Author Archives: agelos

Πάρνηθα 1/8/2021 Έρευνες

Για μια ακόμη φορά πήγαμε στην Πάρνηθα για να εντοπίσουμε το 50άρι βάραθρο που ψάχνουμε να επαναλάβουμε και να χαρτογραφήσουμε. Αυτή τη φορά επιστρατεύσαμε τον φίλο και ντόπιο Θανάση ο οποίος ήταν αυτός που μας πήγε την πρώτη φορά, φτάσαμε στο σημείο που αφήσαμε το αυτοκίνητο και τις άλλες φορές, πήγαμε στον τόπο που είναι το σπήλαιο και αρχίσαμε το ψάξιμο για μια ακόμη φορά.
Περιττό να αναφέρω για τις θερμοκρασίες που επικρατούσαν, όπως και για τη βλάστηση που έχει οργιάσει μη αφήνοντας περιθώριο για ένα βήμα στρωτό σε συνδυασμό με το βραχώδες υπόστρωμα. Παλέψαμε ώρες με τα πουρνάρια και όλα τα υπόλοιπα θαμνώδη που είναι ανακατεμένα με τα καμμένα και τα ξερά πεσμένα δέντρα, μην μπορώντας να το εντοπίσουμε για μια ακόμη φορά φέτος.
Γυρίσαμε στο αυτοκίνητο λίγο απογοητευμένοι και σίγουρα ηλιοκαμένοι, αλλάξαμε θέση και κοιτάζοντας την πλαγιά από άλλη γωνία, ο Θανάσης μας είπε ότι την επόμενη φορά θα το βρούμε .
Δεν είχαμε όμως τελειώσει τη μέρα μας, μιας και είχε ακόμη ένα σπήλαιο να μας δείξει, σε ένα ρεματάκι εκεί κοντά.
Αυτό το εντοπίσαμε αμέσως, το αρματώσαμε με φυσικές δεσιές, διαπιστώνοντας ένα 5μετρο κατέβασμα που βλέπαμε από πάνω, αλλά θα μπορούσε να έχει συνέχεια ακριβώς κάτω από την είσοδό του που δεν μπορούσαμε να ελέγξουμε από το στόμιο. Δυστυχώς δεν υπήρχε κάτι, ούτε καν διάκοσμος, απλώς είχε σκληρά ασβεστιτικά τοιχώματα με απορροφητικό δάπεδο από χαλίκια και μικρές πέτρες.
Τελειώσαμε τη μέρα μας σε ταβερνάκι την Φυλής.
Γεράσιμος Κρεμμύδας, Θανάσης Πλαβούκος, Άγγελος Βλαχόπουλος.

