5/6/2022 Φαράγγι Σεργούλας

Αποδείχθηκε μια πολύ καλή επιλογή, μιας και το νερό ήταν αρκετό αλλά όχι επικίνδυνο, καθαρό όπως πάντα και δροσερό!
Το πεδίο δεν έχει υποστεί άλλες μεταβολές-κατολισθήσεις κατά την προηγούμενη χρονιά και εκτός από ένα βύσμα που έχει λασκάρει λίγο και γυρίζει, όλα τα ρελέ είναι λειτουργικά. Έχει μάλιστα και μερικές πλακέτες από το 2004-5 που πρωτομπήκαμε, αυτές με τους μεγάλους κρίκους της Rockland, σε αξιοπρόσεκτα άριστη κατάσταση!
Οι νέοι στη δραστηριότητα φίλοι μας τα κατάφεραν μια χαρά και με τον Ανδρέα Βαλλογιάννη, φροντίσαμε ώστε να προηγούματε για αναγνώριση σε όλες τις καταβάσεις που υπήρχε έστω και μικρή πιθανότητα επικινδυνότητας. Αυτό μας έφερε λίγο πίσω στους χρόνους, αλλά κάναμε πολύ περισσότερο παρέα όλοι μαζί, περιμένοντας λίγο και καλαμπουρίζοντας στα ρελέ.
Κάναμε όμορφα, μετρίου ύψους άλματα και το ευχαριστηθήκαμε δεόντως!

29/05/22 Φαράγγι Καλλιθέας

Οι δυό μας με τον Ανδρέα Βαλλογιάννη, διανυκτερεύασαμε στο εξοχικό μου στο Λουτράκι μετά την κατάβαση του Ίναχου και την Κυριακή το πρωί ήρθαν ο Βαγγέλης Μαρκόπουλος με τον Απόλλωνα Θρασυβουλίδη για την κατάβαση αυτή.
Βρήκαμε το φαράγγι με αρκετό, αλλά όχι πολύ νερό. Θεωρούσα ότι θα είχαμε λίγο περισσότερο, αλλά μάλλον θα έχουμε λιγοστά νερά φέτος και μάλιστα από νωρίς.
Οι αγκυρώσεις ήταν εντάξει και οι βάθρες είχαν αρκετό νερό για να κάνουμε όλα τα άλματα.
Πολύ σύντομα, φτάσαμε στην τελική βάθρα και λίγο πρίν αλλάξουμε, μας βρήκε μια μπορίτσα που περιμέναμε λίγο νωρίτερα, όπως έλεγαν οι προβλέψεις, περιμέναμε λιγάκι και κόπασε κι αυτή. Σε κάποια σημεία πρέπει να ήταν δυνατότερη, μιας και βρίσκαμε αρκετά βρεγμένο το δρόμο, με την γνωστή όμορφη μυρωδιά του υγρού χώματος.
Άγγελος Βλαχόπουλος

28/5/22 Φαράγγι Ίναχου

Συγκεντρωθήκαμε δέκα άτομα από Αθήνα για να το κάνουμε. Με λιακάδα και καλή παρέα, ξεκινήσαμε τις καταβάσεις, βρίσκοντας όλα τα ρελέ σε καλή κατάσταση. Μόνο μερικά ήταν λίγο ξεβιδωμένα. Οι βάθρες είχαν αρκετά φερτά, είχαν γίνει ρηχές και το νερό είχε μικρή ποσότητα, πράγμα που σημαίνει ότι θα στερέψει αρκετά σύντομα φέτος.
Όλα πήγαν καλά και νωρίς το απόγευμα καταλήξαμε στο γνωστό γεφυράκι, περιμένοντας τους οδηγούς να κατεβάσουν τα αυτοκίνητα.

21-22-23/5/2022 Πάρνωνας, Διανοίξεις-Έρευνες Σπηλαίων.

