14-15-1/2023 Σπηλαιοβάραθρο Κατελάνι-Εύβοια

Από Παρασκευή απόγευμα φύγαμε από Αθήνα για να κοιμηθούμε ανάμεσα στα έλατα της περιοχής της Σέτας και παρ΄όλο που οι προγνώσεις έδιναν βροχοπτώσεις, είπαμε να μην αλλάξουμε το πρόγραμμά μας. Εξοπλιστήκαμε αναλόγως και φύγαμε.
Το βράδυ έριξε λίγο νερό πράγματι , αλλά όλη μέρα την επομένη , είχαμε μόνο συννεφιές.
Φτάσαμε με το αυτοκίνητο στο πεδίο και αμέσως κατηφορίσαμε περίπου 500 μέτρα για την είσοδο του βαράθρου, του οποίου τα πρώτα 7-8 μέτρα, είναι εκτεθειμένα. Μετά το σπήλαιο συνεχίζει λοξά κατηφορικά, προστατεύοντας τους σπηλαιολόγους από τυχόν καιρικά φαινόμενα.
Στα 15 μέτρα βάθος περίπου, μια τρύπα οδηγεί κάθετα πάνω από μια λίμνη με διαστάσεις κάπου 6μήκοςΧ3πλάτοςΧ2,5βάθος. Εκεί έχουμε στήσει από πιο παλιά μια τραβέρσα που βγάζει έξω από το νερό, αλλά αυτή τη φορά βρήκαμε τη στάθμη πολύ χαμηλά κι έτσι κατεβήκαμε ίσια κάτω, τραβερσάροντας αμέσως μετά περίπου 20 μέτρα για το μεγάλο κατέβασμα των 50 μέτρων, που ακολουθεί.
Κάναμε μια αρκετά καλή προσπάθεια φωτογράφησης του μεγάλου κάθετου σωλήνα, με μια συμπαγή αδιάβροχη κάμερα, λίγο περιορισμένων δυνατοτήτων, αλλά πιστεύω ότι κάναμε μια καλούτσικη αποτύπωση του επιβλητικού χώρου.
Στο τελικό δάπεδο του σπηλαίου, σχηματίζεται ένας πολύ μεγάλος χώρος, με σημάδια για το που διοχετεύεται το νερό που καταλήγει εκεί.
Σε προηγούμενες επισκέψεις, για να βρούμε τυχόν συνέχεια, είχαμε διεισδύσει σε διάφορα λαγούμια, χωρίς όμως ουσιαστικό αποτέλεσμα. Η λάσπη φράζει όλα τα περάσματα.
Επίσης έχουμε εξερευνήσει και ένα μεγάλο πατάρι, τραβερσάροντας, αλλά κι αυτό μας οδήγησε πάλι στη μεγάλη τελική αίθουσα, από άλλη μεριά.
Βγάλαμε τις φωτογραφίες μας και ξεκινήσαμε την ανάβαση, προλαβαίνοντας το φως της μέρας και απολαμβάνοντας το τοπίο με τις πυκνές συννεφιές συγκεντρωμένες στις γύρω κορυφές.
Επιστρέψαμε στην Αμπουδιώτισσα, ένα ωραίο χώρο για κατασκήνωση με πηγή, και με την ησυχία μας ετοιμάσαμε φαγητό, συζητώντας τα πεπραγμένα της ημέρας.
Την Κυριακή, ενώ το βράδυ είχαμε σχεδόν συνέχεια βροχή, αυτή δεν σταμάτησε όταν ξημέρωσε όπως την προηγουμένη κι έτσι επιλέξαμε να κάνουμε διαδρομές με το τετρακίνητο και περιήγηση στους αρκετά δύσκολους χωματόδρομους εκεί γύρω ερευνώντας περισσότερο με το αυτοκίνητο, τη γύρω περιοχή. Πάντως τα αδιάβροχά μας τα βρέξαμε!
Ωραία παρέα και ωραίες εμπειρίες, για το πρώτο Σπηλαιολογικό Σαββατοκύριακο της χρονιάς!

18/12/2022 Βάραθρο και Σπήλαιο Πρ.Ηλία, Υμηττός.