Φαράγγι Σεργούλας 3/7/21

Φύγαμε τρείς από Αθήνα το πρωινό του Σαββάτου για να συναντήσουμε τον φίλο Θοδωρή στην έξοδο της Σεργούλας και ταξιδεύοντας αναπολούσα τις μέρες από τις έρευνες που είχαμε κάνει οι δυο μας στην περιοχή για να μαζέψουμε στοιχεία για τα τέσσερα-πέντε φαράγγια που έχουμε εξερευνήσει εκεί γύρω, ξεκινώντας από το 2004.
Ανταμώσαμε και αμέσως ανεβήκαμε στο ομώνυμο χωριό, όπου και ετοιμαστήκαμε να κατέβουμε στην κοίτη, αφού το αυτοκίνητο ανέλαβε να κατεβάσει ο Θοδωρής ώστε να το βρούμε αμέσως μετά την έξοδό μας έτοιμο με τα στεγνά ρούχα μας να μας περιμένει!
Κατεβαίνοντας το μονοπάτι-χωματόδρομο μέσα στο λιοπύρι, διαπιστώσαμε ότι το νερό ήταν άφθονο και λίγο πιο κάτω προστέθηκε και το νερό από μια παράπλευρη πηγή. Πολύ ευχάριστη αντίθεση με τη ζέστη που επικρατούσε.
Ξεκινήσαμε με ένα μικρό άλμα και παίρνοντας δροσιά, συνεχίσαμε αναζωογονημένοι προς την πρώτη αγκύρωση, που η μία πο τις δύο πλακέτες είναι η παλιά με τους μεγάλους κρίκους που έφτιαχνε παλιά ο Λευτέρης της Rockland, ο μόνος κατασκευαστής της Ελλάδας που σταμάτησε πια. Μεγάλο κρίμα που δεν τον υποστηρίξαμε σαν Έλληνες όταν τον προμήθευσαν με μια παρτίδα υποβαθμισμένο υλικό για βύσματα και κρίκους.
Την έδειξα στα παιδιά έτσι που ήταν σαν καινούρια 17 χρονών πια, δίπλα στην μεταγενέστερη μικρότερου κρίκου της ίδιας εταιρίας, σε άριστη κατάσταση κι αυτή, τοποθετημένη γύρω στο 2007.
Η καραντίνα πρέπει να έκανε τη δουλειά της, γιατί τα πουλιά είχαν κάνει πολύ έντονη την παρουσία τους παντού και πέσαμε πάνω και σε μια μαμάκα που φωτογράφησα όσο μπορούσα πιο διακριτικά.
Οι βάθρες που μπορεί κανείς να κάνει βουτιά ήταν καθαρές από βράχια και το διασκεδάσαμε αναλόγως. Στην τελευταία απ’ αυτές συναντηθήκαμε με τον Θοδωρή και τον αδελφό του που όπως μας είχαν πεί, ανέβηκαν μέσα από την κοίτη για να μας συναντήσουν. Βουτήξαμε και παρέα και ξεκινήσαμε για πίσω. Στο δρόμο μας μέσα στην κοίτη υπάρχει ένα μικρό Πανταβρέχει που όμως είχε πολύ λίγο νερό, οι ασβεστιτικοί σχηματισμοί όμως ήταν όπως τους θυμόμασταν και λίγες σταγόνες θύμιζαν την βροχή που κάποτε βλέπαμε, ακόμα και τέτοια εποχή.
Ο Θοδωρής μας είπε ότι τα καλοκαίρια το φαράγγι γεμίζει κόσμο που ανεβαίνει μέχρι εκεί που βρεθήκαμε κι ακόμα παραπάνω με τη βοήθεια κάποιων σχοινιών που έχουν αφήσει μόνιμα. Πιστεύω ότι θα τα αλλάζουν κάθε χρόνο γιατί ήταν αρκετά φθαρμένα και ηλιοκαμένα μερικά.
Στην ταβέρνα που πήγαμε όλοι μαζί, ήρθε κι ο Ανδρέας, ένας ντόπιος φίλος που μας έχει βοηθήσει σε διάφορες καταβάσεις και αποστολές στην περιοχή.
Η ομάδα κατάβασης: Βαγγέλης Μαρκόπουλος, Ανδρέας Βαλλογιάννης, Άγγελος Βλαχόπουλος.

Φαράγγι Ίναχος 19/6/2021

Το Σάββατο αυτό είπαμε να δροσιστούμε λίγο κατεβαίνοντας το γνωστό μας φαράγγι. Είχαμε και μια ειδική αποστολή από τον φίλο Βασίλη, βοσκός από τη Νεστάνη που μας έχει οδηγήσει σε πολλά σπήλαια στην περιοχή του, που μας ζήτησε να ψάξουμε για το κουδούνι μιας γίδας που αποκλείστηκε πριν καιρό σε ένα κοφτό πατάρι αρκετά πάνω από την κοίτη.
Ανέλαβα την έρευνα με την καθοδήγησή του και παρ’ όλο που ερεύνησα πολύ μεγαλύτερο μέρος απ’ ότι φαινόταν από πάνω, δεν την εντόπισα. Το ζώο μάλλον έπεσε και παρασύρθηκε, βρήκα όμως μια βραχο-αψίδα και τέσσερα σπηλαιάκια!
Ο Βασίλης αποχώρησε κι εγώ κατέβηκα στο νερό, που ήταν περίπου 70μ χαμηλότερα, χρησιμοποιώντας τα δέντρα της πλεύρας , αρμάτωσα την πρώτη κατάβαση που συνάντησα και περίμενα τους υπόλοιπους.
Το νερό ήταν από την αρχή λίγο, αλλά 500μέτρα μετά εξαφανίστηκε υπογείως, ευτυχώς όμως σε κάποιο σχετικά κοντινό σημείο αναδύθηκε και μας συντρόφεψε στο μεγαλύτερο και ομορφότερο μέρος της διαδρομής, εκεί που έχει τα στενώματα και τα μεγαλύτερα κατεβάσματα, μέχρι και το τέλος.
Ο καιρός μας πήγε πολύ καλά, όπως φαινόταν από τα δελτία, με μια πολύ ελαφριά ψιχάλα το μεσημέρι και πάλι το βραδάκι όταν πια είχαμε πάει για φαγητό. Αυτά ήταν αναμενόμενα δεδομένων των συνθηκών και της περιοχής.
Πολλές αναμνήσεις έχουμε από αυτό το φαράγγι που για πρώτη φορά μπήκαμε και εξερευνήσαμε το 2011.
Ήμασταν δεκατέσσερα άτομα, τρείς από Καλαμάτα και οι υπόλοιποι από Αθήνα, Σύλλογος ΘΗΣΕΑΣ, ένας από ΣΠΕΛΕΟ και Ομάδα ΟΔΕΥΩ.

