Category Archives: Uncategorized

13/1/2018 Γ/Σ του Συλλόγου, Απονομές Βεβαιώσεων, κοπή της Πίτας της χρονιάς

Στιγμιότυπα από την Γενική μας Συνέλευση, τις απονομές Βεβαιώσεων των τριών Σεμιναρίων της προηγούμενης χρονιάς και την κοπή της Πίτας μας. Συγγενείς και φίλοι του συλλόγου μας τίμησαν με την παρουσία τους. Ας είναι και η φετινή μια καλή χρονιά με πολλή δράση, δημιουργικότητα και καλές ανθρώπινες σχέσεις.

Γοργοπόταμος 23-24/9/2017

Με τον καιρό να μας δείχνει το καλό του πρόσωπο μετά από κάποιες πρόσφατες βροχοπτώσεις, φτάσαμε στο χωριό Γοργοπόταμος το βραδάκι της Παρασκευής από Αθήνα, ο Τάσος Κειβανίδης, ο Γεράσιμος Κρεμμύδας, ο Βαγγέλης Μαρκόπουλος, η Ξένια Γεωργοπούλου, ο Άγγελος Βλαχόπουλος, από Καλαμάτα ο Γιώργος Εξηνταβελώνης κι από Λαμία ο Κώστας Στασινός.
Το Σάββατο το πρωί μπήκαμε τελικά χωρίς τον Κώστα. Ο Τάσος, ο Γεράσιμος κι ο Βαγγέλης ανέλαβαν τα σχοινιά και οι υπόλοιποι τρείς τα ομαδικά υλικά. Ξεκινήσαμε με το γνωστό άλμα στη βάθρα με το μεγάλο έλατο, αλλά αυτή τη φορά ήταν ρηχή γεμάτη χώμα, οπότε βάλαμε σχοινί αναγκαστικά. Πολύ σύντομα συναντήσαμε την μεγάλη κατολίσθηση που την έφαγε όλη σχεδόν το νερό, αφήνοντας μόνο ένα μεγάλο βράχο, που θα δούμε κι αυτός τι θα απογίνει τις επόμενες χρονιές.
Πήραμε ρυθμό και ξεκινήσαμε τις καταβάσεις με νερό αρκετό για να σε κρατάει σε εγρήγορση, αλλά βατό, ίσως το λιγότερο που έχω δει στα 10 χρόνια περίπου που κατεβαίνω το Φαράγγι. Περάσαμε και τον πρώτο 90άρη και με χαρά είδα την τεράστια βεντάλια του νερού να απλώνεται δίπλα στη μεσιανή αγκύρωση έχοντας πάντα το εντυπωσιακό εύρος της. Δυο-τρείς καταβάσεις μετά βγήκαμε, νωρίς το απόγευμα, στο μέρος όπου κατασκηνώνουμε συνήθως.
Ανοίξαμε τα μπιτόνια με τα ομαδικά υλικά και διαπιστώσαμε ότι όλα ήταν μια χαρά χωρίς καθόλου υγρασία, αλλάξαμε, ανάψαμε μια καλή φωτιά και ξεκινήσαμε το μαγείρεμα κάνοντας απολογισμό της μέρας και συζητώντας για την επόμενη, με κεντρικό θέμα τον μεγάλο καταρράκτη που θα συναντούσαμε την Κυριακή και θα αντίκρυζαν οι μισοί από μας για πρώτη φορά.
Η νύχτα πέρασε χωρίς να μας κρυώσει και οι εξοπλισμοί μας άντεξαν καλά τις μέτριες θερμοκρασίες της εποχής, ξημερώνοντάς μας ξεκούραστους και καλόκεφους.
Ο καφές σε μορφή καραμέλας, και το πρωινό με μπάρες, ξηροκάρπια και κάποια σουπίτσα, μας έδωσαν ενέργεια και χωρίς βιασύνες, ίσως το παρακάναμε και λίγο στην καθυστέρηση, ξεκινήσαμε για το δεύτερο μέρος.
Το στήσιμο των σχοινιών στον μεγάλο καταρράκτη ανέλαβαν ο Γεράσιμος πάνω κι ο Τάσος στη μέση που ήξερε από προηγούμενες καταβάσεις που να πάει για να βρει την αλυσίδα της ενδιάμεσης αγκύρωσης. Συνεργάστηκαν πολύ καλά και σύντομα είχαν ολοκληρώσει τα δεσίματα για να κατεβούμε και οι υπόλοιποι απολαμβάνοντας το μεγαλοπρεπές τοπίο. Πρώτη φορά δεν συμμετείχα στο τεχνικό κομμάτι αυτής της κατάβασης και την απόλαυσα δεόντως. Εδώ που τα λέμε, ελάχιστα δεσίματα έκανα γενικά αυτό το διήμερο, έχοντας σχεδόν συνέχεια ένα από τους σάκους με τα ομαδικά υλικά, αφήνοντας τα σχοινιά στα παιδιά. Πολύ ωραία αίσθηση να μπορείς να βασίζεσαι στους συντρόφους σου και να βρίσκεις έτοιμα τα ρελέ!
Στη συνέχεια περάσαμε στα μικρότερα κατεβάσματα του δεύτερου μέρους, βρήκαμε ένα σχοινί που δεν μπόρεσε να γίνει η ανάκλησή του λόγω μάλλον ενός κοψίματος της κάλτσας που έκανε μπούκλα στον κρίκο της αλυσίδας, το μαζέψαμε και το αφήσαμε τακτοποιημένο σε μια αγκύρωση μήπως το αναζητήσουν. Στο σημείο που είναι μια τσουληθρούλα που καταλήγει σε ύπουλο βράχο και τώρα πιά έχουν βάλει ένα μόνιμο σχοινάκι, έχει κατεβάσει βράχια και πέτρες και έχει γίνει τόσο ρηχό που δεν υπάρχει καθόλου το μέρος δεξιά που μπορούσαμε να κάνουμε άλμα και να φύγουμε εύκολα από εκεί. Κι άλλες βαθιές βάθρες ήταν κι αυτές μπαζωμένες απ’ τις κατεβασιές και ιδίως από τα υλικά της μεγάλης εκείνης κατολίσθησης στην αρχή του φαραγγιού που είχε πάνω από 10 μέτρα ύψος και απόμεινε μόνο ο βράχος που γράφω στην αρχή.
Νωρίς το απόγευμα φτάσαμε στην προτελευταία κατάβαση και είδαμε τον Κώστα ανεβασμένο πάνω σε έναν βράχο, να μας φωνάζει τα καλωσορίσματά του. Περάσαμε και την τελευταία τσουλήθρα και φύγαμε με το φορτηγάκι του όπως ήμασταν με τις στολές, για το χωράφι του όπου είχαμε αφήσει τα αυτοκίνητά μας και είναι πολύ κοντά στην έξοδο του φαραγγιού.
Μετρήσαμε μερικά χτυπήματα σε γόνατα, αστραγάλους, πλευρά, κάτι αγκώνες, κάτι ώμους, τα συνηθισμένα δηλαδή, και καλαμπουρίζοντας για τα παθήματα του καθενός καταλήξαμε σε ταβέρνα για αναγόμωση ενέργειας.

