Category Archives: Uncategorized

14/11/2021 Φαράγγι Καλλιθέας

Φύγαμε από Αθήνα το απόγευμα του Σαββάτου, ώστε να μαγειρέψουμε, να κοιμηθούμε στο βουνό και να μπούμε νωρίς την Κυριακή στο Φαράγγι.
Όταν το κανονίζαμε στην αρχή της εβδομάδας ούτε που πρόσεξα ότι θα είναι τα γενέθλιά μου την ίδια μέρα και μόνο λίγο πριν φύγουμε το ανακάλυψα! Το λιγότερο που μπορούσα να κάνω, ήταν να πάρω μαζί μου γλυκά και να φροντίσω να είμαι την επομένη στο σπίτι όσο γινόταν νωρίτερα για να το γιορτάσουμε με την οικογένεια.
Με τα ζεστά Φθινοπωρινά του χρώματα μας καλημέρισε το πρωινό της Κυριακής και με καθαρά δροσερά νερά το ίδιο το φαράγγι. Συννεφιά και παγωμένο νερό, δηλαδή, αλλά άμα είσαι στα κέφια σου..
Ξεκινήσαμε τις καταβάσεις σε μια μέτρια ροή που στα στενά σημεία γινόταν λίγο άγρια, αλλά όχι επικίνδυνη. Εντύπωση μου έκανε η διαφάνεια, μιάς και μπορούσες να διακρίνεις τον βυθό σε λεπτομέρειες που δεν νομίζω να έχω ξαναδεί εκεί, λόγω της λεπτής λάσπης που εύκολα αναταράσσεται και τα θολώνει όλα. Σε κάποια στιγμή είδαμε και ήλιο, αλλά γρήγορα το γύρισε σαν να πήγαινε να βρέξει, αλλά τελικά δεν έγινε κάτι.
Οι αγκυρώσεις δεν είχαν υποφέρει από τις κακοκαιρίες και η κοίτη δεν παρουσίαζε κάποια σημαντική αλλαγή ή κατολίσθηση.
Φτάσαμε δυό ώρες πριν νυχτώσει στο τελευταίο άλμα και βγήκαμε με όλη τη συντροφιά χαμογελαστή για να αλλάξουμε βάζοντας τα στεγνά μας ρούχα που μας περίμεναν στο αυτοκίνητο της εξόδου.
Γεράσιμος Κρεμμύδας, Ανδρέας Λιόσης, Ανδρέας Παναγόπουλος, Ανδριάνα Κούλη, Άγγελος Βλαχόπουλος.

13/11/2021 Ημερίδα Μύησης στις τεχνικές Σπηλαιοδιάσωσης

Για να αναζωπυρωθεί το ενδιαφέρον για τη Σπηλαιοδιάσωση και να δημιουργηθεί ένας έστω και μικρός πυρήνας στο Σύλλογο που να έχει εξασκήσει μέρος των τεχνικών, ώστε μελλοντικά να συμμετέχει σε Ασκήσεις και εκπαιδεύσεις της Ομοσπονδίας, οργανώσαμε αυτή την Ημερίδα.
Μετά από μια εισαγωγή για τα υλικά και τη χρήση τους, ξεκινήσαμε με την ανύψωση και ανάρτηση του “φορείου” σε οριζόντια τραβέρσα με δύο τρόπους και το πέρασμά του από εμπόδια που θα μπορούσε να είναι κόμπος, παράκαμψη κλπ. Την άσκηση εκτέλεσαν όλα τα μέλη της ομάδας με σπηλαιολογική παιδεία.
Έπειτα μεταφέραμε το “φορείο” σε μια διάταξη τύπου ‘Π’. Ανάβαση με αντίβαρο στο αριστερό κάθετο του Π, μέχρι την γωνία πάνω, τραβέρσα στη δεξιά γωνία, και κατάβαση στην δεξιά κάτω πλευρά του Π.
Οι οδηγίες έγιναν κατανοητές, όλες τις τεχνικές τις εκτέλεσαν τα παιδιά και η άσκηση πήγε όπως έπρεπε. Το “φορείο” μας ήταν η σπηλαιολογική ζώνη του θύματος.
Πιστεύω και ελπίζω στο μέλλον να έχουμε ακόμα περισσότερες συμμετοχές μελών μας και ευχαριστούμε τους φίλους που συνέδραμαν.

