίδιες τεχνικές, όπως και τα άλλα της προηγούμενης μέρας και με τον ίδιο ενθουσιασμό. Αυτή τη φορά ο καιρός μας έκανε τη χάρη και μπορέσαμε να στήσουμε τα σχοινιά έξω από τη σπηλιά στα όμορφα πεδία που προσφέρονται γι’ αυτό.
Η ώρα πέρασε γρήγορα και τις δύο μέρες, καθώς οι σχολικές εξορμήσεις έχουν τους χρονικούς περιορισμούς τους, όμως εκ μέρους των παιδιών είχαμε πολύ καλές εντυπώσεις για τη δραστηριότητα, τις οποίες μας μετέφερε ο συνοδός τους, μαζί με ένα μοναδικό παράπονο, ότι θα ήθελαν κι άλλο!
Πιστεύω ότι η εμπειρία θα μείνει στη μνήμη των μικρών φίλων μας κι όταν με το καλό μεγαλώσουν, να γίνουν οι νέοι συνάδελφοι που θα μας συντροφεύουν στις εξορμήσεις μας.
Άγγελος Βλαχόπουλος

18/02/2018 Αρτεμίσιο Έρευνα-Ανακάλυψη

Την συγκεκριμένη Κυριακή, αποφασίσαμε να αφιερώσουμε πάλι στο Αρτεμίσιο, τελειώνοντας την έρευνα στο σπήλαιο που βρήκαμε σπασμένα πήλινα αγγεία και στη συνέχεια να ερευνήσουμε νέα σημεία για τα οποία είχαμε πληροφορίες. Στην δράση μας αυτή που οργανώσαμε με τον Τάκη Καπλαντζή, μας συντρόφεψαν η Ξένια Γεωργοπούλου και η Βασιλική .
Το πρωί που φτάσαμε, είδαμε το βουνό πάνω από τη Νεστάνη χιονισμένο, αλλά ευτυχώς, αν και κρύα, ήταν μια ηλιόλουστη μέρα. Σύντομα φτάσαμε και μπήκαμε στο σπήλαιο που θέλαμε να σιγουρευτούμε ότι το έχουμε ερευνήσει καλά για ενδεχόμενη συνέχεια, το ψάξαμε, βρήκαμε κι άλλα σπασμένα πήλινα σκεύη, τα φωτογραφήσαμε και αποχωρήσαμε. Ανηφορίζοντας συναντήσαμε τον βοσκό που μας βοηθάει στις έρευνές μας και προσφέρθηκε να μας οδηγήσει σε ένα ακόμη, αρκετά ψηλότερα.
Ανεβήκαμε μέχρι τα 1000μ. όπου άρχιζε το χιόνι να στολίζει τις πλαγιές και σταματήσαμε σε ένα διάσελο στα 1300μ. περίπου. Από εκεί περπατήσαμε λίγο μέχρι που αντικρύσαμε το σημείο που ζητούσαμε.
Επρόκειτο για μια μικρή τρύπα σε μια από τις πολλές κορυφές της περιοχής, που αναγκαστήκαμε να σκάψουμε και να παραμερίσουμε πέτρες και χώματα για να περάσουμε. Μέσα σε μισή ώρα φτιάξαμε ένα άνοιγμα αρκετό για να περάσει η Ξένια και μετά από λίγο μας ειδοποίησε ότι συνέχεια δεν βρήκε, αλλά υπήρχε διάκοσμος με ενδιαφέρον.
Κατεβήκαμε τα 5-6 μέτρα λασποκατηφόρας ένας-ένας και αντικρύσαμε μία χαμηλοτάβανη αίθουσα 8Χ4 περίπου με όμορφα μοτίβα και στολίδια. Αφήνω τις φωτογραφίες να πουν τα υπόλοιπα.
Άγγελος Βλαχόπουλος

