Ζήσαμε ένα πολύ όμορφο Σαββατοκύριακο στο γνωστό μας σπήλαιο, κάνοντας την εξόρμηση με μπόλικα μέλη.

Μπήκαμε σχετικά αργά, μετά από ένα ταξίδι υπό βροχήν, αλλά πλησιάζοντας στην περιοχή, συναντήσαμε τις αναμενόμενες από τα προγνωστικά, συνθήκες. Συννεφιά με σποραδικές βροχές, ουσιαστικά ένα κλασσικό βουνίσιο ψιλόβροχο.

 Επιλέξαμε την λίγο απαιτητική διαδρομή με την τραβέρσα που περνάει πάνω από τη λίμνη που υπάρχει κάπου στα 25 μέτρα από την επιφάνεια και σύντομα βρεθήκαμε στο μεγάλο πατάρι, πάνω από το επιβλητικό τελικό πηγάδι του σπηλαίου, περίπου 45 μέτρα χαμηλότερα.

 Εκεί που βγαίνει ο Σπηλαιολόγος από το σχοινί, συνήθως υπάρχει μπόλικη λάσπη, αλλά αυτή τη φορά, συναντήσαμε καθαρά ξεπλυμένα βότσαλα, παγιωμένα από τα άλατα του νερού. Σίγουρα έπεσε πολλή βροχή, από τις πρόσφατες κακοκαιρίες και σε αυτό το μέρος. Βέβαια λίγο πιο πέρα, επικρατεί η λάσπη, σχηματίζοντας το γνωστό μας δάπεδο.

 Βγάλαμε φωτογραφίες, μιλήσαμε για παλιότερες εξορμήσεις και σύντομα ξεκινήσαμε για πάνω, που βγήκαμε στο βασίλεμα του ήλιου. Μέχρι να βγούν και οι τελευταίοι, είχε σκοτεινιάσει κανονικά και ορεξάτοι φύγαμε για το γνωστό μας ταβερνάκι στη Σέτα.

Κάποιοι έφυγαν για Αθήνα, αλλά μερικοί θελήσαμε να παραμείνουμε στην περιοχή κοντά στο σπήλαιο, κατασκηνώνοντας στην Αμπουδιώτισα, ώστε να τακτοποιήσουμε με την ησυχία μας και τα υλικά που είχαμε χύμα μέσα στους σάκους.

 Η νύχτα δεν ήταν ιδιαίτερα κρύα, αλλά έβρεχε απαλά και νανουριστικά, μέχρι το πρωΐ.

Μαζί με: Κώστα Μπουτσιαράκο, Γιώργο Κουρεντζή, Ιάκωβο Καπογιάννη, Τάσο Δρούζα, Γιάννη Μήλα, Βασίλη Κράνια, Βίκη Λιάτου και Χρήστο Κιοσέογλου.