13-14/6/20 Φαράγγια Ίναχου και Μύλων

Με πολύ λίγο νεράκι μας υποδέχτηκε ο Ίναχος το πρωί του Σαββάτου και μάλλον ήταν η τελευταία φορά που το κατεβήκαμε για την εποχή.
Μαζευτήκαμε δέκα άτομα, τρείς από Καλαμάτα, ο Γιώργος Εξηνταβελώνης, η Πολίνα Ορφανίδου, κι ο Γιώργος Στεφανούρης. Πέντε ήταν της ομάδας ΟΔΕΥΩ, ο Ανδρέας Λιόσης, ο Παναγιώτης Σαλτζής, ο Μανώλης και Αντώνης Βασιλάκης η Δανάη Σγουρέα και τέλος ο Ανδρέας Βαλλογιάννης και εγώ.
Σύντομα αρχίσαμε τις μπόλικες καταβάσεις που έχει το φαράγγι μέχρι το ύψος του Νεοχωρίου όπου είχαμε αφήσει τα κάτω αυτοκίνητα. Το ξεκίνημα της ιστορίας του φαραγγιού μπορείτε να δείτε εδώ: http://www.fhs.gr/gr/forum/viewtopic.php?f=24&t=2331#p12886
Το πρώτο κομμάτι της πορείας έχει μικρούς απανωτούς καταρράκτες και από τη μέση και μετά ξεκινάνε μεγαλύτερα κατεβάσματα 15-20 μέτρων. Μεγαλύτερο είναι ένα 35άρι περίπου, που ακολουθείται αμέσως μετά από ένα 25άρι. Εκεί κάτω στην κοίτη υπήρχε ένα δεντράκι που στήναμε μια οδηγούμενη κατάβαση αλλά δεν υπάρχει πια, νικημένο από τις κατεβασιές των τελευταίων ετών.


Την Κυριακή πήγαμε με τον Ανδρέα Βαλλογιάννη στο Μύλων όπου συναντήσαμε εκτός από διάφορες ομάδες και μερικά μέλη του Συλλόγου.

Άγγελος Βλαχόπουλος

6 &7/6/2020 Φαράγγι Καλλιθέας και Φαράγγι Γερακίνας

Καλή εποχή για να κατέβεις το Φαράγγι της Καλλιθέας με μπόλικο νερό και καλή παρέα!
Οι φίλοι ήρθαν από Καλαμάτα κι εγώ από Αθήνα και μέχρι να συντονιστούμε πέρασε λίγο η ώρα, αλλά κάναμε όσο σβέλτα μπορούσαμε και νωρίς το μεσημέρι ήμασταν στο πρώτο κατέβασμα.
Μπήκαμε ο Γιώργος Εξηνταβελώνης, ο Κώστας Φύκιρης, ο Γιώργος Στεφανούρης κι εγώ.
Το έχουμε περάσει με περισσότερο νερό, αλλά αυτή τη φορά δεν ήταν και λίγο. Το ευχαριστηθήκαμε κάνοντας τα άλματα και τις καταβάσεις και το απόγευμα που βγήκαμε ήμασταν χορτάτοι από εμπειρίες αλλά άδειοι από φαγητό! Οι μπάρες δεν είναι φαγητό.. Ανάψανε τα πηρούνια!


Την επομένη πήγαμε στο φαράγγι της Γερακίνας με τους υπόλοιπους που ήρθαν από την Καλαμάτα για να γνωρίσουν τα παιδιά το άθλημα και να έχουν μια ευκαιρία να κατέβουν τεχνικές καταβάσεις χωρίς νερά για να μαθαίνουν τα σχοινιά. Πιστεύω ότι θα έχουμε συνέχεια με κάποιους από την παρέα, αν όχι με όλους! Ο μικρούλης στις φωτογραφίες αν και 10χρονος ήταν πολύ καλός!
Άγγελος Βλαχόπουλος

