Το προσφιλές μας σπηλαιοβάραθρο Τρία Έλατα, φιλοξένησε την τελευταία εξόρμηση του Σεμιναρίου Σπηλαιολογίας του Συλλόγου μας. Οι δύο κύριες καταβάσεις των 25 και 50 περίπου μέτρων που έχει, είναι σχετικά εύκολο να επιθεωρηθούν κι έτσι να υπάρχει η ανάλογη ασφάλεια. Η μεγάλη αίθουσα με την μικρή λίμνη και τον πλούσιο διάκοσμο, όπως και η μικρή με το καταρρακτάκι και η συνέχεια στη δαιδαλώδη διαδρομή του νερού, είναι μια πολύ όμορφη επαφή με ένα αρκετά στολισμένο έγκοιλο, που σκοπό έχει να ανοίξει την όρεξη στα νέα μέλη για περισσότερες περιπέτειες.

Το θερμόμετρο του αυτοκινήτου, έγραφε 2° κατά τις 21:00 και σίγουρα κατέβηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας. Εξοπλισμένοι με τα ανάλογα, περάσαμε μια αναπαυτική νύχτα, άλλοι σε σκηνές, άλλοι στο εκκλησάκι κι άλλοι στα αυτοκίνητά τους.

Ωραίες οι στιγμές της επομένης και πολύ εποικοδομητική η συζήτηση κατά τη διάρκεια των Εξετάσεων. Οι απονομές των Βεβαιώσεων, έγιναν στη φιλική μας Ταβερνούλα «΄Ελατος» στη Σέτα. 

Το τέλος της εκπαίδευσης, σημαίνει την αρχή της επικείμενης συνέχειας, με τη συμμετοχή σε αποστολές εξερεύνησης νέων σπηλαίων και επισκέψεων στα ήδη εξερευνημένα, είτε από τον Θησέα, είτε από άλλους συλλόγους της Σπηλαιολογικής κοινότητας.

 Άλλο ένα γεμάτο Σαββατοκύριακο του Σεμιναρίου με εξάσκηση στις τεχνικές και Εισήγηση στην Αρχαιολογία, από την Αλεξάνδρα Μαρή.

Το Σάββατο το περάσαμε στο σπήλαιο του Πρ. Ηλία, προσθέτοντας και δοκιμές γνώσεων στη χαρτογράφηση.

Την Κυριακή, αρχίζοντας από το Σπ. Αρχεδήμου, τελειώσαμε τη μέρα μας στο Βάραθρο της Συκιάς, προσθέτοντας δυσκολία για το ανέβασμα του επιπέδου. Σημαντική η αλλαγή στην ευκολία και στους χειρισμούς όλων, δείχνοντας αρκετή άνεση και πολύ περισσότερη σιγουριά στις κινήσεις τους.  

Και μετά από όλα αυτά, ακολουθεί η κορύφωση του Σεμιναρίου το επόμενο Σ/Κ, σε μεγαλύτερα βάθη, για την ολοκλήρωση της βασικής εκπαίδευσης.

Πάλι στη γνωστή μας Συκιά, για ακόμα περισσότερη προπόνηση, επαναλήψεις και προσθήκη νέων τεχνικών. Με φανερά καλύτερες δεξιότητες, αυτή τη φορά, περάσαμε από τις δύσκολες και αρνητικές διαδρομές, σε Οδηγούμενη Κατάβαση και ανάβαση, προσθέτοντας στις εμπειρίες των νέων συναδέλφων μας.

Με μεγάλη προσοχή και την ανάλογη προσήλωση, η σχολή εξοπλίστηκε με τα όργανα που διαθέτει  ο Σύλλογός μας και άρχισε την συλλογή των στοιχείων για την απεικόνιση των παλιών ορυχείων που στοχεύσαμε. Αμέσως μετά την έξοδό τους από τις σήραγγες ξεκίνησαν, με την καθοδήγηση του εισηγητή Κώστα Αναγνώστου, την απεικόνιση των δεδομένων στην οθόνη των κινητών και θα ακολουθήσει μεταφορά σε μεγάλες οθόνες και επεξεργασία.  Μπράβο στην ομάδα!

Για μια ακόμη φορά σε σεμινάριο, το Σπήλαιο Αστερίου γέμισε φωνές και δράση.  Με τρία σχοινιά για αλλαγές κατεύθυνσης και πέρασμα κόμπου. Προσθέσαμε και μία τραβέρσα, ώστε όλοι να βρίσκονται σε συνεχή κίνηση.

Η Κυριακή, μας βρήκε στη Συκιά, με μια πολλαπλών αλλαγών κατάβαση και βέβαια  ανάβαση, μαζί με δύο πιο απλές διαδρομές, εξασκώντας τις αλλαγές, σε αρκετά δύσκολες συνθήκες. 

Ένα διήμερο όλο δράση, κέφι και χαμόγελα! Συνεχίζουμε!

 Εσωτερικού χώρου πεδίο επιλέξαμε, λόγω καιρού, για να έχουμε την προσοχή μας απερίσπαστοι στις τεχνικές. Και ευτυχώς, γιατί η βροχή έπεσε σφοδρή σε κάποιες περιπτώσεις.

 Πήγαμε πολύ καλά και έχοντας την ευκολία να κάνουμε πολλές επαναλήψεις, πιστεύω ότι το επόμενο Σαββατοκύριακο που θα είμαστε σε σπηλιές, θα έχουμε μια πολύ καλή ομάδα!

  Μεγάλο μπράβο στα παιδιά για την προσπάθεια!