11η Βαλκανική Συνάντηση Σπηλαιολογίας 28/8/17 έως 3/9/17

Για μας η συνάντηση άρχισε μερικές μέρες πρίν, στις 25/8/17, για να προλάβουμε να είμαστε έτοιμοι για τους επισκέπτες μας και τελείωσε την Κυριακή 3/9/17, με πολύ καλές εντυπώσεις από τους φίλους μας της Χερσονήσου του Αίμου, όπως είναι το αρχικό και αυθεντικό όνομα αυτής της πανάρχαιας περιοχής.
Είχαμε ιδιαίτερες συνομιλίες με συναδέλφους από την Τουρκία, τη Βουλγαρία κλπ μόνο και μόνο για να μας πούν τα καλά τους λόγια για τη φιλική ατμόσφαιρα τα φροντισμένα αρματώματα, και τη προθυμία μας, όχι μόνο για μας, αλλά και για όλους τους Έλληνες συναδέλφους διοργανωτές.
Ήρθαν σπηλαιολόγοι κι από άλλα μέρη, εκτός Βαλκανίων, όπως Γερμανία, Λίβανο και άλλα που δεν συγκράτησα για να αναφέρω.
Ο Σύλλογός μας αρμάτωσε και υποστήριξε τα σπήλαια, Σκορπιών, Αλικούσι και Τρύπα του Τούρκου, στα οποία τα μέλη μας που ήταν παρόντα βοήθησαν με τον τρόπο που μπορούσαν ο καθένας-καθεμία: Ο Τάκης Καπλαντζής, ο Γεράσιμος Κρεμμύδας, ο Απόλλωνας Θρασυβουλίδης, ο Γιώργος Εξηνταβελώνης η Ρούλα Λιανού, η Χαρά Παναγιωτοπούλου κι εγώ. Κοντά μας ήταν κι η φίλη του συλλόγου, μέλος του ΣΠΕΛΕΟ, Ξένια Γεωργοπούλου, βοηθώντας κι αυτή με την εμπειρία της την ομάδα μας. Ο Τάκης κι ο Γεράσιμος μετέφεραν σε πάνω από 25 σάκους, τα υλικά της Σπηλαιοδιάσωσης στον χώρο της Συνάντησης.
Εκτός από τις συνοδείες των ομάδων, επισκεφθήκαμε με την ευκαιρία που μας δόθηκε σπήλαια που δεν είχαμε πάει, όπως το υπόγειο ποτάμι Μάνα Πούληθρα, Καταβόθρα Δέρσιου, Καταβόθρα Πελετών, συμπληρώνοντας έτσι την σπηλαιολογική μας εικόνα πέριξ του Λεωνιδίου. Οι Απόλλωνας, Γεράσιμος και Τάκης κατέβηκαν στο κάθετο 300άρι Βάραθρο Πρόπαντες, προσθέτοντας εμπειρία στην σπηλαιολογική τους δράση.
Βοηθήσαμε σε έναν μικροτραυματισμό σε μονοπάτι, σπεύσαμε να επιθεωρήσουμε τις ενεργές καταβόθρες όταν ξέσπασε μια καλοκαιρινή μπόρα, και γενικά η στάση των μελών μας ήταν άψογη και φιλότιμη.
Με τη βοήθεια του Γεράσιμου, του Τάκη της Ξένιας και της Χαράς, φτιάξαμε παρουσίαση για να δείξουμε την δράση μας στο Σπ. της Οίτης Αγιο Πνεύμα.
Με μια περηφάνια που πιστεύω ότι αξίζει στο σύλλογό μας, κλείνω το κείμενο με τις ανάλογες φωτογραφίες