Επανεντοπισμός Βαράθρων στην Πάρνηθα 13/6/21

Το 2015 σε μια εξόρμηση στην Πάρνηθα το μέλος μας Θανάσης Πλαβούκος μας είχε υποδείξει δύο σπήλαια, ένα το πολύ 20 μέτρα κι άλλο ένα περίπου 50. Χρησιμοποιώντας στίγμα από κείνη τη χρονιά εντοπίσαμε και κατεβήκαμε στο μικρότερο. Μέχρι να ολοκληρώσουμε την ανάβασή μας, μας ήρθε και το στίγμα από το άλλο , αλλά η περιοχή ήταν πολύ δασωμένη από τότε που τη θυμόμασταν, και χάσαμε πολύ χρόνο. Σε επόμενη εξόρμησή μας θα το κατέβουμε κι αυτό και θα βελτιώσουμε και την αγκύρωσή του. Ήταν μια όμορφη μέρα στο βουνό με καλή παρέα. Απόλλωνας Θρασυβουλίδης, Άγγελος Βλαχόπουλος και ο Άγνωστος Χ!

Φαράγγι Καλλιθέας 6/6/2021

Μαζευτήκαμε 11 άτομα συνολικά, επτά από Αθήνα και τέσσερις από Καλαμάτα. Η ποσότητα του νερού ήταν τόση όση να μας κρατάει σε εγρήγορση, ειδικά με τους λιγότερο έμπειρους φίλους μας, αλλά δεν σχηματίζονταν έντονα υδρολογικά φαινόμενα, οπότε το απολαύσαμε αναλόγως!

30/5/2021 Πύργου Μεγάλο βάραθρο

Η Κυριακή αυτή μας υποδέχτηκε με μια ελαφριά ψιχάλα και αρκετή νέφωση, αλλά αυτό καθόλου δεν μας πείραξε, γιατί από ζέστη είχαμε αρκετή αυτές τις μέρες
Φτάσαμε στο σημείο που αφήνουμε το αυτοκίνητο κοντά στην είσοδο του σπηλαίου και αρχίσαμε τις ετοιμασίες. Είχαμε σκοπό να φτάσουμε στο μεγάλο πατάρι στα 70μέτρα, οπότε μοιράσαμε τα υλικά και αρχίσαμε τις αλλεπάλληλες καταβάσεις. Μετά την πρώτη 6άμετρη, περάσαμε τα στενώματα που έχει εκεί, κάπου στα 8 μέτρα και έως τα 15, προωθώντας τα σακίδια από χέρι σε χέρι και σύντομα φτάσαμε στο μικρό πατάρι από το οποίο ξεκινούν οι κύριες καταβάσεις.
Πρόκειται για διάκλαση, μία ρωγμή δηλαδή στον ορεινό όγκο που σε αρκετά σημεία είναι στενή και είναι παντού καλυμμένη με μυτερά σαν κοράλλια ασβεστιτικά σπηλαιοθέματα.
Το αρμάτωμά του απαιτεί ακρίβεια μιας και όπου ακουμπήσει και τριφτεί το σχοινί, μπορεί να πληγωθεί σοβαρά και να χρειαστεί να το κόψουμε. Με αντικριστές αγκυρώσεις και παρακάμψεις κρατήσαμε τα υλικά μας ανέπαφα κι εμείς φτάσαμε στο σκοπό μας, όπου τσιμπώντας κάτι πληροφόρησα τα παιδιά για το νέο μέρος του σπηλαίου που ανακαλύψαμε, την πρόσβασή του που αρχίζει από αυτό το πατάρι, τις δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε και την τελική αίθουσα που κατεβήκαμε πριν πέντε χρόνια περίπου.
Χωρίς να βιαζόμαστε αρχίσαμε να ανεβαίνουμε κι ο Ανδρέας ανέλαβε το ξαρμάτωμα. Σύντομα φτάσαμε στο μικρό πατάρι, μαζέψαμε τα υλικά στους σάκους και δίνοντάς τους πάλι ο ένας στον άλλο περάσαμε τα στενώματα. Βγήκαμε αργά το μεσημέρι σε μια ηλιόλουστη μέρα, με τον καιρό να έχει αλλάξει διαθέσεις.
Ανδρέας Λιόσης, Άγγελος Βλαχόπουλος και ακόμη ένα άτομο που δεν θέλει να δημοσιεύεται το όνομά του στο διαδίκτυο.