Κυριακή 7/11/2021 κοντά στην Καλαμάτα

Μία ακόμη εξερεύνηση του Συλλόγου από την ομάδα της Καλαμάτας αυτή τη φορά. Δύο σπήλαια που τους υπέδειξαν τσοπάνηδες της περιοχής εντοπίστηκαν και εξερευνήθηκαν.
Το πρώτο ήταν ουσιαστικά ένα πηγάδι βάθους 10μέτρων περίπου, χωρίς ιδιαίτερο διάκοσμο, με μόνο εύρημα ένα κουδούνι και τα κόκκαλα από το ζώο που το έφερε.
Το δεύτερο είχε 15 περίπου μέτρα βάθος με ελπίδες να συνεχίζει σε ένα-δύο σημεία. Υπήρχε διάκοσμος και θα πρέπει να το ξαναεπισκεφτούμε για τα περαιτέρω.
Συγχαρητήρια στην ομάδα: Γιώργος Εξηνταβελώνης, Γιώργος Στεφανούρης, ο Κωστής κι ο Άγγελος Στριχάς. Πάντα τέτοια!

30-31/10/2021 Εξερευνήσεις κοντά στην Καλαμάτα.

Ντόπιοι βοσκοί μας έδειξαν δύο σπήλαια που κάποιοι στο παρελθόν είχαν κλείσει με βράχους, και κλάρες, για να μην πέφτουν τα ζώα τους μέσα.
Με πολύ κόπο κάναμε προσβάσιμο το πρώτο. Τραβήξαμε με πολύσπαστο τη μεγαλύτερη πλάκα, σκάψαμε και τραβήξαμε πολλά χώματα.
Το επόμενο ήταν τόσο δασωμένο, που δεν φαινόταν σχεδόν καθόλου. Δούλεψε το ματσέτι και το ανοίξαμε κι αυτό.
Μας βγήκαν πολύ ρηχά, 8 και 10 μέτρα, αλλά δυστυχώς, αυτά τα έχουν οι εξερευνήσεις. Θα έχουμε όμως συνέχεια στην περιοχή.

16/10/21 Βάραθρο Τρία Έλατα Σέτα

Τα δελτία καιρού έδειχναν συννεφιές για την Εύβοια με ύφεση της κακοκαιρίας των προηγούμενων ημερών, για το Σάββατο κι έτσι αποφασίσαμε να πάμε να κατέβουμε σ’ αυτό το πανέμορφο σπήλαιο της Εύβοιας.
Στο δάπεδο μετά το πρώτο 30άμετρο κατέβασμα, βρήκαμε κάποιους αργοκίνητους κατοίκους του παραυπόγειου τμήματος του σπηλαίου, μεγάλα βατράχια και μια σαλαμάνδρα.
Γρήγορα φτάσαμε στην μεγάλη κατάβαση των 50 μέτρων, που ξεκινάει με ένα στένεμα για πέντε μέτρα, οδηγεί σε ένα κούτελο με τα αρματώματα και καταλήγει περίπου πενήντα μέτρα χαμηλότερα σε μια πανέμορφη αίθουσα με λίμνη και πλούσιο διάκοσμο.
Ούτε που θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία μου επίσκεψη, σίγουρα τρία και πλέον χρόνια, αλλά μου φάνηκε πιο όμορφο απ’ ότι το θυμόμουνα! Βγάλαμε φωτογραφίες και σύντομα φύγαμε για το πιο κάτω τμήμα του σπηλαίου, όπου βρίσκεται ένα αγαπημένο μου μέρος, η μικρή αίθουσα με το καταρρακτάκι.
Στα 100 και πλέον μέτρα από την επιφάνεια βρίσκεται αυτό το φυσικό βρυσάκι, που ποτέ δεν το έχουμε δει στεγνό, ούτε και το κατακαλόκαιρο. Εκεί βγάλαμε μια φωτογραφία όλοι μαζί, καθίσαμε να το απολαύσουμε για λίγη ώρα και ξεκινήσαμε για πάνω.
Ξαναπεράσαμε από τους διαδρόμους και τη λίμνη με υπέροχα χρώματα και σχήματα, μπήκαμε στο σχοινί και σιγά-σιγά, μαζεύοντας τα υλικά μας, βγήκαμε στο φως ενός σταθερά συννεφιασμένου απογεύματος.
Αλλάξαμε ρούχα και πήραμε τον αυλακωμένο από τις πρόσφατες βροχές δρόμο, προς τη Σέτα, να φάμε κάτι και να επιστρέψουμε στην Αθήνα γεμάτοι εικόνες.
Μίλτος Χασιαλής, Ανδρέας Λιόσης, Άγγελος Βλαχόπουλος.