 Ξεκινήσαμε από το Βάραθρο, μία διάκλαση, βάθους περίπου 35 μέτρων, στο προαναφερόμενο ύψωμα του Υμηττού, που είχαμε τουλάχιστον ένα χρόνο να επισκεφθούμε. Δυστυχώς το βιομηχανικό βύσμα που είχαμε τοποθετήσει δυό-τρία χρόνια πρίν, για συμπλήρωμα του σπίτ που προϋπήρχε, το βρήκαμε να γυρίζει γιατί μάλλον χάλασαν οι βόλτες και δεν ξεβίδωνε το παξιμάδι.  Συμπληρώσαμε με βραχοδέσιμο και συνεχίσαμε κανονικά στην επόμενη διπλή αγκύρωση που τη βρήκαμε εντάξει.
 Πατήσαμε στο επικλινές δάπεδο και διαπιστώσαμε ότι το σπήλαιο το έχουν σκάψει κάποιοι συνάδελφοι, σε μια προσπάθεια να βρεθεί συνέχεια, χωρίς όμως αξιοσημείωτα αποτελέσματα.   Είχαμε προσπαθήσει κι εμείς παλιότερα, και βγήκαμε σε στενώματα που κατεβαίνουν τουλάχιστον 15-20 μέτρα, απαγορευτικά όμως για ανθρώπινα μεγέθη. Περιεργαστήκαμε  τον διάκοσμο και βγάλαμε, πιστεύω, κάποιες αρκετά καλές φωτογραφίες. Βγαίνοντας αποφασίσαμε ότι έχουμε ακόμα ενέργεια να ξοδέψουμε, επισκεπτόμενοι και το  ομώνυμο Σπήλαιο, μισό χιλιόμετρο περίπου πιό πέρα.
 Το βρήκαμε κι αυτό και μπήκαμε στα στενά του περάσματα και τις μικρές αίθουσες. Έχει γίνει πανηγύρι με “ανασκαφείς” που προφανώς αναζητούσαν θησαυρούς, αφήνοντας πίσω τους τα “πολύτιμα” απορρίμματά τους.. Εμείς πάντως, πλήρεις από εικόνες του δικού μας ενδιαφέροντος, πήραμε το δρόμο για να βρούμε το αυτοκίνητο, πίσω στο χωματόδρομο, μέσα σε μιά ομίχλη που μας συνόδευσε σχεδόν μέχρι  τη διασταύρωση που πάμε για το σπήλαιο Αστερίου.

3/12/2022 Βάραθρο Θρακιά Σταυρού

Με δύο από τους νέους συναδέλφους από το πρόσφατο Σεμινάριο, πήραμε το μονοπάτι για το Σπηλαιοβάραθρο, το Σάββατο το πρωί. Τα γνωστά προβλήματα με το συρματόπλεγμα των Στρατιωτικών εγκαταστάσεων, μας οδήγησαν σε πολύ μεγαλύτερους χρόνους απ’ όσο θα κάναμε κανονικά, αλλά το σπήλαιο μας περίμενε υπομονετικά μέσα στην αταραξία του, αντικρίζοντας τον καταγάλανο ουρανό, μέσα από το δεκάμετρο άνοιγμά του.
Κατεβήκαμε τα 35 περίπου κάθετα μέτρα μέχρι την είσοδο της ίσως μεγαλύτερης αίθουσας έγκοιλου της Αττικής και περιηγηθήκαμε στον μεγάλο χώρο.
Με τις καλύτερες εντυπώσεις, κάναμε την ανάβαση και την πορεία προς τα πίσω.

