Με καλό καιρό και σε καινούριο πεδίο, ξεκινήσαμε τα πρακτικά μαθήματα για το Σεμινάριο Μύησης. Στήσαμε τέσσερις καταβάσεις με διαφορετική δυσκολία η κάθε μία, κάνοντας πράξη αυτά που οι νέοι φίλοι μας δοκίμαζαν στο οριζόντιο εκπαιδευτικό σχοινί.
Είχαμε μια πολύ καλή κατανόηση στις τεχνικές και παλέψαμε και τους ανάλογους κόμπους, με αρκετή επιτυχία. Όλοι, εκτός από τα βασικά, πέρασαν από μια κατάβαση 30 περίπου μέτρων και μία οδηγούμενη κατάβαση, διασκεδάζοντάς το αναλόγως!
Η συνέχεια, μετά το δεύτερο θεωρητικό, το επόμενο Σαββατοκύριακο, σε πραγματικά φαράγγια.
22/4/23 Φαράγγι Χάβου
Με υποψίες ψιχάλας που συνεχίστηκε σταθερά όλη μέρα από το μεσημέρι και μετά, κατευθυνθήκαμε στα Καμπιά, όπου φτάνοντας στην έξοδο του φαραγγιού, διαπιστώσαμε ότι είχε καλή ροή, όχι όμως απαγορευτική.
Πήραμε τα πράγματά μας και ανεβήκαμε περπατώντας την εύκολη ασφάλτινη διαδρομή, μέχρι την είσοδο πάνω.
Μπαίνοντας στην κοίτη, και πριν το πρώτο ρελέ, συναντήσαμε ένα μελίσσι σε κατάσταση μετεγκατάστασης και με προσοχή το παρακάμψαμε, χωρίς να ενοχλήσουμε, ούτε να ενοχληθούμε.
Η πρώτη κατάβαση μας έδειξε λίγο τα δόντια της, αλλά περάσαμε χωρίς πρόβλημα. Ένας μεγάλος βράχος που είχε πάνω του πλακέτες για να στήνουμε οδηγούμενη κατάβαση, πρέπει να πήρε τη κατηφόρα μαζί με άλλους πολλούς, όπως διαπιστώσαμε, προχωρώντας πιο κάτω. Οι βάθρες που κάναμε άλματα, ήταν αρκετά μπαζωμένες, εκτός από μία και οι αγκυρώσεις δεν είχαν κάποιο σοβαρό πρόβλημα. Η μεγαλούτσικη λίμνη που είχαμε σκοπό να κάνουμε λίγο πρακτική στο διασωστικό σχοινί, ήταν αλλαγμένη κατά πολύ, δεν έχει την “παραλία” απέναντι από το ρελέ κατάβασης, με συνέπεια να φεύγει το νερό χωρίς να φτιάχνει χώρο κολύμβησης.
Το ψιλόβροχο μας βρήκε μέσα και δεν σταμάτησε μέχρι τις εννιά το βράδυ, όπως το έλεγαν στις προγνώσεις.
Με μια καλοθρεμμένη Σαλαμάνδρα, χωμένη σε μια εσοχή, που μας τράβηξε την προσοχή, κλείσαμε τη μέρα μας και αλλάζοντας τις φόρμες μας με στεγνά ρούχα, καταλήξαμε στην Αμπουδιώτισσα για διανυκτέρευση. Το βράδυ πέρασε ήσυχα, με λίγες βουνίσιες περαστικές βροχούλες.
Την επομένη, αποφασίσαμε ότι το φαράγγι του Μανικιώτη θα είχε φορτωθεί αρκετά περισσότερο νερό από την προηγούμενη φορά που το κατεβήκαμε, και ακυρώσαμε τη δράση. Κατεβαίνοντας από το βουνό, καθίσαμε για ένα καφέ σε ένα χωριουδάκι και ακούσαμε ντόπιους να συζητάνε ακριβώς γι’ αυτό το φούσκωμα του ποταμού, που τροφοδοτείται και από την ομώνυμη καταβόθρα.