31/5/2020 Έρευνες κοντά στην Τρίπολη

Ο δρόμος μας έφερε πάλι κοντά στις περιοχές που χρόνια τώρα ψάχνουμε και έχουμε εντοπίσει πολλά σπήλαια με τη βοήθεια ντόπιων βοσκών και κυνηγών, αλλά αυτή τη φορά κυνηγήσαμε σημεία που εντόπισε ο Τάκης Καπλαντζής από το Google earth. Ξέραμε ότι είχαμε μικρές πιθανότητες να βρούμε κάτι αξιόλογο, αλλά ο τόπος έδειχνε και ήταν πολλά υποσχόμενος.
Αφήσαμε το αυτοκίνητο σε ένα χωματόδρομο και ανεβήκαμε από μονοπατάκια που είχαν χαράξει αμυδρά άγρια ζώα που όπως ήταν φυσικό μας πέρασαν από πολύ χαμηλά έως αδιαπέραστα χωρίς το ματσέτι σημεία και μετά από περισσότερη από μιάμιση ώρα ανάβασης, φτάσαμε ακριβώς στο σημείο που ψάχναμε. Αποδείχθηκε ότι δεν υπήρχε κάτι εκεί, αλλά βρήκαμε τρία-τέσσερα παρα λίγο σπήλαια!
Συνεχίσαμε να ερευνούμε σε μαγευτικά τοπία περνώντας από διάσελα και κορυφογραμμές με δεντρα και βράχια όλα καταπράσινα και σκεπασμένα από μούσκλια και πυκνή χαμηλή βλάστηση ανάμεσα στα έλατα και τους κέδρους και κάποια στιγμή κατά το απόγευμα στραφήκαμε πρός το αυτοκίνητο. Χρειαστήκαμε αρκετή ώρα να το φτάσουμε, αλλάξαμε τα ρούχα που μας είχε μουσκέψει μια απαλή βουνίσια βροχή και καταλήξαμε σε γνωστό μας από άλλες εξορμήσεις ταβερνάκι.
Σπήλαιο μπορεί να μη βρήκαμε αυτή τη φορά, αλλά γνωρίσαμε έναν ωραίο τόπο που δεν είχαμε ξαναπάει και τώρα θα μπορέσουμε να μιλήσουμε γι αυτόν με ντόπιους ανθρώπους αν χρειαστεί, γνωρίζοντας κάποια χαρακτηριστικά του.
Άγγελος Βλαχόπουλος

21-22-23/5/2020 Εξερευνήσεις-έρευνες και γνωριμίες στην περιοχή του Αρτεμισίου

Επιτέλους η καραντίνα για τον κορωνοιό χαλάρωσε και για δύο μήνες απραξίας το αντίδοτο μιας τριήμερης εξόρμησης ήταν ότι πρέπει. Φύγαμε με τον Τάκη Καπλαντζή το πρωί της Πέμπτης για να ερευνήσουμε σε ένα πεδίο που είχαμε αφήσει εκκρεμότητες και να συναντήσουμε ανθρώπους που μας περίμεναν να μας δείξουν σημεία με σπήλαια. Ο απώτερος σκοπός μας βέβαια, ήταν να κοιμηθούμε δυό βράδια στην εξοχή και οπωσδήποτε να είμαστε ανεξάρτητοι κι από φαγητό, γιατί ακόμα οι ταβέρνες δεν είχαν ανοίξει, πράγμα που δεν μας χάλασε καθόλου!
Ακολουθώντας τις οδηγίες των ντόπιων ανεβήκαμε σε απότομες πλαγιές, κάποιες πολύ απότομες, περάσαμε στενούρες και ανοίξαμε δρόμο στα πυκνά κλαριά, φάγαμε και μια βροχή, μέχρι και χωματόδρομο κουρέψαμε για να περάσουμε το αυτοκίνητο.
Εντοπίσαμε κάποια από τα σπήλαια που ψάχναμε και άλλα θα τα πάμε παρέα με τους ίδιους τους ανθρώπους που τα ξέρουν σε κάποια επόμενη εξόρμηση, αλλά το σίγουρο είναι ότι το βράδυ τρώγαμε με όρεξη και αποζητούσαμε τον ύπνο στον υπνόσακο!
Άγγελος Βλαχόπουλος

8/3/2020 Βάραθρο Πύργου Μεγάλο

Βρεθήκαμε το πρωί με τον Γιώργο Καρακύρη και τον Τάκη Καπλαντζή για να ανέβουμε στην κορυφογραμμή του Υμηττού και να μπούμε στο γνωστό βάραθρο. Είχαμε σκοπό να κάνουμε και κάποιες βελτιώσεις αρματώματος και αντικαταστάσεις σε παλιά γαλβανιζέ βύσματα και σπίτ που έχουν παρουσιάσει σκουριές και φθορές αντίστοιχα, αλλά ο Τάκης θα έφευγε, οπότε μπήκαμε για απλή επίσκεψη, χωρίς τρυπάνι. Τα δεσίματα τα κάναμε αναγκαστικά στις υπάρχουσες αγκυρώσεις και σε φυσικές δεσιές, διαπιστώνοντας για μια ακόμη φορά ότι κάποιοι φεύγοντας από το σπήλαιο παίρνουν τα παξιμάδια που αφήνουμε πάνω στα βιομηχανικά. Εμείς στα σημεία που χρησιμοποιήσαμε αφήσαμε βέβαια τα παξιμάδια για τον επόμενο σπηλαιολόγο να τα χρησιμοποιήσει, ελπίζοντας να τα ξαναβρούμε εκεί.
Κατεβήκαμε μέχρι το πατάρι στα 70μέτρα, ξενάγησα τον Γιώργο που ερχόταν για πρώτη φορά, του είπα για τη συνέχεια προς τα κάτω, τα νέα κομμάτια που εξερευνήσαμε πριν από μερικά χρόνια και το παράθυρο που βλέπαμε απέναντι από το πατάρι το οποίο ήταν η αφορμή για το στήσιμο της μεγάλης τραβέρσας πρόσβασης που μας οδήγησε στις νέες αίθουσες. Τσιμπήσαμε κάτι και ξεκινήσαμε για πάνω βρίσκοντας χρόνο να φωτογραφήσουμε κάποια όμορφα σημεία. Προλάβαμε ανοιχτό και το αναψυκτήριο στην Καλοπούλα για ένα ζεστό τσάι.
Άγγελος Βλαχόπουλος