Για μιά ακόμη χρονιά, οργανώσαμε την κοπή της πίτας μας στο Σπήλαιο των Αμώμων στην Πεντέλη, με τις ανάλογες δραστηριότητες για μικρούς και μεγάλους. Τα παιδιά που μας έρχονται, με μεγάλη μας χαρά, αυξάνονται κάθε χρόνο κι από λίγο, μέχρι που δεν τα προλαβαίναμε να τα ετοιμάζουμε για την ανάβαση στο σχοινί. Όσο γιά το λαγούμι στο βάθος του σπηλαίου, πάλι είχαμε πολλές συμμετοχές, με τα μεγαλύτερα να αρχίζουν τώρα πιά να παίζουν ρόλο υποστήριξης προς στα μικρότερα.

Φίλοι και γνωστοί, παρά το τσουχτερό κρύο, ήρθαν στην εκδήλωση του Θησέα, άλλοι με τα αυτοκίνητά τους και μερικοί μάχιμοι, με ποδήλατα!

Η πίτα της κυρίας Προέδρου, όπως πάντα φοβερή και η κόρη Προέδρου, φοβερή στο σχοινί! Και ναι, ο Πρόεδρος γράφει τη δημοσίευση(!)

Το αρμάτωμα και το ξεαρμάτωμα, ανέλαβαν ο Γεράσιμος και η Δέσποινα, με τον άνεμο να σφυρίζει στο πάνω μέρος της ορθοπλαγιάς.

Παρ’ όλο που κάποια στιγμή το πρωΐ, έπεσαν κάτι σκόρπιες νυφάδες, μέχρι να έρθει η ώρα να κόψουμε την πίτα, έβγαλε ήλιο και δεν χρειάστηκε να καταφύγουμε στα ενδότερα.

Περάσαμε υπέροχα, ξαναμιλήσαμε με παλιούς συναδέλφους, με προσωπα που για διάφορους λόγους έρχονται σπανια και ευχαριστηθήκαμε το αντάμωμα.

Καλή Χρονιά, Σπηλαιολογική, Φαραγγολογική και γενικότερα, όπως την ποθεί ο καθείς!

 Είχαν περάσει τόσα χρόνια από την τελευταία μου επίσκεψη, που όταν ο Γιάννης Μήλας μου πρότεινε να πάμε, το βρήκα μια πολύ καλή πρόταση, για κάτι κοντινό και μικρό. Είναι και οι μέρες των γιορτών που δεν αφήνουν χρόνο για πολλά πράγματα..

 Πάντως υπάρχει στολισμός και η μικρή, χρυσή από το φως του ήλιου, τρύπα στην οροφή 2-3 μέτρα από την κύρια, ήταν μια πρόκληση για φωτογράφηση.  Μια καλύτερη κάμερα, θα είχε εντυπωσιακά αποτελέσματα, πιστεύω.

 Έτσι κλείσαμε τη σπηλαιολογική μας χρονιά για φέτος, με ευχάριστες προσδοκίες για τη νέα! Γερές και στέρεες αγκυρώσεις στους συναδέλφους!

 Την Κυριακή που μας πέρασε, εξασκηθήκαμε στην μελέτη Τεχνικών Διάσωσης, για τα δύο πεδία στα οποία δραστηριοποιούμαστε, ώστε να μπαίνουν τα μέλη στην έννοια της αλληλοβοήθειας. Μαθαίνοντας τις τεχνικές, θα μπορούν τα μέλη μας να βοηθήσουν σε περίπτωση τραυματισμού, με Τεχνικές Αυτοδιάσωσης Ομάδας, αλλά και να συμμετέχουν σε ομάδες Διάσωσης, δηλαδή μεταφοράς τραυματία με χρήση φορείου, ή και χωρίς. 

 Ξεκινήσαμε με καταβάσεις του «φορείου». προωθήσαμε δηλαδή άτομο από τη ζώνη του χωρίς άλλο βοήθημα, αλλά με σύστημα ανάρτησης σε πλακέτα πολλαπλών σημείων, είτε για κατάβαση, είτε για ανάβαση και βέβαια ασφάλιση. Περάσαμε το «φορείο» από παρακάμψεις και μιάς και ήμασταν σε πολύ εύκολα προσβάσιμο πεδίο, κάναμε αρκετές επαναλήψεις, με εναλλαγή ρόλων.  Δοκιμάσαμε το Βουλγάρικο πολύσπαστο που λειτουργεί πολύ καλά, αλλά όχι με όλα τα καραμπίνερ, όπως και τη μισή ψαλιδιά , για την ανύψωση του βάρους και τη μεταφορά σε άλλη γραμμή. Όρεξη να υπάρχει, έχουμε πολλά ακόμα να δουλέψουμε.

Φωτογραφίες Μπιρμπίλης Γιάννης

Σε μια μικρή εξόρμηση, στο βουνό του αρχαίου Αθηναϊκού δήμου της Μυρρινούντας, περάσαμε την Κυριακή μας, κατεβαίνοντας στο βάθος της. Πρόκειται για ένα βάραθρο με μικρό βάθος, λιγότερο από 100 μέτρα, με επικλινείς καταβάσεις, που σε αρκετά σημεία θα μπορούσε να κατεβεί κανείς, ακόμα και χωρίς σχοινί, αλλά για ασφάλεια, το αρματώσαμε κανονικά. Ο διάκοσμος είναι λίγος και η σταγονορροή, ακόμα λιγότερη, αλλά μιας και τα παιδιά δεν το είχαν επισκεφθεί, το επιλέξαμε για τη σύντομη δράση μας.

Με τους: Γιώργο Κουρεντζή και Γιάννη Μήλα.