10/10/2021 Φαράγγι στα Καμπιά Ευβοίας

Η καταληκτική μέρα του Σεμιναρίου Α’ Φαραγγιών, πραγματοποιήθηκε στο Φαράγγι του Χάβου στα Καμπιά Ευβοίας. Ως συνήθως, το νερό υπήρχε για λίγο την κοίτη, αλλά πολύ σύντομα εξαφανιζόταν. Πρίν μπούμε κατεβήκαμε για κατόπτευση στο γεφυράκι πιο κάτω, και είδαμε την ποσότητα που αμέσως πριν την πρώτη τεχνική κατάβαση πορεύεται υπογείως και βγαίνει λίγο πριν περάσει από κει.
Όπως και να ‘χει εμείς είχαμε να τελειώσουμε τα πρακτικά και με συνδυασμένες προβλέψεις βρήκαμε παράθυρο της κακοκαιρίας του Σαββατοκύριακου, σ’ αυτόν τον τόπο.
Φορέσαμε πολύ λιγότερα απ’ όσα είχαμε υπολογίσει, γιατί ελπίζαμε σε κάποιες βροχοπτώσεις που να έχουν τροφοδοτήσει την περιοχή ώστε να φορέσουμε στολές νεοπρέν, αρκεστήκαμε σε πολύ λιγότερα, μπήκαμε στις καταβάσεις και αρχίσαμε να πραγματώνουμε όλα όσα περιέχει η ύλη του σεμιναρίου, αλλά και λίγα περισσότερα.
Όλοι οι νέοι μας φίλοι αποδείχθηκαν ικανοί να εκτελέσουν τις τεχνικές ασκήσεις που απαιτούνται για το άθλημα, τους δίνουμε τα συγχαρητήριά μας και ελπίζουμε να βρισκόμαστε τακτικά στα Φαράγγια, αλλά και στα σπήλαια!

3/10/2021 Σεμινάριο Φαραγγιών Α’

Συνέχεια του Σεμιναρίου στο Φαράγγι της Γερακίνας.

2/10/2021 Σεμινάριο Φαραγγιών Α’

Μια πολύ καλή ομάδα φίλων που μας εμπιστεύτηκαν την εκπαίδευσή τους στο περιπετειώδες πεδίο των Φαραγγιών. Καλή αρχή!

26/9/2021 Πάρνηθα, Βάραθρο Κιάπα Καραμανλή.