9/4/2023 Φαράγγι Μανικιάτη
Κάτω από το χωριό Μανίκια, τρέχει χειμώνα καλοκαίρι ο Μανικιάτης ποταμός που τον έχουμε δει να κατεβάζει μεγάλες ποσότητες νερού, στην αντίστοιχη περίοδο που λιώνουν τα χιόνια και ενισχυόμενη η ροή από κάποιες νεροποντές, να κάνει καταστροφές. Στο γεφύρι του δρόμου που περνάει πάνω από την κοίτη, από την Κύμη προς το χωριό, υπήρχε πηγή, πάγκοι κλπ, ένας όμορφος χώρος με πέτρινα χτίσματα, που μέσα σε μια κατεβασιά διαλύθηκαν και τα κομμάτια τους διακρίνονταν σκόρπια πιο κάτω. Αυτό σημαίνει πάνω από πέντε μέτρα στάθμης και η εκτίμηση είναι μάλλον συντηρητική.
Ξεκινήσαμε την κατάβασή μας από ένα ανοιχτό σημείο, που σύντομα στενεύει, για να σχηματιστεί ο πρώτος καταρράκτης.
Μαζί μας είχαμε τρυπάνι και πλακέτες, για τυχόν βλάβες στις αγκυρώσεις και όντως μας χρειάστηκε σε μια δυό περιπτώσεις. Προσθέσαμε μία σε ένα μονό σημείο και αργότερα άλλη μία, για να κάνουμε τραβέρσα αποφυγής του μπόλικου νερού που συναντήσαμε, προς το τέλος της κατάβασής μας.
Τα ρελέ ήταν σε καλή κατάσταση γενικά, εκτός από αυτό της αλυσίδας του πρότελευταίου καταρράκτη που έχουν λυγίσει οι γωνιακές πλακέτες του, χωρίς όμως εμφανή ραγίσματα. Υπάρχουν κάποια μονά 12άρια βύσματα που ευτυχώς δεν χρειάζονταν σφίξιμο και καλό είναι να το γνωρίζει κάποιος που θεωρεί ότι τα βύσματα στα φαράγγια είναι πάντα 10άρια. Επίσης υπήρχαν κάποια ξεχασμένα καραμπίνερ σε ρελέ, σε καλή κατάσταση, τα οποία αφήσαμε όπως τα βρήκαμε. Κάποια από τα μόνιμα εγκατεστημένα σχοινιά που έχουν τοποθετηθεί, είναι σε καλή κατάσταση, ενώ κάποια άλλα, σίγουρα θα αντικατασταθούν από τα γραφεία που είδαμε στο διαδίκτυο ότι χρησιμοποιούν το φαράγγι για τις καταβάσεις τους. Η παράκαμψη στον τελευταίο 25άρη έχει ένα βασανισμένο κρίκο που όμως λειτουργεί η πύλη του.
Σφίξαμε ότι βίδες και βιδωτούς ανοξείδωτους κρίκους χρειάστηκε και περάσαμε μια όμορφη μέρα, με μια καλή δόση περιπέτειας, λόγω της ποσότητας του νερού, που θα έλεγα ότι ήταν αντίστοιχη με αυτή του Γοργοπόταμου το καλοκαίρι.
26/3/2023 Βάραθρα Αποστολικό και Κορακοβουνίου
Η Ανοιξιάτικη Κυριακή, ήταν ότι έπρεπε για την κοντινή εξόρμηση που σχεδιάσαμε.
Στο Κορακοβούνι, στις Δυτικές πλαγιές του Υμηττού, υπάρχουν δύο σπηλαιοβάραθρα. Το ένα έχει 15 περίπου μέτρα βάθος και μετά ανοίγεται σε μια μεγάλη και στολισμένη αίθουσα. Μετα απο λίγη ταλαιπωρία με τα θαμνιά που έχουν μεγαλώσει, το εντοπίσαμε και σύντομα βρεθήκαμε να μπαίνουμε ένας-ένας στο σχοινί της κατάβασης. Περιηγηθήκαμε για κάμποση ώρα, παρατηρώντας το διάκοσμο βγάζοντας φωτογραφίες και σύντομα αρχίσαμε να επιστρέφουμε στην επιφάνεια.
