Χαιρετισμός στον Άρη Μουζακίτη

Κάποιοι είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε, κάποιοι είχαμε την ευκαιρία να του δείξουμε πώς να κάνει τα πρώτα του σπηλαιολογικά βήματα, κάποιοι είχαμε το προνόμιο να βρεθούμε μαζί του σε δύσκολες διαβάσεις, κάποιοι να μοιραστούμε την όρεξή του να συνεχίσουμε το κοπιαστικό πέρασμα από τα άδυτα του σπηλαίου Άγιο Πνεύμα στην Οίτη που τόσο αγαπήσαμε και αγάπησε. Ιδρώσαμε, λασπωθήκαμε, αγωνιστήκαμε παρέα, μόνο και μόνο για να δούμε τι μας κρύβουν τα απάτητα περάσματα, να ανακαλύψουμε τα μυστικά του βουνού που χρόνια μοχθούμε να αποκαλύψουμε. Άκουγε για το πώς φτάσαμε μέχρι εδώ, πώς καταφέραμε και περάσαμε από ’κει, πώς αισθανόμασταν όταν μπαίναμε σε καινούρια αίθουσα, και ήθελε κι αυτός να μοιραστεί μαζί μας τη χαρά της ανακάλυψης, να μπει κι αυτός μαζί μας κάπου που για πρώτη φορά θα έμπαινε άνθρωπος, να είναι μέλος αυτής της ομάδας.
Θα εξερευνήσουμε και το τελευταίο αυτό λαγούμι που προσπάθησε να περάσει στην τελευταία του αποστολή που ήταν μαζί μας εκεί, και θα το πούμε «Πέρασμα του Άρη», θα αφήσουμε και κάτι για να τον θυμούνται όσοι τον γνώρισαν και να τον μνημονεύουν για το κουράγιο και το χαμόγελό του.
Τον ζήσαμε λίγο, τον θέλαμε για πάντα, για να παίρνουμε απ’ τη ζωντάνια του, από την όρεξή του να μάθει, από το ενδιαφέρον του να εκπαιδευτεί στη Σπηλαιοδιάσωση για να μπορεί να βοηθήσει αν κινδυνέψει κάποιος συνάδελφός μας.
Έφυγε προσπαθώντας να κάνει το καλύτερο που μπορούσε, να μην καεί περισσότερο το δάσος, να υπηρετήσει με φιλότιμο το καθήκον του.
Το ταξίδι του θα είναι ελαφρύ σαν ελαφρύ αεράκι, όσο ανάλαφρη κι ευχάριστη ήταν κι η παρουσία του στη συντροφιά μας.
Καλό σου ταξίδι, Άρη.

15-1-2017 Εκλογές και η κοπή της Πίτας του Συλλόγου

Την Κυριακή 15 Ιανουαρίου κάναμε την Γενική Συνέλευση του Συλλόγου, Εκλογές για την ανάδειξη νέου Δ/Σ και στη συνέχεια την κοπή της πίτας μας.
Νέοι συνάδελφοι και φίλοι ανέλαβαν θέσεις στη διοίκηση και με χαρά περιμένουμε τις ιδέες και την ενέργεια που θα προσφέρουν στο Σύλλογο.
Μετά τις Εκλογές, άρχισαν να έρχονται κι άλλα μέλη του Συλλόγου για την κοπή της πίτας μας, φέρνοντας ο καθένας κι από κάτι, μεζεδάκια, ποτά και ότι άλλο ήθελε, που συμπλήρωσε τις προμήθειες που είχαμε προβλέψει για τη συγκέντρωση. Γνωστοί και φίλοι κατέφτασαν κι αυτοί μεγαλώνοντας την συντροφιά, κόψαμε την πίτα μας και περάσαμε μιά όμορφη βραδιά. Την πίτα ανέλαβε να κόψει ο νύν Αντιπρόεδρος Γιώργος Δήσιος, τη απουσία του νέου προέδρου μας Παναγιώτη Γεωργίου.
Το 2017 να είναι για όλους μια δημιουργική και ευοίωνη χρονια!