Κατεβήκαμε το βάραθρο την Κυριακή 26 Σεπτεμβρίου πρώτη φορά, μετά από το 2007 που πρωτοπήγαμε, αφού το ξαναεντοπίσαμε μετά από πολλές προσπάθειες στο αλλαγμένο πεδίο ,από την πλούσια νέα βλάστηση και τα πεσμένα από τα χιόνια δέντρα.
Στο στόμιο του σπηλαίου δεν υπάρχει εύκολο σημείο αγκύρωσης, τουλάχιστον όχι από το ελεύθερο από τη βλάστηση σημείο. Είναι σαν πακτωμένη λάσπη με διάσπαρτες πέτρες, έχει όμως δέντρα για δεσιά και παράκαμψη. Επίσης χρειάζεται πολλή προσοχή για να μην πέφτουν πέτρες στους από κάτω.
Λίγο πιο κάτω, στα 20μέτρα περίπου, υπάρχουν γερά σημεία για βύσματα και κάναμε διαδοχικά δύο διπλές αγκυρώσεις που διευκολύνουν την κίνηση της ομάδας. Η δεύτερη είναι στα 35μ περίπου.
Υπάρχει ένα πατάρι, τέσσερα-πέντε μέτρα πριν τον πάτο αυτού του πηγαδιού των 40-45 μέτρων, όπου είχαμε εντοπίσει κάποια σημεία ύποπτα για συνέχιση του σπηλαίου, έτσι ανεβήκαμε εκεί και με το περίσσευμα του σχοινιού κατεβήκαμε 8-10 μέτρα σε μια τρύπα που δυστυχώς κατέληγε σε πολύ στενά περάσματα. Ίσως να κατεβήκαμε 3-4 μέτρα βαθύτερα από την κεντρική κατάβαση., αλλά δεν είχαμε αποστασιόμετρο για να ολοκληρώσουμε τη χαρτογράφηση, κάτι που θα κάνουμε κάποια στιγμή.
Γενικά η περιγραφή του σπηλαίου: Στα ανώτερά του στρώματα, χώμα και πέτρες κάπως στερεοποιημένα, στα μέσα περίπου υπάρχουν βράχια και λίγο πιο συμπαγή τοιχώματα, αλλά στο τέρμα, όπως και στο πατάρι, πάλι επικρατεί λάσπη με σκόρπιες πέτρες και κάποια βράχια. Ο διάκοσμος είναι ελάχιστος και αποτελείται μόνο από γλυφές, σχήματα που έχει διαμορφώσει το νερό στα μαλακά αυτά υλικά και μέχρι το τελικό σημείο υπολογίσαμε λίγο περισσότερο από 45 μέτρα βάθος. Βαγγέλης Μαρκόπουλος, Μαριάννα Τάσση, φίλος που δεν θέλει δημοσιότητα και Άγγελος Βλαχόπουλος.

18/9/2021 ΣπήλαιοΑγ.Πνεύματος, Οίτη.