2/2/18 Σπήλαιο Μαγεμένος Βυθός στο Θέατρο Βράχων του Βύρωνα

Με συνοπτικές διαδικασίες, δηλαδή ένα τηλεφώνημα με τα επιγραμματικά «πάμε το μεσημέρι, μπορείς; Ναι φύγαμε!» βρεθήκαμε στο σπίτι μου με τον Μίλτο Χασιαλή και φτάσαμε σε ελάχιστο χρόνο στα σπίτια πάνω από το σπήλαιο, αρματώσαμε και κατεβήκαμε την ορθοπλαγιά στα μισά της οποίας βρίσκεται η είσοδός του.
Τα σκουπίδια, δυστυχώς, είναι η πρώτη κακή εντύπωση που αποκομίζει ο επισκέπτης, αλλά με λίγο υπομονή και συνεχίζοντας προς τα κάτω αποζημιώνεται από την ποικιλία του διακόσμου. Υπάρχει ένα 6άμετρο κατέβασμα που βάλαμε σχοινί, αλλά με λίγο προσοχή θα μπορούσε να κατεβεί κανείς και χωρίς αυτό. Η τελική αίθουσα έχει πολλούς σταλακτίτες σπασμένους που σχηματίζουν σωρούς στο δάπεδο, αλλά παραμένουν πολλά σπηλαιοθέματα απείραχτα και όμορφα. Πήραμε φωτογραφίες και μέσα σε δύο και κάτι ώρες ήμασταν πίσω στο σημείο που συναντηθήκαμε, γεμάτοι από τις απρόσμενες εικόνες που αντικρύσαμε, τόσο κοντά στο σπίτι μας που εγώ προσωπικά πρώτη φορά επισκέφθηκα.
Άγγελος Βλαχόπουλος

1/2/2018 Έρευνα στο Αρτεμίσιο

Την Πέμπτη 1/2/2018 πήγαμε με τον Τάκη Καπλαντζή να συναντήσουμε τον ξάδερφό του τον Κώστα, για μια ακόμη ερευνητική εξόρμηση στην περιοχή του Αρτεμισίου.
Για αρχή μας πήγε σε μια μικρή τρύπα στο χώμα σε μια πλαγιά, που κανείς μας δεν υποψιαζόταν τι θα μπορούσε να κρύβει. Χρησιμοποιώντας φυσικές δεσιές κατεβήκαμε 10-12 μέτρα και αντικρύσαμε διάκοσμο πλούσιο και ποικίλο, πράγμα που σπάνια συναντά κανείς σε τόση πυκνότητα. Βγάλαμε τις ζώνες με τα υλικά μας και κινηθήκαμε με πολλή προσοχή, πρώτα στην αίθουσα που κατεβήκαμε και ύστερα, μέσα από ένα στενό πέρασμα σε μία ακόμη κι αυτή καταστόλιστη. Μια τρίτη, ακόμη μικρότερη, δεν την επισκεφθήκαμε παρά μόνο την επιθεωρήσαμε από ένα μικρό άνοιγμα. Δεν συνέχιζε, γιατί διαπιστώσαμε με τη βοήθεια του φακού, ότι έκανε μια στροφή όλο δεξιά και κατέληγε στην πρώτη αίθουσα. Έτσι την αφήσαμε στην αιώνια αταραξία της, γιατί κάθε απόπειρα να μπούμε θα είχε πολύ άσχημες επιπτώσεις στον διάκοσμό της.
Αποχωρήσαμε γεμάτοι από τις εικόνες που αποτυπώσαμε όσο καλύτερα μπορέσαμε με την φωτογραφική μηχανή, για να εντοπίσουμε άλλα δύο σπήλαια που είχαμε στόχο. Προχωρούσαμε είτε με το αυτοκίνητο, είτε με τα πόδια και συχνά πυκνά μιλούσαμε με τον Κώστα για οδηγίες. Τα εντοπίσαμε και τα δύο, πήραμε τα στίγματά τους και τώρα θα πρέπει να ξαναπάμε για να τα κατέβουμε και να τα χαρτογραφήσουμε με την υπόλοιπη ομάδα.

13/1/2018 Γ/Σ του Συλλόγου, Απονομές Βεβαιώσεων, κοπή της Πίτας της χρονιάς

Στιγμιότυπα από την Γενική μας Συνέλευση, τις απονομές Βεβαιώσεων των τριών Σεμιναρίων της προηγούμενης χρονιάς και την κοπή της Πίτας μας. Συγγενείς και φίλοι του συλλόγου μας τίμησαν με την παρουσία τους. Ας είναι και η φετινή μια καλή χρονιά με πολλή δράση, δημιουργικότητα και καλές ανθρώπινες σχέσεις.