Την Παρασκευή το απόγευμα επτά άτομα από Αθήνα με δύο παιδιά και ένας από Καλαμάτα, ανταμώσαμε στη Σπάρτη, για τη διάνοιξη των εντοπισμένων σπηλαίων από τις έρευνές μας στις 15-16-17/4/22, καθώς και συνέχιση των ερευνών μας σε επιλεγμένα πεδία του Πάρνωνα.
Φτάσαμε τη νύχτα, μετά από μια περιπετειώδη διαδρομή, μιας και το τελευταίο κομμάτι του χωματόδρομου, είναι πολύ ανηφορικό και στενό και κατασκηνώσαμε περίπου στα 1500μ υψόμετρο σε ένα οροπέδιο που γνωρίζαμε από την προηγούμενη περιπλάνησή μας εκεί. Στήσαμε τις σκηνές μας στα γρήγορα και πέσαμε για ύπνο.
Την επομένη, αφού χωριστήκαμε σε δύο ομάδες, ξεκινήσαμε για τα δύο πιό ενδιαφέροντα από τα σημεία που είχαμε διαλέξει.
Στο σημείο που ήμασταν εμείς, είχαμε να ανοίξουμε ένα στενό πέρασμα, σχηματισμού διάκλασης, που έβγαζε αέρα και αυτό ήταν το ενδιαφέρον. Βγάλαμε πέτρες και χώματα, σπάσαμε και κάποια μεγάλα βράχια για να μπορέσουμε να τα σηκώσουμε και όταν πήγε απόγευμα, σταματήσαμε για να συνεχίσουμε την Κυριακή.Οι γιοί του Γιώργου Δήσιου, ο Σπύρος και ο Στέφανος, το πάλεψαν μαζί μας βγάζοντας κι αυτοί πέτρες και χώματα. 
Η άλλη ομάδα ανέβηκε σε ένα άλλο σημείο σε αντίθετο προσανατολισμό από μας, μισή ώρα από την κατασκήνωση, αντιμετωπίζοντας κι αυτή δυσκολίες και μεγάλα βράχια που κλείνουν την είσοδο σε μιά καταβόθρα ενδιαφέρουσα, την οποία αν διανοίξουμε θα μπορούσε να έχει μεγάλο βάθος κι αυτή. Το υψόμετρο και των δύο είναι γύρω στα 1600μ.
Το απόγευμα του Σαββάτου στήσαμε φαγοπότι κάτω από τα έλατα και πίνοντας και καλαμπουρίζοντας γρήγορα νυχτώσαμε και πέσαμε νωρίς για ύπνο.
Την Κυριακή αποφασίσαμε να ασχοληθούμε εμείς με το ίδιο σπήλαιο, ενώ η άλλη ομάδα, έφυγε πεζοπορώντας αρκετά μακρύτερα, για έρευνα άλλου πεδίου.
Δουλέψαμε μέχρι το μεσημέρι και κάναμε αρκετό έργο, ώστε να έχουμε περισσότερες ελπίδες να περάσουμε την επόμενη φορά.Το πεδίο που ερεύνησαν τα παιδιά, δυστυχώς δεν απέδωσε κάποιο ενδιαφέρον σημείο, αλλά αποκλείστηκε από το ολικό που έχουμε κατά νου να ερευνήσουμε στην περιοχή.
Τα Μέλη: Παναγιώτης Γεωργίου, Γιώργος Δήσιος με τους δύο γιούς του, Γιώργος Εξηνταβελώνης, Τάκης Καπλαντζής, Γεράσιμος Κρεμμύδας, Ανδρέας Λιόσης, φίλος που δεν θέλει δημοσιεύσεις, Άγγελος Βλαχόπουλος.

7/5/22 Φαράγγι Χάβου, Καμπιά, Εύβοια

Με μια λιακάδα που μας ενίσχυσε το κέφι, μπήκαμε στο όμορφο φαράγγι, με τον Ανδρέα Λιόση, τον Χρήστο Πατσιαλό και την Ιωάννα Πατσιαλού, που πρώτη φορά ήρθε σε επαφή με το άθλημα και τα πήγε περίφημα.
Μάλλον για φέτος ήταν η τελευταία φορά που το βρήκαμε με νερό και αρπάξαμε την ευκαιρία. Όταν στεγνώσει και μετά αλλάζει τελείως και θεωρώ ότι μάλλον δεν αξίζει τον κόπο.
Βγήκαμε νωρίς το μεσημέρι και ολοκληρώσαμε την εξόρμηση σε γνωστό ταβερνάκι του χωριού.

