Ωραίο και τεχνικό αυτό το φαράγγι και για αυτή την εποχή, μάλλον ήμασταν η πρώτη ομάδα που το κατέβηκε φέτος. Οι αγκυρώσεις είχαν μαγκωμένα χόρτα, χώματα και φύλλα. Μια μικρούλα Συκιά είχε μαζέψει αρμαθιά τα ξερόχορτα, φτιάχνοντας μια πλεξούδα δέκα πόντους, γύρω από το μικρό βλασταράκι της.

 Περιμέναμε να βρούμε μπόλικο νερό και δεν απογοητευτήκαμε! Τα στενά σημεία απαιτούσαν προσοχή και συνεργασία με τα σακίδια και η ομάδα δούλεψε όπως έπρεπε, χωρίς να χρειαστεί κάποια επισήμανση.

 Οι νέοι μας Αρματωτές, ανέλαβαν δράση, βάζοντας τα σχοινιά τους όπου έπεφτε η σειρά τους, χωρίς δισταγμούς και όλα πήγαν πολύ καλά.

 Νωρίς το απόγευμα, ικανοποιημένοι όλοι από την εμπειρία μας βγήκαμε και από την τελευταία βάθρα με το τετράμετρο άλμα και περπατήσαμε μέχρι το κάτω αυτοκίνητο.