Κατευθυνόμενοι προς το φαράγγι της Γερακίνας μέσα στα πλάισια του προγράμματος εκπαίδευσης επιπέδου Μύησης Φαραγγιών, περνώντας από το Μύλων αντικρύσαμε ένα μοναδικό θέαμα που δεν ξέρω πόσα χρόνια θα έχει να εκδηλωθεί.
Το πρανές της εξόδου είχε αλλάξει τελείως και το σιφώνι που περνούσε κάτω από τον δρόμο είχε θαφτεί τελείως κάτω από τις πέτρες και τα χώματα της τελευταίας κατεβασιάς. Το νερό περνούσε πάνω από τον δρόμο με τα ανάλογα φερτά που θα ήταν πολύ περισσότερα αν δεν είχαν περάσει τα κατάλληλα μηχανήματα να τα παραμερίσουν. Θα έχει πολύ ενδιαφέρον να διαπιστώσουμε τι έχει συμβεί μέσα στούς καταρράκτες και ειδικά στούς τελευταίους που έχουν πολλούς σφηνωμένους βράχους που χρησίμευαν σαν πατάρια στις αγκυρώσεις.
Η πρώτη ομάδα που θα κατέβει τώρα θα πρέπει να έχει υλικά για διορθώσεις. Έχουν ακυρωθεί και παλιότερα αγκυρώσεις επειδή παρασύρθηκε το πρανές από κάτω τους, αλλά τώρα θα πρέπει να έχουμε πολύ μεγαλύτερες μεταβολές. Θα το δούμε.
Σε όλη τη διαδρομή από το Αλεποχώρι και μετά, υπήρχαν εκτεταμένες κατολισθήσεις που είχαν θάψει τον παραλιακό δρόμο σε πολλά σημεία, με εμφανέστατες επεμβάσεις καθαρισμού. Ακόμα και η Γερακίνα κατέβαζε νερό, όχι πολύ, αλλά σχημάτιζε ένα όμορφο διάφανο ποταμάκι. Άγγελος Βλαχόπουλος