17/12/2017 Έρευνα για Σπήλαια στο Αρτεμίσιο

Πέντε νέα σημεία προσθέσαμε στο πεδίο που ερευνήσαμε, με τη βοήθεια ντόπιων. Ο κος Πέτρος και ο εικονιζόμενος στην ομαδική φωτογραφία, Βασίλης, μας βοήθησαν να τα εντοπίσουμε. Τα ευρήματά μας ήταν μία βραχοσκεπή, ένα-δυο πολύ μικρά, αλλά τελικά βρήκαμε μία διάκλαση με αρκετά μεγάλο μήκος και βάθος περίπου 20 μέτρα. Η ομάδα μας: Τάκης Καπλαντζής, Γεράσιμος Κρεμμύδας, Χαρά Παναγιωτοπούλου, Γιώργος Οικονομίδης και Άγγελος Βλαχόπουλος.

2/12/17 Έρευνα πεδίου στο Αρτεμίσιο

Το Σάββατο το πρωί φύγαμε με τον Τάκη Καπλαντζή για το βουνό Αρτεμίσιο, πράγμα που από καιρό συζητούσαμε να κάνουμε. Η καταγωγή του από το Άργος του είχε φέρει μέσω των συγγενών του κάποιες πληροφορίες για σπήλαια και ένα φαράγγι στην περιοχή και έτσι αποφασίσαμε ότι αξίζει να κάνουμε μια έρευνα στο πεδίο.
Περνώντας την πόλη του Άργους, δεν παραλείψαμε μία επίσκεψη στην Πυραμίδα και συνεχίσαμε αναζητώντας τα στοιχεία που είχαμε, ξεκινώντας από το φαράγγι που διαπιστώσαμε ότι δεν έχει τεχνικές καταβάσεις. Κρατάμε μια επιφύλαξη μήπως δεν πήγαμε στο σωστό σημείο, αλλά χωρίς να χάσουμε χρόνο συνεχίσαμε με την έρευνα για σπήλαια. Σταθήκαμε τυχεροί, γιατί στην περιπλάνησή μας πετύχαμε έναν βοσκό της περιοχής, τον Κώστα, που μας βοήθησε να πάμε στα σημάδια μας, αλλά το κορυφαίο ήταν ότι βγήκαν συγγενείς με τον Τάκη!
Βρήκαμε το βάραθρο που ψάχναμε, αλλά βρήκαμε επίσης και βιομηχανικά βύσματα τοποθετημένα, οπότε πήραμε το στίγμα και φύγαμε. Συνεχίσαμε τις έρευνες περπατώντας, ψάχνοντας και αργά το απόγευμα, μετά από το ανάλογο τσιμπούσι, επιστρέψαμε έχοντας πληροφορίες και επαφές για επόμενες εξορμήσεις.
Άγγελος Βλαχόπουλος

18/11/17 Βάραθρο Πύργου Μεγάλο

Με τη φιλοδοξία να τελειώσουμε τη χαρτογράφηση του σπηλαίου, ιδίως τις νέες αίθουσες, ξεκινήσαμε οι, Τάκης Καπλαντζής, Θανάσης Μπακογιάννης, Χαρά Παναγιωτοπούλου, Ρούλα Λιανού και Άγγελος Βλαχόπουλος, το βροχερό πρωινό του Σαββάτου.
Σταμάτησε να βρέχει κάποια στιγμή, πολύ πρίν φτάσουμε στην είσοδο του σπηλαίου επάνω, αλλά ετοιμαστήκαμε ψυχολογικά αλλά και με υλικά, ώστε όταν θα βγαίναμε, να έχουμε μέρος σκεπασμένο για να αλλάξουμε.
Παλέψαμε με τα ηλεκτρονικά συστήματα καταγραφής, αλλά κάτι δεν πήγαινε καλά με τις πάμπολες μετρήσεις που χρειάζονται για τα καλιμπραρίσματα. Τελικά τα εγκαταλείψαμε, αποφασίζοντας να κατέβουμε και να δουν και όσοι από την συντροφιά δεν το είχαν κάνει, το σπήλαιο στην νέα του διαδρομή.
Περάσαμε την τραβέρσα που έχουμε στήσει στα 75μ., μπήκαμε στα καινούρια μέρη, ανεβήκαμε το στενό χαράκι με το μόνιμο σχοινί, περάσαμε στα λασπωμένα και καταλήξαμε στο τέρμα της κατάβασης που κάποια στιγμή θα βγάλουμε και το βάθος της αποτυπώνοντάς το στις μετρήσεις μας.
Στην επιφάνεια επιστρέψαμε γύρω στις 08:00’ το βράδυ, διαπιστώνοντας ότι είχε μεν βρέξει αρκετά, αλλά είχε σταματήσει, αφήνοντάς μας να ντυθούμε με την ησυχία μας.