Το άλλο έχει περίπου 30 μέτρα βάθος και βρίσκεται αρκετά κοντά, αποτελώντας έντονο πειρασμό. Άλλωστε είχαμε πολύ χρόνο ακόμα.
Το εντοπίσαμε κι αυτό και το κατεβήκαμε. Ο διάκοσμος εδώ, είναι λιγότερος και η καταληκτική αίθουσα ήταν ότι έπρεπε για την τετραμελή παρέα μας. Με διαστάσεις 3,5Χ1,5, παραπάνω άτομα θα άρχιζαν να μην είναι και πολύ άνετα.
Ανεβήκαμε και κλείσαμε τη μέρα μας στο κυλικείο της Καλοπούλας.
11 & 12/3/2023 Εξερευνήσεις και έρευνες στον Ελικώνα
Με τα στίγματα που πήραμε από προηγούμενη εξόρμηση στο GPS, ξεκινήσαμε με φόρα να εξερευνήσουμε το Βάραθρο και τη Δολίνη που είχαμε εντοπίσει.
Αυτή τη φορά το χιόνι μας άφησε να ανέβουμε με το αυτοκίνητο ψηλότερα στο βουνό, ώστε να πλησιάσουμε περισσότερο στους στόχους μας κι έτσι, με σκάρτη μισή ώρα περπάτημα, φτάσαμε στο πρώτο που ήταν μια κατάβαση 8μ κάθετα, με μικρή συνέχεια, συνολικά 10-12μ βάθος.
Πριν από μας είχαν κατέβει θησαυροθήρες, με έντονα τα ίχνη τους. Ένα έλατο, σάπιο πια, ριγμένο μέσα για σκάλα, κάποια παρατημένα εργαλεία, πλαστικά μπουκάλια με νερό. Αν το σπήλαιο συνέχιζε, θα το είχαν σκάψει..
Μαζέψαμε τα υλικά μας και συνεχίσαμε για τη δολίνη, που κι αυτή ήταν χωρίς χιόνια πια, αλλά η έρευνα δεν μας έδωσε κάποιο πέρασμα για τα ενδότερα.
Απλωθήκαμε και ψάξαμε την ευρύτερη περιοχή, βρίσκοντας κι άλλη μία δολίνη λίγο ψηλότερα, χωρίς συνέχεια κι αυτή και κάποια άλλα ευρήματα, αλλά όχι κάτι σπηλαιολογικά ενδιαφέρον.
Πριν αρχίσει να σκοτεινιάζει, γυρίσαμε στον κατασκηνωτικό μας χώρο, για να μαγειρέψουμε κάτι και νωρίς το βραδάκι πέσαμε για ύπνο, πάνω που άρχισε να πέφτει μια καλή παγωνιά.
Την επομένη διαλέξαμε ένα από τα πολλά υψώματα της περιοχής και επεκτείναμε τις έρευνες.
5/3/2023 Κοπή της Πίτας του Συλλόγου μας “Θησέα”
Για μιά ακόμη φορά προτιμήσαμε το φιλόξενο σπήλαιο με την μεγάλη ιστορία, γι’ αυτή μας την εκδήλωση.
Είχαμε φιλοξενούμενους από την Σπηλαιολογική Κοινότητα και παλιούς γνωστούς, συγγενείς και φίλους.
Το γεγονός της ημέρας, εκτός βέβαια από το κύριο, ήταν η κατάβαση μέσα στο στένωμα που υπάρχει εκεί, με τα παιδιά του Συλλόγου, που με χαρά μοιράστηκαν την εμπειρία με τους γονείς τους.
Την πίτα έφτιαξε και καλλιτέχνησε, ως είθισται, η Έφη!
Το νόμισμα της πίτας το κέρδισε η Δέσποινα Καλογεροπούλου!
Πάντα τέτοια και με όλο και περισσότερη δράση!
19/02/2023 Εγκαταλειμμένα Μεταλλεία Κερατέας
Με οδηγό τον φίλο μας Μανώλη Μοσχολιδάκη, περάσαμε την Κυριακή μας στις στοές ενός λατομείου, παλαιάς χρήσης, κοντά στη Κερατέα.