29/5/2021 Θρακιά Σταυρού

Χρόνια είχα να κατέβω στο βάραθρο αυτό και δεν είχα δει τα καινούρια συρματοπλέγματα που τοποθέτησε ο στρατός κόβοντας το μονοπάτι που ακολουθούσε μια ομαλή πορεία ανεβαίνοντας λίγο και πολύ σύντομα κατηφόριζε προς την Πυρναρή, το ρέμα που ένα χιλιόμετρο πιο πάνω και πολύ κοντά στην κοίτη του βρίσκεται το σπηλαιοβάραθρο.
Αναγκαστήκαμε να ανέβουμε αρκετά ψηλά και κάποτε πέσαμε στο ρέμα. Κόψαμε αριστερά στις αποθέσεις μιας παλιάς απόπειρας διάνοιξης σήραγγας, βρήκαμε το μεγάλο άνοιγμα που έχει διάμετρο 10-15μέτρα και ξεκινήσαμε το αρμάτωμα.
Μετά από το κατέβασμα των 35μέτρων που έχει, βρεθήκαμε στην μεγάλη αίθουσα του σπηλαίου. Περιηγηθήκαμε για λίγο και ανεβήκαμε 10μέτρα στο βάθος της αίθουσας για να προσεγγίσουμε και το τελευταίο μέρος με μια κατάβαση 15 μέτρα. Εκεί, εμείς κι άλλοι συνάδελφοι, έχουμε προσπαθήσει να προχωρήσουμε κι άλλο προς τα κάτω, ξεμπαζώνοντας τα μικρά ανοίγματα. Δεν έχουμε δυστυχώς κατορθώσει να κάνουμε κάτι σημαντικό.
Επιστρέψαμε στη μεγάλη αίθουσα αντικρίζοντας τον κατακάθαρο ουρανό και ανεβήκαμε για την επιστροφή.
Ανδρέας Λιόσης, Άγγελος Βλαχόπουλος και ακόμη ένα άτομο που δεν θέλει να δημοσιεύεται το όνομά του στο διαδίκτυο.

22/5/2021 Φαράγγι Μέγα Ρέμα στον Αγ.Κωνσταντίνο

Ηλιόλουστη ημέρα και πρόθυμη συντροφιά, ότι καλύτερο για μια σύντομη εξόρμηση στο σχετικά κοντινό μας Φαράγγι. Ξεκινήσαμε οι τρείς μας τις καταβάσεις μέχρι που κάποια στιγμή καταλάβαμε ότι έχουμε κι άλλη συντροφιά, ένα ζωάκι που για κάποιο λόγο έκανε σάλτο μορτάλε, μπορεί κι από κάποιο πουλί που προσπάθησε να το κάνει μεζεδάκι. Δύσκολα θα ξεμπερδέψει στο λούκι που μπήκε. Εμείς το αφήσαμε στην ησυχία του και συνεχίσαμε τις καταβάσεις με λίγο νερό που προς το τέλος χάθηκε τελείως ταξιδεύοντας υπογείως πρός τον αιώνιο προορισμό του, τη θάλασσα του Αγ.Κωνσταντίνου. Τράμπας Κώστας, Βαλλογιάννης Ανδρέας, Βλαχόπουλος Άγγελος.

Βάραθρο Κορυφογραμμής Υμηττού 9/5/21

Η μετακίνηση μεταξύ Νομών ακόμη δεν επιτρέπεται, οπότε ο Υμηττός με τα πάμπολλα σπήλαιά του, έγινε πάλι τόπος να εκτονώσουμε λίγο από τον εγκλεισμό αυτής της εποχής. Το σπηλαιοβάραθρο έχει ολικό βάθος κάπου στα 50 μέτρα με αρκετό διάκοσμο, πολλά κομμάτια του οποίου βρίσκονται κομμένα και πεσμένα από φυσικά αίτια σε παλιότερες εποχές.

Βάραθρο Συκιά 8/5/2021

Μια ακόμη φορά πήγαμε για εξάσκηση στις τεχνικές στο γνωστό μας βάραθρο . Πολλαπλές αλλαγές στο αρνητικό τοίχωμα και μέχρι τοποθέτηση σπηλαιολογικού βύσματος είχε το πρόγραμμα.
Παναγιώτης Γεωργίου, Ανδρέας Λιόσης, Άρτεμις Χαλάστρα, Σπύρος Στύλιος, Κώστας Τράμπας, Άγγελος Βλαχόπουλος.