26-27/11/2022 Σεμινάριο Σπηλαιολογίας Α’ Σπηλαιοβάραθρο Τρία Έλατα, Σέττα

Το τελευταίο σαββατοκύριακο του Σχολείου, το περάσαμε από Παρασκευή, στη κεντρική Εύβοια και με έδρα τον χώρο στην θέση “Αμπουδιώτισσα”, που κατασκηνώσαμε. Το κρύο ήταν αρκετό και με δεδομένο το μικροκλίμα της περιοχής, προετοιμαστήκαμε κατάλληλα.
Το σπήλαιο, που βρίσκεται στα 1000μ. περίπου, έχει κι αυτό σχετικά χαμηλή θερμοκρασία, αλλά σαν σταθερό περιβάλλον, δεν επηρεάζεται από τις εξωτερικές συνθήκες.
Μπήκαμε με όλα τα παρόντα μέλη του σεμιναρίου, δυστυχώς είχαμε δύο ασθενείς που δεν μπόρεσαν να είναι μαζί μας, ξεκινώντας με την πρώτη κατάβαση των 30μ. Ανεβήκαμε τα 7-8 μέτρα του τοιχώματος που οδηγεί στη συνέχιση του σπηλαίου και στο μεγάλο του διαδοχικό κατέβασμα των 5+50 μέτρων.
Φτάσαμε στην υπέροχη αίθουσα με τη λίμνη, που πάντα μας περιμένει υπομονετικά μέσα στην αταραξία της, την περιεργαστήκαμε, βγάλαμε μπόλικες φωτογραφίες και συνεχίσαμε κάπου 15-20 μέτρα χαμηλότερα, στο τελικό επίπεδο του βαράθρου. Αυτή τη φορά, δεν βρήκαμε το καταρρακτάκι που είναι εκεί με νερό, αλλά οι γλυφές και οι σχηματισμοί από την παρουσία του, ήταν ολοφάνερες.
Εκεί, λίγο κάτω από τα 100μέτρα, το περιβάλλον είναι καθαρό και αμόλυντο, δείγμα ότι όσοι κατεβαίνουν μέχρι εκεί, δείχνουν τον ανάλογο σεβασμό. Τα σπηλαιοθέματα είναι πάρα πολλά και πάντα θα βρεί κανείς κάτι νέο που δεν έτυχε να ξαναδεί, κι ας έχει κατέβει πολλές φορές. Έτσι κι εγώ ανακάλυψα ένα “δράκοντα” που μας κατασκόπευε ακίνητος, κουλουριασμένος στην οροφή.
Η μονοκόμματη ανάβαση των 50 μέτρων, πήγε πολύ καλά και για την επιτάχυνσή της, βάλαμε δύο σχοινιά. Έτσι δεν είχαμε πολλές αναμονές.
Βγήκαμε κατά τις 19:00′ και κρατώντας τους φακούς αναμμένους αλλάξαμε και τακτοποιηθήκαμε, για να επιστρέψουμε στον χώρο μας, να μαγειρέψουμε και να πούμε τις εμπειρίες μας.
Την επομένη, ξεκίνησε ένα ψιλόβροχο με αέρα και κρύο, που πύκνωνε όσο περνούσε η ώρα κι έτσι περιοριστήκαμε στο να γυρίσουμε λίγο στην περιοχή, ακυρώνοντας την επόμενη επίσκεψη στην Ελατοσπηλιά, ένα οριζόντιο σπήλαιο με ωραίο διάκοσμο, που όμως ήθελε πάνω από μισή ώρα περπάτημα μέσα στη βροχή. Ας είναι, όλοι οι στόχοι του σεμιναρίου επετεύχθησαν, ο καιρός μας φέρθηκε πολύ καλά σε όλη τη διάρκεια του σεμιναρίου, δεδομένου ότι ήταν Νοέμβριος!
Γυρίσαμε και κάναμε τις απονομές των Βεβαιώσεων Παρακολούθησης στους παρόντες, καταλήγοντας στο γνωστό μας ταβερνάκι “Έλατος” στη Σέτα, όπου δόθηκε ο επίλογος ενός πολύ δημιουργικού Σαββατοκύριακου. Στη δράση μας, μας συνόδευσαν και δυο μέλη από τον φιλικό μας Σύλλογο “ΣΠΕΛΕΟ”.

19 & 20/11/2022 Σπηλαιοβάραθρα Μονής Αστερίου και Κορυφογραμμής

Ένα ακόμη επιτυχημένο Σαββατοκύριακο του Σεμιναρίου εξελίχθηκε στα δύο γνωστά μας σπήλαια, που χρησιμοποιούμε για την εκπαίδευση.
Χωθήκαμε και στο στενό πέρασμα του πρώτου και περιηγηθήκαμε στα στενώματα του δεύτερου, μπαίνοντας λίγο βαθύτερα στις εφαρμογές των τεχνικών, απολαμβάνοντας και λίγο πραγματικά έγκοιλα, με τα σκοτάδια και τις δυσκολίες τους. Για το τελείωμα της Κυριακάτικης εξόρμησης, κάναμε τις εξετάσεις των θεωρητικών, μαζί με την απαραίτητη ανάλυση-συζήτηση επί των ερωτήσεων.
Άλλο ένα γεμάτο διήμερο, τελειώνοντας, μας βρήκε γύρω από ένα τραπέζι στο αναψυκτήριο της Καλλοπούλας, να λέμε ο καθένας τις εντυπώσεις του για τις εμπειρίες του και για την επικείμενη τριήμερη εξόρμηση του τελευταίου Σαββατοκύριακου του Σχολείου.