Τα ίχνη από τις ράγες ήταν ορατά σε κάποια σημεία, οι ανθρώπινες επεμβάσεις σε αρκετά σημεία είχαν συναντήσει φυσικές κοιλότητες και η φύση έχει ξεκινήσει να διακοσμεί το χώρο, με σταλακτίτες, λίγους σταλαγμίτες, ελάχιστες κολώνες, εκκεντρίτες και ελικτίτες, επουλώνοντας τις πληγές της.
Περιπλανηθήκαμε ανεβοκατεβαίνοντας στις γαλαρίες περνώντας και από κάποια στενά σημεία, για ώρες. Σε κάποια σημεία βάλαμε σχοινί για υποστήριξη και βγήκαμε αργά το μεσημέρι πάλι στο φως του χειμωνιάτικου ήλιου, σε μια λαμπερή μέρα που μόνο χειμώνα δεν θύμιζε.
12/2/2023 Βάραθρο Παρεξήγηση, Υμηττός.
Ένα αρκετά παγωμένο πρωινό, αυτό της Κυριακής, με αρκετό χιόνι και λίγο πάγο στους χωματόδρομους του Εύζωνα, έκανε τη διαδρομή μας προς το Μαυροβούνι, πιό ενδιαφέρουσα απ’ ότι συνήθως. Πάντως η μέρα ήταν ηλιόλουστη και αρκετοί ορειβάτες έκαναν τις εξορμήσεις τους στις γύρω κορυφές, γεμίζοντας με ζωηρές φωνές το πεδίο.
Εμείς, “περίεργοι” και λίγο εκκεντρικοί ως συνήθως, ζωστήκαμε τα υλικά μας και ανεβήκαμε στην είσοδο του βαράθρου, που ουσιαστικά είναι μία διάκλαση περίπου 100 μέτρων συνολικού βάθους, αντικρίζοντάς το με μια όμορφη λευκή κορνίζα.
Η πρώτη κατάβαση, είναι ένα σχίσμα, βάθους περίπου 50 μέτρων, με μια ή δύο αλλαγές, ανάλογα πως θέλει κάποιος να το στήσει. Διάφορα βύσματα μαυρίζουν και σκουριάζουν, λερώνοντας τα τοιχώματα, ευτυχώς όμως υπάρχουν και κάποια ανοξείδωτα λειτουργικά. Αμέσως μετά την μεγάλη κατάβαση, καλό θα ήταν να κάνουμε ένα καθάρισμα από άχρηστες αγκυρώσεις, εγκαθιστώντας παράλληλα, σωστά ρελέ σε άνετα σημεία, ώστε να σταματήσει αυτό το φαινόμενο.
Βρήκαμε τα λιγοστά απομεινάρια από τα εκατοντάδες ψόφια ποντίκια, που από τη βρώμα τους πριν χρόνια είχαμε εγκαταλείψει την κατάβαση, να αποσυντίθενται σε ξηρό σχετικά περιβάλλον, χωρίς να έχουν πια μυρωδιά.
Φτάσαμε στην τελική αίθουσα, βγάλαμε μερικές φωτογραφίες με φόντο τον διάκοσμο που υπάρχει εκεί και πήραμε το δρόμο για πάνω.
Όμορφη μέρα, με καλή παρέα και υπέροχο καιρό!
4/2/2023 Πύργου μεγάλο Βάραθρο
Το σπήλαιο αυτό, είναι είναι μια σταθερή αξία για εξάσκηση σε τεχνικό πεδίο. Τα κατεβάσματα έχουν πλαγιομετατοπίσεις όπου πρέπει να υπολογίσει κανείς αρκετό περιθώριο σχοινιού, ώστε να μην εγκλωβιστεί αυτός που κατεβαίνει και έχει μεγάλη σημασία το που στοχεύει η κάθετη γραμμή του σχοινιού, γιατί η διάκλαση είναι στενή. Κατά συνέπεια πρέπει να μπούν κάποιες παρακάμψεις, που ειδικά στην ανάβαση, θέλουν προσοχή για να μην σπαταλήσουμε εκεί την ενέργειά μας.
Φτάσαμε μέχρι τα -70μ. στο πατάρι που έχει εκεί και ξεκινήσαμε για πάνω. Έτσι βγήκαμε νωρίς το απόγευμα, προλαβαίνοντας να επισκεφθούμε και ένα ταβερνάκι για τα περαιτέρω!