29/2/2020 Εξερευνήσεις στη Μεγαλόπολη

Από τις 16/2/20 που είχαμε εντοπίσει τα δύο σπήλαια με την βοήθεια του Γιώργου, φίλου κυνηγού από την περιοχή, μας έτρωγε η περιέργεια να δούμε τι γίνεται εκεί μέσα.
Ξέραμε ότι και τα δύο ήταν φραγμένα και μάλιστα από μεγάλες πέτρες, κι έτσι εξοπλιστήκαμε κατάλληλα.
Στο πρώτο σπήλαιο μετά από δεκαπέντε λεπτά περπάτημα, ξεκινήσαμε βγάζοντας πέτρες, αλλά χρειαστήκαμε πιο δραστικά μέτρα όταν βρεθήκαμε μπροστά σε ένα μικρό βράχο που δεν μπορούσαμε να δέσουμε και να σηκώσουμε. Έτσι σπάσαμε με τα καψούλια μας μερικά κομμάτια του ώσπου έφυγε κάτω και στο κενό που άφησε χωρούσαμε πια να περάσουμε. Βρεθήκαμε σε θαλάμους με όμορφο διάκοσμο απ’ όπου είναι και οι περισσότερες φωτογραφίες της εξόρμησης. Το ολικό βάθος του ήταν περίπου 25 μέτρα και τοποθετήσαμε ένα βιομηχανικό βύσμα.
Στο δεύτερο που είχε και περισσότερο περπάτημα βρεθήκαμε μπροστά σε ένα βράχο που μας ταλαιπώρησε λιγάκι, επειδή ήταν τόσο βαρύς και ογκώδης που λίγο να έβρισκε δεν κουνιόταν και βέβαια ούτε συζήτηση για να τον σηκώσουμε. Όταν μετά από αρκετή προσπάθεια έφυγε κι αυτός κάτω , αρματώσαμε πάλι με βύσμα και βραχοδεσίματα και κατεβήκαμε σε ολικό βάθος 20μέτρα περίπου. Αυτή τη φορά δεν συναντήσαμε παρά μόνο ελάχιστο διάκοσμο και τραβήξαμε πολύ λίγες φωτογραφίες.
Κλείνοντας τις δύο αυτές εκκρεμότητες, πάμε για καινούρια σημεία που γνωρίζουν κάτοικοι της περιοχής.
Ήμασταν οι: Γεράσιμος Κρεμμύδας, Τάκης Καπλαντζής, Άγγελος Βλαχόπουλος.

22/02/2020 Φαράγγι Γερακίνας

Ήταν σίγουρα μια κρύα χειμωνιάτικη μέρα με ψιλόβροχο που σε κάποια στιγμή πύκνωσε κι όλας, αλλά το ραντεβού ήταν αμετάκλητο και η όρεξή μας μεγάλη.
Φορέσαμε από την αρχή αδιάβροχα και ξεκινήσαμε τις πρώτες καταβάσεις. Από πάνω μας τα Γεράνια μας ατένιζαν συνοφρυωμένα, αλλά ξέραμε ότι δεν θα χειροτέρευαν τα πράγματα. Και πράγματι πολύ πριν τα μισά σταμάτησε να βρέχει και δεν ξανάρχισε παρά μόνο το απόγευμα αφού είχαμε φάει και μπει στα αυτοκίνητα για την επιστροφή. Κοντολογίς η πρόβλεψη μας βγήκε μια χαρά! Στα οκτώ άτομα της ομάδας ήταν κι ένας φίλος από τον ΠΟΑ ο Κώστας Τράμπας και μια κοπέλα η Στέλλα Ταμπόση, που έκανε για πρώτη φορά σχοινιά και τα κατάφερε μια χαρά!
Εκτός από τους παραπάνω, από τον σύλλογο ήμασταν οι: Απόλλων Θρασυβουλίδης, Νιόνια Μαλεφάκη, Νιόνιος Δρίλλιας, Ρούλα Λιανού, Ανδρέας Βαλλογιάννης και Άγγελος Βλαχόπουλος.