7/1/2017 Μιά εξόρμηση στα χιόνια του Αυλώνα

Το Σ/Κ 7 και 8 Ιανουαρίου, για εισαγωγική εξόρμηση για τη χρονιά που μπήκε επιθετικά με τα κρύα της, το πιο ταιριαστό να κάνουμε θεωρήσαμε ότι ήταν ένα καλό περπάτημα στο κατάλευκο τοπίο της Βόρειας Αττικής.
Το πρωί του Σαββάτου πήγαμε με το αυτοκίνητο στο χωριό Αυλώνας με τον Στέλιο και τη Νίκη, φίλους από τον ΣΠΕΛΕΟ, όπου συναντήσαμε την Κατερίνα, μέλος του ίδιου συλλόγου και άλλους τρείς συνοδοιπόρους και ξεκινήσαμε για τα κοντινά βουνά. Περπατήσαμε αρκετές ώρες φτάνοντας πάλι στο χωριό όταν είχε πια σκοτεινιάσει για τα καλά.

Στις φλέβες του γίγαντα που λέγεται Μααράς

Το Σάββατο 17 Δεκεμβρίου συμμετείχαμε σε αποστολή στο σπήλαιο Πηγών Αγγίτη (ή αλλιώς Μααρά) ύστερα από πρόσκληση που λάβαμε από τον Χρήστο Πέννο και τους φίλους από τον σύλλογο Πρωτέα. Είναι δύσκολο κανείς να περιγράψει τα συναισθήματα δέους και θαυμασμού που νοιώθει καθώς κινείται μέσα στις φλέβες αυτού του γίγαντα.

Continue reading →

17-12-2016 Βάραθρο Πύργου Μεγάλο

Το πρωινό του Σαββάτου μας υποδέχτηκε με αρκετή ηλιοφάνεια, στο δρόμο για το Πύργου Μεγάλο Βάραθρο, αλλά όταν ανεβήκαμε στο βουνό το θερμόμετρο του αυτοκινήτου έγραψε 0° εξωτερική θερμοκρασία. Μιά ελαφριά πάχνη κάλυπτε όσα φυτά είχαν κάποια υγρασία και όσα σημεία στο δρόμο κρατούσαν νερό, τώρα πιά είχαν μια λευκή κρούστα.
Μέχρι να ετοιμάσουμε τα υλικά τα χέρια μας είχαν παγώσει και με πολλή χαρά μπήκαμε στην πρώτη κατάβαση, που είχε μεγάλη διαφορά θερμοκρασίας. Οργανωθήκαμε εκεί στα ζεστά, έξι μέτρα κάτω από την επιφάνεια, μοιράσαμε τα υλικά και αρχίσαμε τις καταβάσεις με στόχο να φτάσουμε μέχρι το πατάρι στα -75μ.
Ήταν μια εξόρμηση γνωριμίας για τους δύο νέους μας συναδέλφους Ρούλα Λιανού και Σωτήρη Κωνσταντινίδη και προσθήκης εμπειρίας για τους παλιότερους Τάκη Καπλαντζή, Διονύση Δρίλλια και του γράφοντα Άγγελου Βλαχόπουλου.
Είχαμε μιά καλή ταχύτητα και γοργά χωρίς βιασύνες φτάσαμε στο μεγάλο πατάρι, όπου ξεκινάει η 12μετρη τραβέρσα που έχουμε εγκαταστήσει και οδηγεί στις νέες διαδρομές που για χρόνια κρατούσαν τα μυστικά τους κρυμμένα, μέχρι που η περιέργεια μας ώθησε να βάλουμε την κούραση κάτω από το ερέθισμα της εξερεύνησης.
Με λύπη είδα τα δύο ανοξείδωτα βύσματα που έχω βάλει για το ξεκίνημα είτε της τραβέρσας, είτε για τη συνέχιση πρός τα κάτω της κλασικής διαδρομής, να μην έχουν τα παξιμάδια τους. Δεν μπορώ να καταλάβω με τι νοοτροπία συνάδελφοι παίρνουν τα παξιμάδια από τις αγκυρώσεις. Ίσως να είναι άπειροι νέοι συνάδελφοι που πράττουν όπως στην «οικοδομή» και κανείς δεν τους είπε το σωστό.
Εδώ να επισημάνω ότι δεν πρέπει να βάζουμε παξιμάδια άλλου κράμματος από αυτό του βύσματος γιατί κι αυτό οδηγεί σε οξείδωση κι ας είναι και τα δύο ανοξείδωτα υλικά. Γι’ αυτό αφήνουμε τις ασφάλειες όπως τις βρίσκουμε.
Μιλήσαμε για το τι πρέπει να κάνουμε για να γίνει η παρουσίαση της εξερεύνησής μας, τους έκανα περιγραφή της νέας διαδρομής και ξεκινήσαμε για την άνοδο.
Βγήκαμε στο φυσικό φώς νωρίς το απόγευμα, η θερμοκρασία παρέμενε σταθερά στους 0°, με προοπτική για -4°-5° υποθέτω μετά το ηλιοβασίλεμα, καταλήγοντας σε ταβερνάκι για ανανέωση των δυνάμεων (έτσι το λέμε μεταξύ μας!). Μιλήσαμε για τις εμπειρίες που ακοκομίσαμε από την εξόρμηση και έτσι τέλειωσε μιά ακόμη όμορφη μέρα δράσης, που ίσως να είναι και η τελευταία της χρονιάς.