12 και 13/11/2022 Αρχαιολογική Εκπαίδευση και πρακτική στο Βάραθρο Συκιά

Η συνέχεια του Σεμιναρίου πραγματοποιήθηκε στο Σπήλαιο του Αρχεδήμου, Αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, με Εισηγήτρια το μέλος μας Αλεξάνδρα Μαρή, Αρχαιολόγο και Ανασκαφέα.
Αμέσως μετά μπήκαμε στις τεχνικές με τα σχοινιά που είχαμε στήσει στο βάραθρο Συκιά, μια μικρή ομάδα που είχαμε μείνει πίσω γι’ αυτή τη δουλειά. Τα δύο έγκοιλα, βρίσκονται πολύ κοντά το ένα στο άλλο, αποτελώντας έναν πολύ καλό συνδυασμό.
Η κατάβαση και η ανάβαση, χωρίς επαφή με το τοίχωμα, ήταν μια επί πλέον εμπειρία για τα παιδιά, που το εκτίμησαν δεόντως. Και συνεχίζουμε για πιο δυνατά πράγματα!

5 & 6 /11/2022 Σεμινάριο Σπηλαιολογίας.

Στο Αττικόν Άλσος και σε Σπήλαιο κοντά στο Μαρκόπουλο, συνεχίσαμε τα μαθήματα, με περισσότερες τεχνικές και εισαγωγή στη Χαρτογράφηση, με αναλογικά και ηλεκτρονικά μέσα.

29 & 30/10/2022 1η και 2η μέρα Σεμιναρίου Σπηλαιολογίας

Μετά το εισαγωγικό θεωρητικό μάθημα της Παρασκευής για τη δραστηριότητα και την Εισαγωγή στη Γεωλογία, ήρθε η ώρα των πρώτων πρακτικών, που οργανώσαμε στο Αττικόν Άλσος, σε πεδίο που αρματώσαμε πολύ πρόσφατα.
Έχουμε μια νέα και πολύ καλή ομάδα ανθρώπων, σε διάφορες ηλικίες, με όρεξη να μάθει το αντικείμενο και προθυμία στα γυμνάσματα και τις τεχνικές.
Όλοι και όλες έχουν την επιθυμία να μάθουν και έδειξαν ότι το θέλουν και το μπορούν.
Καλή αρχή στα παιδιά!

16/10/2022 Αττικό Άλσος

Την Κυριακή μας την περάσαμε στο πεδίο που έχουμε αρματώσει στο Αττικό άλσος, εμπλουτίζοντάς το με αγκυρώσεις για τραβέρσα, παρακάμψεις κλπ.
Γεράσιμος Κρεμμύδας, Δέσποινα Καλογεροπούλου, Άγγελος Βλαχόπουλος.

1 & 2 /10/2022 Πάρνωνας

Μιά ακόμη φορά, οι έρευνές μας μας πήγαν στον Πάρνωνα, για διανοίξεις εντοπισμένων σπηλαίων και έρευνες για νέα.
Το Σαββάτο το διαθέσαμε στην διάνοιξη μιας καταβόθρας που ολοφάνερα στραγγίζει μια μεγάλη δολίνη και όταν φύγαμε, είχαμε κάνει ότι μπορούσαμε για να αφήσουμε τον επερχόμενο χειμώνα να βελτιώσει το έργο μας. Τελειώσαμε τη μέρα μας ερευνώντας μια ακόμη περιοχή από αυτές που έχουμε στο πρόγραμμα και επιστρέψαμε στις σκηνές για φαγητό και ύπνο.
Την Κυριακή ξεστήσαμε τις σκηνές και φύγαμε για να ερευνήσουμε κάποια στίγματα που μας είχαν δώσει άνθρωποι της περιοχής. Και το ψάξιμο συνεχίζεται..
Παναγιώτης Γεωργίου, Τάκης Καπλαντζής, Άγγελος Βλαχόπουλος.