16/2/2020 Μεγαλόπολη, έρευνες νέων σπηλαίων.

Συνεχίζοντας τις έρευνες στην περιοχή, προσθέσαμε τρία νέα στίγματα. Και τα τρία χρειάζονται δουλειά για να γίνουν προσπελάσιμα, αλλά τουλάχιστον τα δύο έχουν ρεύμα αέρα και δείχνουν να συνεχίζουν. Για το τρίτο έχουμε μικρές ελπίδες γιατί το φράξιμο είναι μεγάλο και δεν έχει ιδιαίτερο ρεύμα αέρα. Δεν προλάβαμε να μπούμε σε κανένα, μιας και ήταν σε απόσταση το ένα από το άλλο και φάγαμε όλη τη μέρα, αλλά έχουμε έτοιμο υλικό για την επόμενη εξόρμηση. Ευχαριστούμε τον ντόπιο φίλο Γιώργο που μας οδήγησε!
Τάκης Καπλαντζής και Άγγελος Βλαχόπουλος.

8 & 9 /2/2020 Σπήλαιο Καταφύγι Σελίνιτσας και Σπηλαιο-Αρχαιολογική περιήγηση στη Μεσσηνία.

Με νέα παιδιά στη Σπηλαιολογία και παλαιούς συναδέλφους, περάσαμε το Σαββατοκύριακο επισκεπτόμενοι το Σπήλαιο της Σελίνιτσας και άλλους τόπους σπηλαίων στην Μεσσηνία, καθώς επίσης κάποιους αρχαιολογικούς χώρους και αρχαία λατομεία.
Είχαμε δύο μέρες με πολύ καλό καιρό και εύκολες συνθήκες ώστε όλα να τα βγάλουμε εύκολα και χωρίς ταλαιπωρία. Ζητείται χειμώνας βέβαια, αλλά αυτό είναι μια άλλη υπόθεση.

Σάββατο 11/1/2020 Σπηλαιολογικές έρευνες στο Αρτεμίσιο

Από καιρό ο Τάκης Καπλαντζής, κάνοντας χαρτογραφική έρευνα ,με αντικείμενο βέβαια τη Σπηλαιολογία, είχε εντοπίσει ένα ύποπτο σημείο που παρουσίαζε ένα βύθισμα κάποιου είδους, σαν βάραθρο. Τώρα με τραυματισμένο τον ώμο του, το μόνο που μπορούσαμε να κάνουμε, ήταν να προσπαθήσουμε να το εντοπίσουμε, όχι να το κατέβουμε και όπως συνήθως, να κάνουμε επαφές με ντόπιους.
Ο χωματόδρομος από ένα υψόμετρο και πάνω, κρατούσε χιόνι που φανέρωνε ότι οι μόνοι που είχαν περάσει απ’ αυτόν ήταν τα αγρίμια για τουλάχιστον δυό μέρες. Τα ίχνη είχαν αρκετή πυκνότητα και πιθανόν να προέρχονταν από τσακάλια που έχει αρκετά η περιοχή και κάνουν επιθέσεις στα μικρά των κοπαδιών της περιοχής. Τα παρατηρήσαμε για λίγο και συνεχίσαμε για να αφήσουμε τελικά το αυτοκίνητο σε ένα οροπεδιάκι. Με μεγάλη χαρά μετά από λίγο βρήκαμε το βύθισμα που έχει περίπου 25 μέτρα βάθος με πιθανότητες να συνεχίζει.
Επιστρέψαμε στο αυτοκίνητο και συνεχίσαμε προς ένα σημείο που υπήρχε σπήλαιο αρκετά γνωστο και πράγματι, μισής ώρας περπάτημα, μας έφερε πάνω από ένα Βάραθρο με 20μ περίπου βάθος και συνέχεια μερικά μέτρα ακόμη, χωρίς να μπορούμε να δούμε με σιγουριά πόσο. Όπως το περιμέναμε, είδαμε βύσματα σε ένα σημείο, κι έτσι σιγουρευτήκαμε ότι κάποιοι έχουν κατέβει εκεί, το καταγράψαμε κι αυτό και φύγαμε για να ανταμώσουμε με έναν φίλο μας βοσκό στη Νεστάνη.
Άγγελος Βλαχόπουλος