Απο Αθήνα φύγαμε Παρασκευή απόγεθμα, για να ξυπνήσουμε δίπλα στο σπήλαιο.Η αποστολή ήταν αναγνωριστική, με μικρές ελπίδες για να προχωρήσουμε το σπήλαιο βαθύτερα,λόγω του περάσματος του “Ιανού”, της καταιγίδας που άφησε πολύ ισχυρά ίχνη και καταστροφές στο πέρασμά της.
Μπήκαμε το πρωίτου Σαββάτου όλοι, μαζί και τα πιτσιρίκια που είχαμε μαζί. Από την αρχή φάνηκαν τα ίχνη του νερού που είχαν αυλακώσει τη λάσπη και είχαν παρασύρει χώματα μέχρι έξω. Στα πρώτα στενώματα στα 50μέτρα, είχε κλείσει ένα πέρασμα που σχεδόν πάντα ήταν ανοικτό και λίγο μετά,στο σημείο που κάποτε περνάγαμε με σκάλα από πάνω, το δάπεδο ήταν βραχώδες, ενώ πάντα είχε χώματα εκεί. Δεν αναφέρω ένα-ένα τα περάσματα, γιατί όλα χρειάζονταν επεμβάσεις για να γίνουν προσβάσιμα. Λίγο μετά, στα 170 μέτρα περίπου, βρήκαμε ένα κατηφορικό λαγούμι να έχει κλείσει κι αυτό, με ένα κενό 10 πόντους από την οροφ ή του και για 10 μέτρα μήκος, σχεδόν όλο δηλαδή. Μερικά από τα τσουβάλια μπάζων που έιχαμε τοποθετήσει στην έξοδό του από την άλλη μεριά, να τα έχειανεβάσει το νερό και να τα έχει παρασύρει5-6 μέτρα πέρα, αφού τα είχε ανεβάσει 3-4μέτρα μέσα από το λαγούμι! (Τα τσουβάλια ζυγίζουν 50-60 ή παραπάνω κιλά!)
Ξεκινήσαμε το σκάψιμο και επειδή κουβαλήσαμε από Αθήνα νέους κουβάδες, τους στέλναμε εναλλάξ πολύ γρήγορα στους πρώτους που έκαναν τους μετροπόντικες. Χρειαστήκαμε πάνω από δύο ώρες για να περάσουμε κιαπό κει, για να φτάσουμε στα 200 μέτρα που είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο στο οποίο έχουμε κάνει πολύ αγώνα για να το κρατήσουμε ανοικτό όλα αυτά τα χρόνια που παλεύουμε αυτό το σπήλαιο. Το βρήκαμε κλειστό μέχρι πάνω! Διαπιστώσαμε ότι τα έργα μας είχαν δημιουργήσει ένα φράγμα που κράτησε το αμμοχάλικο μέσα στο πέρασμα εμποδίζοντάς το να προχωρήσει προς το προηγούμενο πέρασμα πουξεβουλώναμε δυό ώρες! Αποφασίσαμε να αλλάξουμε τη δομή του φράγματος και τσουβαλιάσαμε αρκετό υλικό σηκώνοντάςτο δεξιά κι αριστερά, ώστε να δώσουμε πέρασμα στα νερά του επερχόμενου χειμώνα να το ξεμπαζώσουν. Ξεθάψαμε μέχρι και ένα μακρύ τσουβάλι-ιδιοκατασκευή που είχαμε εγκαταστήσει 7-8 χρόνια πρίν καιτο βρήκαμε ένα μέτρο κάτω! Τα φερτά βέβαια, τώρα θα ξαναφράξουν το πίσω λαγούμι, αλλά ούτως ή άλλως κλειστό τοβρήκαμε. Ας δώσουμε τη δυνατότητα να ξεφράξει το 200άρι γιατί έχει και πολύ περιορισμένο χώρο εναπόθεσης τ ων υλικών που βγάζουμε.
Δεν μπορώ να πω ότι ήμασταν και τόσο χαρούμενοι μ’ αυτά που συναντήσαμε, μιάς και ελπίζαμε να φτάσουμε στο μεγάλο λαγούμι στα 700 μέτρα,εκεί που συνήθως το βρίσκουμε κλειστό κάθε χρονιά. Μέχρι εκεί αφιερώνουμε μία μέρα ολόκληρη, όπως είχαμε κάνει και πρόπερσι, για να ετοιμάσουμε την επόμενη αποστολή, πράγμα που θα μπορούσαμε να κάνουμε το επόμενο Σ/Κ. Τώρα πιά ξέρουμε ότιπρέπει να περιμένουμε για του χρόνου. Μετά από τέσσερις και πλέον ώρες σκάψιμο και πάνω από έξι μέσα στο σπήλαιο, πήραμε κι οι τελευταίοι επτά το δρόμο για έξω.
Στο μεταξύ οι πρώτοι που βγήκαν είχαν κάνει ετοιμασίες και μια ζεστή σούπα λαχανικών, δημιουργίατου Γιώργου Δήσιου, μας περίμενε για πρώτο πιάτο! Μέχρι να ξεπλύνουμε λίγο τις στολές στο ποταμάκιπου τρέχει δίπλα και να αλλάξουμε, οι δύο Γιώργηδες, ο Δήσιος κι ο Εξηνταβελώνης άρχισαν να ψήνουν μπριζόλες και λουκάνικα σε πλάκα συσκευής υγραερίου. Μεγαλεία!
Λίγο αργότερα ήρθε κι ο Κώστας ο Στασινός από τη Λαμία να μας δεί και πίνοντας και τρώγοντας μιλήσαμε για τα δρώμενα της ημέρας.
Η ομάδα: Γιώργος Εξηνταβελώνης, Γιώργος Στεφανούρης(από Καλαμάτα) κι από Αθήνα: Γιώργος Δήσιος με τους δύο γιούς του, Χρήτος Κιοσέογλου και Βίκη Λιάτου με την κόρη τους, Χάρης Παπαπέτρου με το γυιό του, Ανδρέας Λιόσης και Χρήστος Πατσιαλός που εναι μέλη της ΟΔΕΥΩ, Γεράσιμος Κρεμμύδας, Άγγελος Βλαχόπουλος κι έναάτομο ακόμη που δεν θέλει δημοσιότητες.