12/8/2017 Φαράγγι Σεργούλας

Η μέρα ήταν ηλιόλουστη, κλασσική Αυγουστιάτικη και η παρέα μας μαζεύτηκε από Αθήνα ο Νιόνιος Δρίλλιας με τη Νιόνια Μαλεφάκη, πέρασαν από το Λουτράκι να φύγουμε μαζί και συναντηθήκαμε στο Ρίο με τον Γιώργο Εξηνταβελώνη και την Ειρήνη Πυρομάλλη που ήρθαν από Καλαμάτα.
Φτάνοντας βρήκαμε το νερό του φαραγγιού αρκετό και ίσως και παραπάνω από αρκετό υπολογίζοντας την εποχή. Φορέσαμε τις στολές μας στη συμβολή των δύο ρευμάτων που τροφοδοτούν την κοίτη και ξεκινήσαμε τις καταβάσεις. Αυτή τη φορά δεν διαπιστώσαμε κάποια ιδιαίτερη μεταβολή στο πεδίο και το πρανές που 3-4 χρόνια πριν είχε κατολισθήσει και παρασύρει έναν τεράστιο πλάτανο, ήταν όπως το θυμόμασταν.
Εκτός από μερικά λασκαρισμένα παξιμάδια, δεν χρειάστηκε κάποια σοβαρή επέμβαση για την κατάβασή μας. Το μικρό πανταβρέχει όμως όλως παραδόξως, είχε το λιγότερο νερό που είχαμε δεί ποτέ. Στο τελευταίο άλμα συναντήσαμε και μία μικρή παρέα νέων που είχαν ανέβει το περπατητό κομμάτι και απολάμβαναν το τοπίο.
Άγγελος Βλαχόπουλος

Χαιρετισμός στον Άρη Μουζακίτη

Κάποιοι είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε, κάποιοι είχαμε την ευκαιρία να του δείξουμε πώς να κάνει τα πρώτα του σπηλαιολογικά βήματα, κάποιοι είχαμε το προνόμιο να βρεθούμε μαζί του σε δύσκολες διαβάσεις, κάποιοι να μοιραστούμε την όρεξή του να συνεχίσουμε το κοπιαστικό πέρασμα από τα άδυτα του σπηλαίου Άγιο Πνεύμα στην Οίτη που τόσο αγαπήσαμε και αγάπησε. Ιδρώσαμε, λασπωθήκαμε, αγωνιστήκαμε παρέα, μόνο και μόνο για να δούμε τι μας κρύβουν τα απάτητα περάσματα, να ανακαλύψουμε τα μυστικά του βουνού που χρόνια μοχθούμε να αποκαλύψουμε. Άκουγε για το πώς φτάσαμε μέχρι εδώ, πώς καταφέραμε και περάσαμε από ’κει, πώς αισθανόμασταν όταν μπαίναμε σε καινούρια αίθουσα, και ήθελε κι αυτός να μοιραστεί μαζί μας τη χαρά της ανακάλυψης, να μπει κι αυτός μαζί μας κάπου που για πρώτη φορά θα έμπαινε άνθρωπος, να είναι μέλος αυτής της ομάδας.
Θα εξερευνήσουμε και το τελευταίο αυτό λαγούμι που προσπάθησε να περάσει στην τελευταία του αποστολή που ήταν μαζί μας εκεί, και θα το πούμε «Πέρασμα του Άρη», θα αφήσουμε και κάτι για να τον θυμούνται όσοι τον γνώρισαν και να τον μνημονεύουν για το κουράγιο και το χαμόγελό του.
Τον ζήσαμε λίγο, τον θέλαμε για πάντα, για να παίρνουμε απ’ τη ζωντάνια του, από την όρεξή του να μάθει, από το ενδιαφέρον του να εκπαιδευτεί στη Σπηλαιοδιάσωση για να μπορεί να βοηθήσει αν κινδυνέψει κάποιος συνάδελφός μας.
Έφυγε προσπαθώντας να κάνει το καλύτερο που μπορούσε, να μην καεί περισσότερο το δάσος, να υπηρετήσει με φιλότιμο το καθήκον του.
Το ταξίδι του θα είναι ελαφρύ σαν ελαφρύ αεράκι, όσο ανάλαφρη κι ευχάριστη ήταν κι η παρουσία του στη συντροφιά μας.
Καλό σου ταξίδι, Άρη.