15-16-17/4/2022 Έρευνες στον Πάρνωνα

Παρασκευή πρωί φύγαμε για να καλύψουμε την αρκετά μεγάλη απόσταση μέχρι το πεδίο ερευνών που είχαμε προκαθορίσει, με βάση τις έρευνες του Τάκη Καπλαντζή. Θέλαμε να έχουμε τουλάχιστον δύο μέρες πλήρεις για να περπατήσουμε όλα τα επιλεγμένα μέρη και να τα δούμε όσο θα μπορούσαμε προσεκτικότερα.

Ξεκινούσαμε κάθε μέρα από τα 1400 περίπου και ανεβαίναμε μέχρι τις κορυφές, γύρω στα 1600.

Ο τόπος μας έδωσε αρκετά σημεία για περαιτέρω έρευνα και περισσότερο ξεμπάζωμα, γιατί υπήρχαν παλιά ορεινά χωράφια και κατά συνέπεια ότι υπήρχε από χάσματα, ήταν επιχωμένο . Ότι βρίσκαμε το προσπαθούσαμε λίγο και το αφήναμε για τη συνέχιση του σαρώματος της περιοχής. Στα μέρη αυτά κρατούσε ακόμη λίγες χιονούρες και γενικά το βράδυ είχε κρύο.

Τελειώσαμε τις έρευνες την Κυριακή, εντοπίζοντας ένα τελευταίο στίγμα, με παράλληλη έρευνα βέβαια της γύρω περιοχής.

Άγγελος Βλαχόπουλος

2/4/2022 Μαυροβουνίου Μεγάλο Βάραθρο

Η Σαββατιάτικη εξόρμησή μας με φόντο τον καταγάλανο ουρανό, είχε στόχο την κατάβασή μας στο Βάραθρο Μαυροβουνίου, το “Παραξήγηση” για τους γνώστες. Περπατήσαμε περίπου μια ωρίτσα το ανηφορικό μονοπάτι και φτάσαμε στο βάραθρο αρχίζοντας στα γρήγορα το αρμάτωμα.
Από το 2015 νομίζω ότι είχα να πάω εκεί, και διάφορα εμπόδια μας είχαν σταματήσει από το να το τερματίσουμε, ένα εκ των οποίων ήταν η πληθώρα προσφάτως νεκρών ποντικών που έκαναν τις συνθήκες αποτρεπτικές λόγω φυσικά της βρώμας και της αηδίας. Αυτή τη φορά τα βρήκαμε, τα περισσότερα χωνεμένα, άλλα μουμιοποιημένα και σίγουρα χωρίς την μυρωδιά που μας έδιωξε την άλλη φορά.
Σύντομα βρεθήκαμε στο κάτω-κάτω ομορφότερο τμήμα του σπηλαίου παίρνοντας τις ανάλογες φωτογραφίες και πήραμε το δρόμο για πάνω.

