Monthly Archives: July 2026

18/7/2026 Σπήλαιο Καταφύγι Σελίνιτσας

Μήνες πρίν είχαμε προγραμματίσει αυτή την εξόρμηση, που κάνουμε συνήθως με τα παιδιά των μελών του Συλλόγου, αλλά φέτος δυστυχώς, διάφορες δυσκολίες κράτησαν αρκετά από αυτά μακρυά.

Φτάσαμε στο σημείο της εξόδου του υπόγειου αυτού ποταμού, ετοιμαστήκαμε και αρχίσαμε την διείσδησή μας στα πανέμορφα τμήματα και τις αίθουσες που υπάρχουν, με την καθοδήγηση του Γιώργου Εξηνταβελώνη, που έχει μπεί σε όλα τα σημεία αυτού του έγκοιλου.

Πολύ σύντομα, φτάσαμε στην μεγάλη αμμουδιά, που τα παιδιά έχουν φτιάξει διάφορα, καστράκια, ζωάκια κι ότι μπορεί να βάλει ο παιδικός νούς! Λόγω της υγρασίας και της ακινησίας, μένουν απείραχτα, εκτός αν γίνει κάποια καλλιτεχνική διόρθωση από άλλα παιδιά κι έτσι μπορούν να τα εισκέπτονται τις επόμενες χρονιές. Εμείς μόνο απολαμβάνουμε το θέαμα αφήνοντας τη δημιουργία στα χέρια τους.

Προχωρήσαμε πιό μέσα, μέχρι μια σχετικά μικρή αίθουσα με πολλά λευκά σπηλαιοθέματα, βγάλαμε μπόλικες φωτογραφίες, μαζέψαμε πάμπολλα αλουμινάκια από κεριά ρεσσώ και σκουπιδάκια και μόλις η κούραση άρχισε να εμφανίζεται στα παιδιά, ξεκινήσαμε για την έξοδό μας, μπανάκι κάτι να φάμε και λοιπά.

Δεν ήταν σύμπτωση, το ότι το βράδυ της ίδιας μέρας, θα γινόταν και το ετήσιο Γλέντι της Γαίας, ένας Μανιάτικος φορέας Εθελοντισμού, με δράση Πυρόσβεσης, Διάσωσης, βοήθειας ηλικιωμένων και γενικά Συνδρομής στον Συνάνθρωπο που βρίσκεται σε ανάγκη. Αξιέπαινο έργο που αξίζει Συγχαρητηρίων. Ευχόμαστε κάθε καλή συνέχεια στο σπουδαίο έργο που προσφέρουν!

4/7/26 Σπήλαιο Αγ. Πνεύμα, Οίτη.

Για μιά ακόμη φορά, επισκεφθήκαμε το σπήλαιο που τόσες προσπάθειες έχουμε κάνει από το 2010, φτάνοντας την διείσδησή μας πάνω από χιλιόμετρο. Πολλές διανοίξεις σε βράχο και πάρα πολλά σκαψίματα, που δυστυχώς ξανακλείνουν κάθε χρόνο και εννοείται πολλές ώρες παραμονής, ανταμείφθηκαν με μοναδικά θεάματα και στολισμό, που ξεκινάει από την αρχή της πορείας και εμπλουτίζεται βαθύτερα με λευκές κολώνες, λευκή “βροχή” σταλακτιτών και άλλα πολλά.

Για την τωρινή εξόρμηση, ξέραμε ότι θα μπορούσαμε να παλαίψουμε τα επιχωματωμένα περάσματα, μέχρι το πολύ στα 700 μέτρα, αλλά από τα πρώτα μέτρα, φάνηκε ότι αυτό θα ήταν πολύ δύσκολο, μιας και υπήρχαν πολλά φερτά από την αρχή.

Ξεμπαζώσαμε δυό τρία λαγούμια, αλλά χρειάστηκαν μερικές ώρες για ένα μεγαλούτσικο, γύρω στα 10 μέτρα. Το περάσαμε κι αυτό και πέσαμε στο επόμενο, που ήταν και ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια που βρήκαμε, όταν είχαμε πρωτομπεί. Το δουλέψαμε κι αυτό για λίγο, όσο για να διαπιστώσουμε πόσο δουλειά απαιτείται, για το πέρασμά του.

Επιστρέφοντας στον έξω κόσμο, βρήκαμε ακόμα φώς και το υπέροχο θέαμα με τα ποταμάκια της περιοχής.

Με τον Γιώργο Κουρεντζή και τον Γιάννη Μήλα.