14-15-1/2023 Σπηλαιοβάραθρο Κατελάνι-Εύβοια
Από Παρασκευή απόγευμα φύγαμε από Αθήνα για να κοιμηθούμε ανάμεσα στα έλατα της περιοχής της Σέτας και παρ΄όλο που οι προγνώσεις έδιναν βροχοπτώσεις, είπαμε να μην αλλάξουμε το πρόγραμμά μας. Εξοπλιστήκαμε αναλόγως και φύγαμε.
Το βράδυ έριξε λίγο νερό πράγματι , αλλά όλη μέρα την επομένη , είχαμε μόνο συννεφιές.
Φτάσαμε με το αυτοκίνητο στο πεδίο και αμέσως κατηφορίσαμε περίπου 500 μέτρα για την είσοδο του βαράθρου, του οποίου τα πρώτα 7-8 μέτρα, είναι εκτεθειμένα. Μετά το σπήλαιο συνεχίζει λοξά κατηφορικά, προστατεύοντας τους σπηλαιολόγους από τυχόν καιρικά φαινόμενα.
Στα 15 μέτρα βάθος περίπου, μια τρύπα οδηγεί κάθετα πάνω από μια λίμνη με διαστάσεις κάπου 6μήκοςΧ3πλάτοςΧ2,5βάθος. Εκεί έχουμε στήσει από πιο παλιά μια τραβέρσα που βγάζει έξω από το νερό, αλλά αυτή τη φορά βρήκαμε τη στάθμη πολύ χαμηλά κι έτσι κατεβήκαμε ίσια κάτω, τραβερσάροντας αμέσως μετά περίπου 20 μέτρα για το μεγάλο κατέβασμα των 50 μέτρων, που ακολουθεί.
Κάναμε μια αρκετά καλή προσπάθεια φωτογράφησης του μεγάλου κάθετου σωλήνα, με μια συμπαγή αδιάβροχη κάμερα, λίγο περιορισμένων δυνατοτήτων, αλλά πιστεύω ότι κάναμε μια καλούτσικη αποτύπωση του επιβλητικού χώρου.
Στο τελικό δάπεδο του σπηλαίου, σχηματίζεται ένας πολύ μεγάλος χώρος, με σημάδια για το που διοχετεύεται το νερό που καταλήγει εκεί.
Σε προηγούμενες επισκέψεις, για να βρούμε τυχόν συνέχεια, είχαμε διεισδύσει σε διάφορα λαγούμια, χωρίς όμως ουσιαστικό αποτέλεσμα. Η λάσπη φράζει όλα τα περάσματα.
Επίσης έχουμε εξερευνήσει και ένα μεγάλο πατάρι, τραβερσάροντας, αλλά κι αυτό μας οδήγησε πάλι στη μεγάλη τελική αίθουσα, από άλλη μεριά.
Βγάλαμε τις φωτογραφίες μας και ξεκινήσαμε την ανάβαση, προλαβαίνοντας το φως της μέρας και απολαμβάνοντας το τοπίο με τις πυκνές συννεφιές συγκεντρωμένες στις γύρω κορυφές.
Επιστρέψαμε στην Αμπουδιώτισσα, ένα ωραίο χώρο για κατασκήνωση με πηγή, και με την ησυχία μας ετοιμάσαμε φαγητό, συζητώντας τα πεπραγμένα της ημέρας.
Την Κυριακή, ενώ το βράδυ είχαμε σχεδόν συνέχεια βροχή, αυτή δεν σταμάτησε όταν ξημέρωσε όπως την προηγουμένη κι έτσι επιλέξαμε να κάνουμε διαδρομές με το τετρακίνητο και περιήγηση στους αρκετά δύσκολους χωματόδρομους εκεί γύρω ερευνώντας περισσότερο με το αυτοκίνητο, τη γύρω περιοχή. Πάντως τα αδιάβροχά μας τα βρέξαμε!
Ωραία παρέα και ωραίες εμπειρίες, για το πρώτο Σπηλαιολογικό Σαββατοκύριακο της χρονιάς!