Η σημερινή ημέρα μας βρήκε στην Κερατέα, σε ένα από τα ομορφότερα και εντυπωσιακότερα μεταλλεία της περιοχής!

10/12/2016 Φαράγγι Μύλων

Η ηλιόλουστη μέρα, που προέβλεπαν τα δελτία καιρού, μας έβγαλε από την Αθήνα και το πρωινό μας βρήκε να ταξιδεύουμε για να επισκεφθούμε το κοντινό μας φαράγγι. Ο Σπύρος Ζαννιάς, ο Άγγελος Κουρής κι ο γράφων Άγγελος Βλαχόπουλος, αφήσαμε το αυτοκίνητο στην γνωστή παραλία και ανεβήκαμε περπατώντας, συζητώντας και καλαμπουρίζοντας την σύντομη διαδρομή για την είσοδο του φαραγγιού. Είχαμε μια όμορφη και χαλαρή κατάβαση κάνοντας μικρές διορθώσεις στο αρμάτωμα και καταλήξαμε πολύ νωρίς το μεσημέρι στο τέλος του φαραγγιού.

3/12/2016 Βάραθρο Κορυφογραμμής

Ο Τάκης Καπλαντζής, ο Σωτήρης Κωνσταντινίδης κι ο γράφων Άγγελος Βλαχόπουλος, είπαμε να μην αφήσουμε το βροχερό Σάββατο να μας κλείσει μέσα και διαλέξαμε ένα κοντινό σπήλαιο που να μην έχει και μεγάλη απόσταση περπατήματος από το αυτοκίνητο, περιμένοντας τις λίγο αντίξοες συνθήκες που έλεγαν τα δελτία καιρού.
Φτάσαμε στην είσοδο του σπηλαίου αργά το πρωί, κατεβήκαμε και φτάσαμε μέχρι κάτω πολύ σύντομα και περιηγηθήκαμε στις αίθουσες. Για τον Σωτήρη ήταν μια χρήσιμη εμπειρία, ο Τάκης μπαίνει όλο και περισσότερο στο θέμα αρματώματα κι εγώ που είχα πολύ καιρό να το δω, ξαναθυμήθηκα παλιές προσπάθειες διανοίξεων και εξερευνήσεων σ’ αυτό το σπήλαιο.
Ξεκινήσαμε για την επιφάνεια και βγαίνοντας μας υποδέχτηκε ένα βουνίσιο ψιλόβροχο και η πυκνή συννεφιά που ήταν αναμενόμενη και μας έκρυβε το κτίριο απ’ το οποίο είχαμε ξεκινήσει 500 μόλις μέτρα πιο πέρα. Μέχρι να το φτάσουμε η ορατότητα ήταν στα 50μέτρα.

26/11/16 Φαράγγι Νέδας

Θέλαμε να πάμε με τα παιδιά από το πρόσφατο σεμινάριο και να το κατέβουμε σαν τελευταίο, αλλά τελικά επιλέξαμε κάτι πιό τεχνικό. Πήγαμε αυτό το Σάββατο με βροχερό καιρό που δύσκολα επηρεάζει τη ροή του, και το ευχαριστηθήκαμε δεόντως, όπως και το ταβερνάκι μετά!
Ξεκινήσαμε τέσσερις από Αθήνα ο Σωτήρης Κωνσταντινίδης, η Νιόνια Μαλεφάκη, η Ρούλα Λιανού, ο γράφων Άγγελος Βλαχόπουλος κι από την Καλαμάτα, ο Γιώργος Εξηνταβελώνης.
Σιγοψιχάλιζε σχεδόν από την αρχή που μπήκαμε, με αποτέλεσμα όταν βγήκαμε να μην μπορούμε να επισκεφτούμε το κυρίως ποτάμι και να περάσουμε τη «σπηλιά», το σκοτεινό πέρασμα με τις νυχτερίδες. Είχε φουσκώσει αρκετά και το αφήσαμε για μιά επόμενη φορά.