15-1-2017 Εκλογές και η κοπή της Πίτας του Συλλόγου

Την Κυριακή 15 Ιανουαρίου κάναμε την Γενική Συνέλευση του Συλλόγου, Εκλογές για την ανάδειξη νέου Δ/Σ και στη συνέχεια την κοπή της πίτας μας.
Νέοι συνάδελφοι και φίλοι ανέλαβαν θέσεις στη διοίκηση και με χαρά περιμένουμε τις ιδέες και την ενέργεια που θα προσφέρουν στο Σύλλογο.
Μετά τις Εκλογές, άρχισαν να έρχονται κι άλλα μέλη του Συλλόγου για την κοπή της πίτας μας, φέρνοντας ο καθένας κι από κάτι, μεζεδάκια, ποτά και ότι άλλο ήθελε, που συμπλήρωσε τις προμήθειες που είχαμε προβλέψει για τη συγκέντρωση. Γνωστοί και φίλοι κατέφτασαν κι αυτοί μεγαλώνοντας την συντροφιά, κόψαμε την πίτα μας και περάσαμε μιά όμορφη βραδιά. Την πίτα ανέλαβε να κόψει ο νύν Αντιπρόεδρος Γιώργος Δήσιος, τη απουσία του νέου προέδρου μας Παναγιώτη Γεωργίου.
Το 2017 να είναι για όλους μια δημιουργική και ευοίωνη χρονια!

7/1/2017 Μιά εξόρμηση στα χιόνια του Αυλώνα

Το Σ/Κ 7 και 8 Ιανουαρίου, για εισαγωγική εξόρμηση για τη χρονιά που μπήκε επιθετικά με τα κρύα της, το πιο ταιριαστό να κάνουμε θεωρήσαμε ότι ήταν ένα καλό περπάτημα στο κατάλευκο τοπίο της Βόρειας Αττικής.
Το πρωί του Σαββάτου πήγαμε με το αυτοκίνητο στο χωριό Αυλώνας με τον Στέλιο και τη Νίκη, φίλους από τον ΣΠΕΛΕΟ, όπου συναντήσαμε την Κατερίνα, μέλος του ίδιου συλλόγου και άλλους τρείς συνοδοιπόρους και ξεκινήσαμε για τα κοντινά βουνά. Περπατήσαμε αρκετές ώρες φτάνοντας πάλι στο χωριό όταν είχε πια σκοτεινιάσει για τα καλά.

9/1/2016 Κοπη της Πίτας του Συλλόγου

Στις 9/1/16 κάναμε την συγκέντρωσή μας για την πίτα της χρονιάς, και με την ευκαιρία ουσιαστικά εγκαινιάσαμε τον καινούριο χώρο του Θησέα, στον οποίο μεταφερθήκαμε πολύ πρόσφατα.
Πολλά μέλη μας ήρθαν στην τελετή και είχαμε τη χαρά να δούμε από κοντά ανθρώπους που δυστυχώς οι δύσκολες οικονομικές συνθήκες έχουν απομακρύνει από την χώρα μας.
Επίσης φίλοι από άλλους συλλόγους και συγγενείς, συμμετείχαν στις χαρούμενες στιγμές του συλλόγου.
Για όλα τα μέλη και τους φίλους που μπόρεσαν να είναι εκεί, αλλά και όσους και όσες δεν ήταν δυνατόν, ευχόμαστε μια καλή και δημιουργική χρονιά που να μας αφήνει χρόνο και ηρεμία να ασχολούμαστε με τις δραστηριότητες που αγαπάμε.

Κοπή πίτας 2015

Η κοπή της πίτας του Συλλόγου του 2015, με συγκενείς, φίλους και νέα μέλη.

Την κάναμε στα γραφεία μας, μαζί με την Γενική Συνέλευση και τις εκλογές που ανέδειξαν τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου για την επόμενη διετία.

This slideshow requires JavaScript.