25/3/2022 Βάραθρο Θαλάμες Δυτική Μάνη

Στον φιλόξενο χώρο της Γαίας Μάνης βρεθήκαμε για το τριήμερο της 25ης Μαρτίου, τρία άτομα από Αθήνα και επισκεφθήκαμε το καταστόλιστο βάραθρο που είναι εκεί κοντά. Πήραμε μαζί μας και τη Δέσποινα, μια κοπέλα του Μανιάτικου Συλλόγου, που μετά από τα μαθήματα που της είχαν κάνει μέσα στη βάση, αισθανόταν και ήταν ικανή να ακολουθήσει σε πραγματικό σπήλαιο, με την ανάλογη προσοχή από εμάς, φυσικά.
Το σπήλαιο έχει εξερευνηθεί από παλιά, με πρωτοστάτη τον Κώστα Ξυδέα και είναι μια κάθετη κατάβαση 50 περίπου μέτρων, που καταλήγει σε μεγάλη αίθουσα. Στα άκρα της έχει αίθουσες πολύ στολισμένες με ποικίλα σπηλαιοθέματα, στις αποχρώσεις του καφέ, σε αρκετά όμως σημεία έχει και λευκό διάκοσμο. Το αρμάτωμά του έχει παλιώσει λίγο και χρειάζεται ανανέωση, αλλά βρήκαμε ασφαλή σημεία για τα απαραίτητα δεσίματα κι έτσι σύντομα βρεθήκαμε να περιδιαβαίνουμε στους όμορφους χώρους του.
Φωτογραφίσαμε τα διάφορα ενδιαφέροντα που βρήκαμε, ψάξαμε για μια πιθανολογούμενη συνέχεια που δεν βρήκαμε πιθανή, τουλάχιστον από τη διέλευση του αέρα, δεν φαινόταν να υπάρχει κάποια αξιόλογη συνέχεια και αρχίσαμε να ανεβαίνουμε την ώρα που έπεφτε ο ήλιος.
Την επομένη ασχοληθήκαμε με τη βελτίωση της πρόσβασης σε μια ορθοπλαγιά 100 και πλέον μέτρων που χρησιμοποιούν οι ντόπιοι για προπόνηση, παλέψαμε με τη ζούγκλα που έχει δημιουργηθεί εκεί μερικές ώρες και κάποια στιγμή ξαναγυρίσαμε στη βάση και στις κουβέντες για τα παλιά που έχουμε βιώσει με τα παιδιά και τα νέα που έχουν από την περιοχή.
Για μια ακόμη φορά ευχαριστήσαμε για τη φιλοξενία και γεμάτοι χαμόγελα, αρχίσαμε το δρόμο για την επιστροφή στη δικιά μας βάση, την Αθήνα.

13/03/2022 Βάραθρο Αστερίου

Οι παγωνιές των ημερών μας κράτησαν κοντά στην Αθήνα, αλλά όχι μακρυά από τον Υμηττό.
Φτάσαμε στο βάραθρο κατά τις 10:00′ και αμέσως διαπιστώσαμε την τεράστια διαφορά θερμοκρασίας που επικρατεί μέσα στο σπήλαιο. Τα γυαλιά μου έγιναν σαν κρύσταλλα αμμοβολής σε χρόνο μηδέν! Γρήγορα κατεβήκαμε στον πρώτο θάλαμο και συνεχίσαμε στα στενώματα, πρώτα στο οριζόντιο και μετά το κάθετο. Μετά από αυτά υπάρχει άλλο ένα, όχι τόσο δύσκολο, αλλά με ελλείψεις στο αρμάτωμα, όπως είχαμε διαπιστώσει σε προηγούμενες επισκέψεις μας.
Εκεί τοποθετήσαμε μερικά βύσματα, για να έχουμε καλύτερη κίνηση και ασφαλέστερη, ιδίως όταν πρόκειται να κατεβάσουμε άτομα σεμιναρίου.
Διαπιστώσαμε ότι κάποια ήταν ακατάλληλα και κάναμε ότι μπορούσαμε γι’ αυτά και επίσης ότι συνεχίζεται η κακή συνήθεια από κάποιους, μάλλον όχι σπηλαιολόγους, να μην αφήνουν τα παξιμάδια πάνω στις βίδες τους! Εμείς τα αφήσαμε, βέβαια, για μια ακόμη φορά..
Γεράσιμος Κρεμμύδας, Ανδρέας Λιόσης και Άγγελος Βλαχόπουλος.

27/2/2022 Κοπή της Πίτας και απονομές Βεβαιώσεων Σεμιναρίων

Με βαρύ καιρό και ομίχλη μας υποδέχθηκε το Σπήλαιο του Νταβέλη της Πεντέλης, αλλά το κέφι υπερίσχησε! Με το ψιλόβροχο να επιμένει, δεν επιχειρήσαμε να στήσουμε σχοινοδιαδρομή στο τοίχωμα έξω από το σπήλαιο και το ρίξαμε στα καλούδια που τα μέλη μας φρόντισαν να γεμίσει το τραπέζι μας και στις κουβέντες για δράση παλιά και επικείμενη.
Ας έχουμε μια καλή και φυσιολογική χρονιά, παρέα με τους καινούριους μας συναδέλφους!